ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ;

Γιατί ένας άνθρωπος που αγαπά τη δουλειά τους και είναι καλός σε αυτήν οδηγείται στην παραίτηση; Οι έρευνες καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

Ελάχιστοι άνθρωποι δουλεύουν επειδή πραγματικά βρίσκουν σε αυτό το νόημα της ζωής τους. Οι περισσότεροι από εμάς χρειάζεται να δουλεύουμε για λόγους βιοπορισμού, όμως όσοι έχουμε την τύχη να κάνουμε μια δουλειά που απολαμβάνουμε και μάλιστα σε ένα περιβάλλον στο οποίο νιώθουμε καλά, τουλάχιστον δεν βαρυγκωμάμε γι’ αυτό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι συνθήκες μπορεί να είναι τόσο καλές, που κάποια πρωινά να ξεκινάμε για τη δουλειά ακόμα και με κέφι.

Σε άλλες, όμως, το συναίσθημα αυτό μπορεί κάποια στιγμή να αλλάξει. Μου έχει συμβεί στο παρελθόν αλλά το παρατηρώ και σε άλλους ανθρώπους γύρω μου: ενώ κάνουμε τη δουλειά για την οποία σπουδάσαμε, στην οποία γίναμε καλοί καθώς τα ταλέντα και οι ικανότητές μας πιάνουν τόπο, να έρχεται η στιγμή που θέλουμε να τα τινάξουμε όλα στον αέρα.

Να πιάνουμε κάποια στιγμή τον εαυτό μας να αναρωτιέται «τι κάνω εγώ εδώ;» ή «γι’ αυτόν τον άνθρωπο θέλω πραγματικά να δουλεύω;» και λίγο καιρό μετά –συχνά προς απορία όλων– να υποβάλλουμε την παραίτησή μας. Αν βιώνεις ή έχεις βιώσει μια παρόμοια κατάσταση, πιθανότητα υποψιάζεσαι τι έφταιξε. Πάμε, όμως, να δούμε τι λένε και οι έρευνες;

Τι οδηγεί τους καλούς εργαζόμενους στην παραίτηση; Οι περισσότερες έρευνες καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα

Κοντά δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο τέως διευθύνων σύμβουλος (και νυν πρόεδρος) της παγκόσμιας εταιρείας ανάλυσης δεδομένων και έρευνας κοινής γνώμης Gallup, Jim Clifton, εντόπισε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι παραιτούνται και σχεδόν κάθε έρευνα που ακολούθησε καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα:

«Η σημαντικότερη απόφαση που καλείσαι να λάβεις στην εταιρεία σου –πιο σημαντική από όλες τις άλλες– είναι το ποιον θα ορίσεις ως μάνατζερ. Αν επιλέξεις το λάθος άτομο για τη θέση του μάνατζερ, τίποτα δεν μπορεί να διορθώσει αυτή την κακή απόφαση. Ούτε οι αποδοχές, ούτε οι παροχές... τίποτα».

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Τι σημαίνει αυτό; Ότι εξαιτίας ενός κακού μάνατζερ, οι καλοί σου υπάλληλοι μπορεί να αρχίσουν να παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον.

Πιο αναλυτικά, ο Clifton είπε ότι οι βασικότεροι λόγοι που αναγκάζουν τους ανθρώπους να φύγουν από τη δουλειά τους είναι οι εξής:

• Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ότι οι εταιρείες στις οποίες δουλεύουν δίνουν προτεραιότητα στα κέρδη ή στα έσοδα, έναντι του τρόπου μεταχείρισης των ανθρώπων.
• Αποχωρούν –ή εξετάζουν το ενδεχόμενο αποχώρησης– όταν δεν συμπαθούν τους άμεσους προϊσταμένους τους.
• Αποχωρούν –ή εξετάζουν το ενδεχόμενο αποχώρησης– επειδή πιστεύουν ότι οι εργοδότες τους δεν προσλαμβάνουν ούτε διατηρούν εργαζομένους υψηλής απόδοσης.
• Οι εταιρείες τους στερούνται επί του παρόντος επαρκών ευκαιριών ανάπτυξης που θα μπορούσαν να τους στηρίξουν μακροπρόθεσμα.
• Θα ήταν περισσότερο ικανοποιημένοι εάν οι εργοδότες αξιοποιούσαν καλύτερα τις δεξιότητες και τις ικανότητές τους.
• Εγκαταλείπουν τις τρέχουσες εταιρείες τους για να εξελίξουν την καριέρα τους.

Γίνεται σαφές πως όλοι σχεδόν οι παραπάνω λόγοι συνοψίζονται κατά κύριο λόγο σε έναν: Οι άνθρωποι παραιτούνται γιατί δεν εκτιμώνται.

Όταν οι εργαζόμενοι δεν τυγχάνουν σεβασμού ή εκτίμησης τόσο για την ίδια τη δουλειά τους όσο και ως άνθρωποι, όταν δεν υποστηρίζονται επαρκώς ούτε εξελίσσονται σε ατομικό και επαγγελματικό επίπεδο, όταν δεν απομακρύνονται τα εμπόδια από την πορεία τους ώστε να αποδίδουν αποτελεσματικά και όταν η φωνή τους δεν εισακούεται ή αγνοείται, τότε βιώνουν αποστασιοποίηση ακόμα και κατά τις πρώτες εβδομάδες της νέας τους εργασίας.

Αν αυτό δεν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, ο εργοδότης τους χάνει πνευματικά και ψυχικά. Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι παύουν να είναι διανοητικά ή συναισθηματικά αφοσιωμένοι στη δουλειά τους και έχουν ουσιαστικά «αποσυνδεθεί» από αυτήν, δεν αργεί η απόφαση να αρχίσουν να επικαιροποιούν τα βιογραφικά τους.