ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΟΥΡΙΔΑΚΗΣ: «Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ»
Θέατρο και τηλεόραση, κωμωδία και δράμα: ο ηθοποιός Αλέξανδρος Ζουριδάκης μιλά για ρόλους, συνεργασίες και την αλήθεια πίσω από το γέλιο.
Στη σκηνή του ιστορικού Θεάτρου Τέχνης στην Πλάκα, ο Αλέξανδρος Ζουριδάκης ενσαρκώνει έναν από τους χαρακτήρες που δημιούργησε ο Κάρλο Γκολντόνι στην κλασική «Λοκαντιέρα» του, την οποία σκηνοθετεί σε μια σύγχρονη εκδοχή ο Γιάννης Κακλέας. Στην τηλεοπτική σειρά «Σούπερ ήρωες», πάλι, που θα μεταδοθεί από τον ΑΝΤ1, ενσαρκώνει τον Ζαχαρία, έναν καθημερινό τύπο που θα μπορούσες να συναντήσεις στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σου.
Μπορεί η κωμωδία να του πάει πολύ, όμως ο ίδιος δεν τη διαχωρίζει στην ουσία της από το δράμα. Όπως εξηγεί, αυτό που κάνει σε κάθε περίπτωση είναι να υπερασπίζεται την αλήθεια του χαρακτήρα του με απόλυτη σοβαρότητα – κι αν ο χαρακτήρας είναι αληθινός, το γέλιο στο κοινό θα προκύψει αβίαστα.
Λίγο πριν τις πρεμιέρες του στο θέατρο και στη μικρή οθόνη, ο Αλέξανδρος Ζουριδάκης μιλάει στο OW για τους ρόλους και τις συνεργασίες του, αναγνωρίζει προσωπικά στοιχεία που διακρίνει στους ήρωές του και εξηγεί τι προσδοκά πλέον από την τέχνη του.
Ο Αλέξανδρος Ζουριδάκης στη «Λοκαντιέρα»
– Ας ξεκινήσουμε από το θέατρο: Η «Λοκαντιέρα» είναι ένα έργο με έντονη κοινωνική παρατήρηση πίσω από την κωμωδία. Ποιο στοιχείο του νιώθεις ότι συνομιλεί πιο έντονα με το σήμερα;
Το σημείο που «ακουμπά» το σήμερα είναι η μάχη για την αυτονομία και η αποδόμηση της πατριαρχικής νοοτροπίας. Η Μιραντολίνα δεν είναι απλώς μια γυναίκα που γοητεύει, είναι μια γυναίκα που διεκδικεί τον χώρο της σε έναν κόσμο φτιαγμένο από άνδρες. Αυτή η σύγκρουση της ουσίας με το «φαίνεσθαι» και τα κοινωνικά στερεότυπα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
– Πώς θα περιέγραφες τον ρόλο σου στο έργο; Τι άνθρωπος είναι και τι τον κινεί;
Υποδύομαι τον Μαρκήσιο Φορλιπόπολι. Είναι ένας άνθρωπος που αρνείται να δει την πραγματικότητα. Είναι ένας ευγενής χωρίς δεκάρα, που το μόνο που του έχει απομείνει είναι ο τίτλος του. Τον κινεί μια απεγνωσμένη ανάγκη για επιβεβαίωση και εξουσία, την οποία προσπαθεί να ασκήσει προσφέροντας «προστασία» αντί για χρήματα. Είναι ένας ρόλος με τρομερό κωμικό βάθος, γιατί η αλαζονεία του συγκρούεται διαρκώς με την άδεια τσέπη του.
«Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΜΟΥ ΕΜΑΘΕ ΟΤΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ “ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ” ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙΣ ΤΟ ΓΕΛΙΟ. ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ, ΤΟ ΕΧΑΣΕΣ».
– Πώς ήταν η συνεργασία με τον Γιάννη Κακλέα;
Ο Γιάννης Κακλέας είναι ένας σπουδαίος σκηνοθέτης που έχει την ικανότητα να δημιουργεί ολόκληρους κόσμους επί σκηνής. Καταφέρνει να παίρνει ένα κλασικό κείμενο και να του δίνει μια σύγχρονη πνοή, μια δυναμική που καθηλώνει τον θεατή από το πρώτο δευτερόλεπτο. Σου δίνει την ελευθερία να αυτοσχεδιάσεις και να αναζητήσεις την αλήθεια σου, αλλά ταυτόχρονα σε καθοδηγεί με τρομερή ακρίβεια στον στόχο. Είναι ένας καλλιτέχνης που γνωρίζει σε βάθος πώς να συνθέτει την εικόνα, τον λόγο και τον ρυθμό, εμπνέοντάς σε να ξεπεράσεις τα όριά σου.
Η σοβαρότητα πίσω από το γέλιο
– Η κωμωδία συχνά θεωρείται ελαφρύτερη από το δράμα, ενώ στην πράξη είναι βαθιά απαιτητική. Τι σου έχει μάθει εσένα ως ηθοποιό;
Η κωμωδία μού έμαθε ότι το γέλιο δεν είναι ο στόχος, αλλά το αποτέλεσμα. Ποτέ δεν «προσπαθείς» να προκαλέσεις το γέλιο· αν το κάνεις, το έχασες. Αυτό που κάνεις είναι να αφηγείσαι μια ιστορία και να υπερασπίζεσαι την αλήθεια του χαρακτήρα σου με απόλυτη σοβαρότητα. Το γέλιο προκύπτει οργανικά από το κείμενο, τις συνθήκες και τις συγκρούσεις των ηρώων. Μου έμαθε να έχω εμπιστοσύνη στη στιγμή, γιατί η πραγματική κωμωδία γεννιέται μόνο όταν οι χαρακτήρες είναι αληθινοί.
«ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΧΩ ΑΠΟΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΤΤΗ ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΣΤΟ ΚΑΙ ΕΧΩ ΕΣΤΙΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ».
– Ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, πού νιώθεις πιο άνετα;
Δεν τα διαχωρίζω στην ουσία τους. Η καλή κωμωδία πηγάζει από μια πραγματική ανάγκη του ήρωα. Νιώθω άνετα εκεί που υπάρχει μια καλή ιστορία να αφηγηθούμε. Ίσως στην κωμωδία να απολαμβάνω λίγο παραπάνω την άμεση επικοινωνία και την εκτόνωση που προσφέρει το γέλιο στην πλατεία.
– Όταν δουλεύεις παράλληλα για το θέατρο και την τηλεόραση, πώς βιώνεις το «μοίρασμα» ανάμεσα στη σκηνή και την κάμερα;
Είναι μια διαδικασία που με τροφοδοτεί ψυχικά, ακριβώς επειδή με αναγκάζει να αλλάζω «κόσμο» κάθε μέρα. Αυτό το πέρασμα από τη ζωντανή ενέργεια της σκηνής στην εγγύτητα της κάμερας λειτουργεί σαν ένα εσωτερικό restart. Η μετάβαση από το ύφος του 18ου αιώνα στη σύγχρονη καθημερινότητα είναι μια ευκαιρία να ανακαλύπτω διαφορετικές πτυχές μου. Αυτή η εναλλαγή με κρατάει σε μια διαρκή εγρήγορση και με βοηθά να επιστρέφω σε κάθε ρόλο με φρέσκια ματιά.
Ο Αλέξανδρος Ζουριδάκης ως «σούπερ ήρωας»
– Στους τηλεοπτικούς «Σούπερ ήρωες», ποιο ήταν το πρώτο στοιχείο που σου κέντρισε το ενδιαφέρον;
Με γοήτευσε αμέσως η όλη συνθήκη. Είναι μια σειρά με εξαιρετικά καλογραμμένο σενάριο και μια πολύ έξυπνη κεντρική ιδέα. Φυσικά, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι σπουδαίοι συνεργάτες, με πρώτο τον Γιάννη Μπέζο, που η παρουσία του και μόνο αποτελεί εγγύηση και έμπνευση.
Αυτό που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα είναι ότι δουλεύουμε πάνω σε αληθινούς χαρακτήρες. Το χιούμορ και η κωμωδία προκύπτουν οργανικά μέσα από την αλήθεια τους. Αυτή η έμφαση στην αυθεντικότητα των ηρώων είναι που θέλω να πιστεύω ότι θα κάνει τη σειρά να ξεχωρίσει και να αγαπηθεί από το κοινό.
«Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΕΙΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ Ή ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ».
– Υπάρχουν στοιχεία του εαυτού σου που «τρυπώνουν» αναπόφευκτα στους ρόλους σου;
Πάντα δανείζεις κάτι από τον δικό σου «κώδικα». Αυτή την περίοδο, από τη μία έχω τον Μαρκήσιο στη «Λοκαντιέρα», που είναι η επιτομή της αλαζονείας, και από την άλλη τον Ζαχαρία στους «Σούπερ ήρωες». Ο Ζαχαρίας είναι ένας άνθρωπος αγχώδης, ψυχαναγκαστικός, τυπικός, με ένα τεράστιο αίσθημα ευθύνης και μια βαθιά ανάγκη για οργάνωση. Νομίζω πως και στους δύο «δανείζω» τον δικό μου ενθουσιασμό και την τάση μου να βλέπω τα πράγματα με μια δόση πάθους και υπερβολής. Η ένταση με την οποία βιώνουν οι ήρωες την πραγματικότητά τους είναι κάτι που αναγνωρίζω και στον δικό μου χαρακτήρα.
– Πώς αλλάζει η υποκριτική σου προσέγγιση όταν ξέρεις ότι παίζεις για την κάμερα και όχι για ζωντανό κοινό στην πλατεία;
Η βασική διαφορά βρίσκεται στον τρόπο που μοιράζεσαι την ιστορία. Στο θέατρο, η αφήγηση είναι μια συλλογική εμπειρία που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Νιώθεις την ανάσα του θεατή και η ιστορία «ταξιδεύει» από τη σκηνή σε όλη την αίθουσα.
Στην κάμερα, η αφήγηση γίνεται πιο εσωτερική, σχεδόν εξομολογητική. Η κάμερα έχει την ικανότητα να «διαβάζει» τη σκέψη σου πριν ακόμα την κάνεις πράξη. Έτσι, η σκέψη μου επικεντρώνεται στο να παραμένω απόλυτα παρών στην ιστορία, αφήνοντας την κάμερα να γίνει ο μάρτυρας αυτής της αλήθειας.
Τι γεμίζει τον Αλέξανδρο Ζουριδάκη;
– Κοιτάζοντας τον εαυτό σου πριν μερικά χρόνια, τι νιώθεις ότι έχει αλλάξει στον τρόπο που στέκεσαι απέναντι στην ηθοποιία;
Νομίζω πως έχω αποβάλει την περιττή αγωνία για το αν το αποτέλεσμα θα είναι αρεστό και έχω εστιάσει στην ουσία της διαδρομής. Πλέον στέκομαι απέναντι στην υποκριτική με περισσότερη εμπιστοσύνη στο ένστικτό μου. Άλλωστε, μέσα από τις πιο απρόβλεπτες στιγμές γεννιέται συχνά κάτι πραγματικά ενδιαφέρον!
– Τι σε βοηθά να κρατάς ισορροπία στην ένταση της δουλειάς;
Η απόλυτη ισορροπία μου είναι οι δικοί μου άνθρωποι, η οικογένεια και οι φίλοι μου. Είναι η βάση μου, το σημείο όπου επιστρέφω για να γεμίσω ψυχικά!
– Αν μπορούσες να διαλέξεις τον επόμενο ρόλο σου χωρίς κανέναν περιορισμό, τι θα ήθελες να δοκιμάσεις και γιατί;
Δεν εστιάζω τόσο σε έναν συγκεκριμένο ρόλο, όσο στους ανθρώπους. Αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι οι συνεργασίες με ανθρώπους που θα με εξελίξουν ως καλλιτέχνη. Αναζητώ συνοδοιπόρους που έχουν όραμα, που θα με μετατοπίσουν και θα με κάνουν να δω την τέχνη μου από μια νέα σκοπιά. Για μένα, η συνάντηση με τους κατάλληλους συνεργάτες είναι αυτή που γεννάει τις πιο σπουδαίες στιγμές και σου επιτρέπει να ωριμάσεις ουσιαστικά πάνω στη σκηνή ή μπροστά από την κάμερα.
Η «Locandiera» κάνει πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν – Σκηνή Φρυνίχου: Φρυνίχου 14, Πλάκα, 105 58. Κλείσε εισιτήρια online
SLOW MONDAY NEWSLETTER
Θέλεις να αλλάξεις τη ζωή σου; Μπες στη λογική του NOW. SLOW. FLOW.
Κάθε Δευτέρα θα βρίσκεις στο inbox σου ό,τι αξίζει να ανακαλύψεις.
