ΤΖΕΜΑ ΣΤΑΪΛΣ: «ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ»

Η influencer Τζέμα Στάιλς, αδερφή του Χάρι Στάιλς, μοιράζεται τις στρατηγικές που την βοηθούν να διαχειρίζεται το έντονο άγχος της.

Είναι η αδελφή του γνωστού Βρετανού τραγουδιστή και ηθοποιού Χάρι Στάιλς, που έγινε παγκοσμίως γνωστός ως μέλος των One Direction. Στο Ιnstagram την ακολουθούν σχεδόν 10 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ είναι πρέσβειρα της ΜΚΟ MQ Mental Health Research. Πριν από δύο χρόνια κυκλοφόρησε και το βιβλίο Why Am I Like This? (My Brain Isn’t Broken and Neither Is Yours), στο οποίο μιλά με ειλικρίνεια για τη σχέση της με το άγχος και την αυτογνωσία.

Όπως έχει πει η ίδια, ήταν πάντοτε αρκετά αγχώδης. Η αναγνωρισιμότητα που απέκτησε την ώθησε να μιλήσει ανοιχτά για την ψυχική υγεία. Σε άρθρο της μοιράζεται ρεαλιστικές στρατηγικές που τη βοηθούν να διαχειρίζεται το άγχος της. Ποιες είναι αυτές;

1. Μην κλείνεις την πόρτα στην ψυχοθεραπεία

Αν δυσκολεύεσαι με κάτι και θα ήθελες να νιώσεις καλύτερα, μπορεί να ωφεληθείς από τη ψυχοθεραπεία, λέει η Στάιλς. «Πίστευα πως αφορά κυρίως την αποδόμηση κάποιας μυστηριώδους αρνητικής εμπειρίας από το παρελθόν. Όμως οι συνεδρίες επικεντρώνονταν στο πώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή, κάτι που με βοήθησε να αισθανθώ ότι προοδεύω στην καθημερινότητά μου».

Η θεραπεία δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ούτε απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν βιώσει κάτι «δραματικό». Μην αφήνεις κανέναν (ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό) να σε αποθαρρύνει από το να ζητήσεις βοήθεια.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

2. Δώσε όνομα στο άγχος σου

Το έχουμε γράψει κι εμείς πολλές φορές: όταν ονοματίζεις μια αγχώδη σκέψη, της αφαιρείς μέρος από τη δύναμή της. Ό,τι κι αν σε «τρώει», η διαδικασία της ονομασίας σε βοηθά να εντοπίσεις μοτίβα και επαναλαμβανόμενες αφηγήσεις. Στη συνέχεια, μπορείς να αντιπαραθέσεις λογικά επιχειρήματα, να αποστασιοποιηθείς και να δημιουργήσεις μια εναλλακτική, πιο υποστηρικτική εκδοχή της ιστορίας.

Όσο πιο ακριβείς είμαστε στην αναγνώριση των συναισθημάτων μας, τόσο ενισχύεται η συναισθηματική αυτορρύθμιση και μειώνονται οι αντιδράσεις «μάχης ή φυγής». Με άλλα λόγια, η επίγνωση φέρνει ηρεμία και μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου.

3. Υιοθέτησε συνήθειες που λειτουργούν για σένα

Στη διαχείριση του άγχους δεν υπάρχει μία συνταγή για όλους. Κάποιος βρίσκει διέξοδο στο τρέξιμο, άλλος στον εθελοντισμό, άλλος σε ένα χαλαρωτικό μπάνιο. Η αυτοφροντίδα δεν είναι τάση των social media, είναι η πρόθεση να βάλεις τον εαυτό σου σε προτεραιότητα. Αυτό σημαίνει να παρατηρείς τι πραγματικά σε αποφορτίζει και να το εντάσσεις συνειδητά στη ρουτίνα σου. Επίλεξε συνήθειες που σε γειώνουν, σε ενδυναμώνουν και σου θυμίζουν ότι αξίζεις χρόνο και φροντίδα.

WHY AM I LIKE THIS?

Εκδότης Transworld Publishers Ltd

Αγόρασέ το

public.gr

4. Αλλάζει το άγχος τον τρόπο που μιλάς στον εαυτό σου;

Όταν το άγχος κορυφώνεται, παρατήρησε τον εσωτερικό σου διάλογο. Είσαι επικριτικός; Σκληρός; Υπερβολικός; Αν ένας φίλος σου εξομολογούνταν ότι ανησυχεί, θα του μιλούσες με την ίδια αυστηρότητα;

Με εξάσκηση μπορείς να καλλιεργήσεις μια πιο συμπονετική στάση απέναντι στον εαυτό σου. Η αυτο-ομιλία επιβραδύνει τη σκέψη, οργανώνει το χάος και σου επιτρέπει να παρατηρήσεις τι συμβαίνει μέσα σου. Όσο πιο συχνά επιλέγεις έναν ήπιο, υποστηρικτικό τόνο, τόσο περισσότερο εκπαιδεύεις τον εγκέφαλό σου να λειτουργεί με κατανόηση αντί για πανικό.

5. Κι άλλοι βιώνουν το σύνδρομο του απατεώνα

Υπολογίζεται ότι περίπου το 70% των ανθρώπων θα βιώσει κάποια στιγμή το «σύνδρομο του απατεώνα». Εκείνη τη φωνή που ψιθυρίζει ότι δεν είσαι αρκετός, ότι οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα, ότι εσύ απλώς στάθηκες τυχερός.

Δεν είσαι μόνος σε αυτό. Το αίσθημα ανεπάρκειας δεν κάνει διακρίσεις. Η υπενθύμιση ότι πρόκειται για μια κοινή, ανθρώπινη εμπειρία μπορεί να λειτουργήσει ανακουφιστικά. Όπως λέει και η Στάιλς, προσπαθεί να θυμάται ότι πολλές από αυτές τις σκέψεις υπάρχουν μόνο στο μυαλό της. Η αναγνώριση της διαστρέβλωσης είναι το πρώτο βήμα για να περιοριστεί η δύναμή της.

ΤΟ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΕΙ ΤΗ ΣΚΕΨΗ, ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.

6. Η σύγκριση είναι (ως έναν βαθμό) αναπόφευκτη

Μέρος του άγχους σου πηγάζει από τη σύγκριση με άλλους ανθρώπους. Αν και η συμβουλή που επικρατεί είναι να μην πέφτουμε στην παγίδα αυτή, όσο προσπαθούμε να το αποφύγουμε, τόσο περισσότερο μας απασχολεί.

Η σύγκριση με τους γύρω μας μάς βοηθά να εντασσόμαστε σε ομάδες και επιβιώνουμε. Είναι ένας εξελικτικός μηχανισμός. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κάτι «λάθος» με εσένα. Αντί να προσπαθείς να εξαλείψεις πλήρως τις συγκριτικές σκέψεις, δοκίμασε να τις αναπλαισιώσεις: δες την επιτυχία των άλλων ως απόδειξη ότι κάτι είναι εφικτό. Χρησιμοποίησέ τη ως κίνητρο, όχι ως μέτρο αυτοϋποτίμησης. Η σύγκριση μπορεί να γίνει πυξίδα εξέλιξης, όταν τη διαχειριζόμαστε με επίγνωση.