ΜΗΠΩΣ ΠΑΣΧΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΑΠΟ «ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ»;
Η «ακαταστασία προσδοκιών» δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί. Διάβασε τι μπορείς να κάνεις για να βελτιώσεις το σπίτι και τη διάθεσή σου.
Ο όρος «ακαταστασία προσδοκιών» περιγράφει τη γιαγιά που φυλάει σε ένα ντουλάπι τα καλά σερβίτσια για να τα χρησιμοποιήσει σε επίσημα τραπεζώματα, που όμως δεν γίνονται ποτέ. Περιγράφει, επίσης, τον φίλο που κρατάει στην αποθήκη, εδώ και χρόνια, τον εξοπλισμό του σκι, γιατί κάθε χρόνο λέει ότι θα το ξαναρχίσει. Περιγράφει κι εσένα που συνεχώς αγοράζεις βιβλία τα οποία ποτέ δεν διαβάζεις, αλλά κι εσένα που κρατάς ρούχα που δεν σου κάνουν γιατί κάποια στιγμή θα χάσεις αυτά τα 5 κιλά και θα τα ξαναφορέσεις.
Υπάρχουν διαφορετικά είδη ακαταστασίας κι ένα από τα πιο δύσκολα, είναι το παραπάνω. Είναι το είδος που δίνει υπόσταση στο χάσμα ανάμεσα σε αυτό που είσαι και σε αυτό που θα ήθελες να είσαι.
Τι είναι η «ακαταστασία προσδοκιών»;
«Είναι τα αντικείμενα που κρατάμε επειδή αντιπροσωπεύουν αυτό που ελπίζουμε να γίνουμε, όχι αυτό που ρεαλιστικά είμαστε αυτή τη στιγμή», λέει η Ann Lightfoot, σύμβουλος οργάνωσης χώρων. «Αυτά τα αντικείμενα δεν είναι άχρηστα, συνδέονται με στόχους, την ταυτότητά μας και καλές προθέσεις. Δημιουργούν, όμως, σιωπηλά ενοχές και ένα αίσθημα υπερφόρτωσης». Σε νοητικό επίπεδο, εξηγεί η Lightfoot, το συγκεκριμένο είδος ακαταστασίας κουβαλά μια μικρή φωνή που σου λέει: «Θα έπρεπε να κάνεις περισσότερα». Κι όταν τελικά την απομακρύνεις, αυτός ο μόνιμος θόρυβος καταλαγιάζει.
Πώς να αντιμετωπίσεις την κατάσταση
Όπως εξηγεί η Ría Safford, επίσης, σύμβουλος οργάνωσης χώρων, «Το να κρατάς αντικείμενα που δεν εξυπηρετούν τον άνθρωπο που είσαι σήμερα, προσθέτει περιττή πίεση να κάνεις πράγματα για τα οποία δεν έχεις ούτε τον χρόνο ούτε τις δεξιότητες, ίσως ούτε καν το πραγματικό ενδιαφέρον».
Προφανώς είναι σημαντικό να έχεις στόχους και σχέδια για τη ζωή σου. Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι να μην πέφτεις στην παγίδα των αγορών χωρίς σκοπό, συγχέοντας τα ψώνια για μια δραστηριότητα με την ίδια τη δραστηριότητα.
Τι θα πει αυτό; Ότι το να διαβάζεις κριτικές βιβλίων, να αγοράζεις νέες κυκλοφορίες, να τακτοποιείς τα βιβλία σου στη βιβλιοθήκη είναι θεμιτό, αλλά δεν σε κάνει αναγνώστη. Αν δεν διαβάζεις, δεν είσαι αναγνώστης. Εννοείται ότι δεν χρειάζεται να είσαι, αλλά δεν χρειάζεται και να αφιερώνεις χώρο, χρόνο και χρήματα σε κάτι που δεν θα κάνεις πράξη.
Πώς να κάνεις τη φιλοδοξία πράξη
«Όχι τώρα» vs. «όχι εγώ»
Βάλε σε μια άκρη αντικείμενα που αντιπροσωπεύουν στόχους που έχεις προσωρινά «παγώσει». Αυτά είναι τα αντικείμενα «όχι τώρα». Σε μια άλλη άκρη βάλε όσα ανήκουν σε μια παλιά εκδοχή σου. Αυτά θα τα ονομάσεις «όχι εγώ». Όπως καταλαβαίνεις, αυτά που θα διώξεις από το σπίτι είναι τα δεύτερα. Και η κίνηση αυτή είναι το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσεις την «ακαταστασία προσδοκιών».
Περιόρισε... το όνειρο
Δώσε σε κάθε... όνειρό σου μια συγκεκριμένη θέση μέσα στο σπίτι. Βάλε σε ράφι τα αδιάβαστα βιβλία, σε μια μικρή βαλίτσα τα ρούχα που θα φορέσεις όταν αδυνατίσεις, σε μια κούτα τον εξοπλισμό του snowboard που θα έχεις σκοπό να ξεκινήσεις (για 5η φορά). Αν δεν χωράνε όλα, κράτα τα αγαπημένα σου και αποχαιρέτησε τα υπόλοιπα.
Βάλε πρόγραμμα
Για κάθε αντικείμενο που αποφασίζεις να κρατήσεις, πρέπει να υπάρχει μια θέση στο ημερολόγιό σου, όπως π.χ. ένα 20λεπτο αφιερωμένο στο διάβασμα. Αν δεν βρίσκεις χρόνο στο πρόγραμμά σου, τότε δεν χρειάζεται να του βρίσκεις και χώρο.
Και πώς τα αφήνεις;
Το να αποχωριστείς όσα μπήκαν στη στοίβα «όχι εγώ» δεν είναι πάντα εύκολο. Αυτές οι 3 ερωτήσεις, όμως, μπορούν να σε βοηθήσουν:
- Ποιος/α ήμουν όταν το αγόρασα;
- Ποιος/α ήλπιζα να γίνω;
- Αν το αφήσω, τι λέει αυτό για μένα;
Αν αισθανθείς ένα μικρό πένθος για τον χρόνο που πέρασε, για ευκαιρίες που χάθηκαν, είναι φυσιολογικό. Δες, όμως, τα θετικά. Η αποθήκευση πραγμάτων θα είναι πιο εύκολη, το ίδιο και το καθάρισμα. Επίσης, το σπίτι παύει να είναι αποθήκη ανεκπλήρωτων ονείρων. Το να διώξεις πράγματα δεν είναι αποτυχία, αλλά εξέλιξη.