9 ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΕ ΨΥΧΙΚΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ

Αυτές οι 9 συμπεριφορές μπορεί να σου προκαλέσουν ψυχική εξάντληση. Αν κάποιος τις εκδηλώνει, καλύτερα να απομακρυνθείς από κοντά του.

Μήπως πιστεύεις κι εσύ ότι αν κάποιος δεν είναι ανοιχτά κακοποιητικός, τότε μπορείς άφοβα να τον συναναστρέφεσαι; Μήπως θεωρείς ότι αν δεν φωνάζει, αν δεν είναι σκληρός ή εμφανώς τοξικός, τότε κατά πάσα πιθανότητα είναι ασφαλές να βρίσκεται στον κοινωνικό ή επαγγελματικό σου κύκλο; Δεν έχουν όλοι οι τοξικοί άνθρωποι έντονες συμπεριφορές και εκρηκτικές αντιδράσεις. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να σου προκαλέσουν ψυχική εξάντληση ακόμη κι αν μιλούν ήρεμα, ακόμη κι αν δείχνουν ευγενικοί ή καλοπροαίρετοι.

Η συναισθηματική βλάβη δεν έρχεται πάντα μέσα από εκρήξεις. Μπορεί να έρχεται μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που σε φθείρουν σιγά-σιγά και σε κάνουν να νιώθεις κουρασμένος, μπερδεμένος, σε επιφυλακή, μικρότερος από αυτό που πραγματικά είσαι.

Ρίξε μια ματιά στις παρακάτω και αν τις αναγνωρίσεις σε κάποιο άτομο του περιβάλλοντός σου, τότε ίσως χρειαστεί να επανεξετάσεις αν αξίζει να παραμείνει στη ζωή σου ή να θέσεις πιο ξεκάθαρα όρια.

Οι συζητήσεις καταλήγουν πάντα σε αυτούς

Αρχίζεις να μιλάς για τη μέρα σου, για ένα πρόβλημα στο σπίτι, για μια δυσκολία στη δουλειά ή για μια εμπειρία που σε απασχολεί. Το feedback που παίρνεις, όμως, συχνά ξεκινά με φράσεις όπως «έχει συμβεί και σε μένα» ή «εγώ…».

pexels Kyle Collins

Έτσι, σχεδόν ανεπαίσθητα, η συζήτηση παύει να αφορά το ζήτημα που έφερες στο τραπέζι. Αντί να εστιάζει σε αυτό που μοιράστηκες, μεταφέρεται στη δική τους ιστορία, στο δικό τους άγχος, στη δική τους εμπειρία.

Ακόμη και ο πόνος σου μπαίνει σε σύγκριση. Η εμπειρία σου γίνεται αφορμή για να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να το καταλάβεις, παύεις να είσαι συνομιλητής και μετατρέπεσαι σε ακροατήριο που απλώς ακούει και επιβεβαιώνει.

Νιώθεις υπεύθυνος για τη συναισθηματική τους κατάσταση

Αν είναι σιωπηλοί, ανησυχείς. Αν δείχνουν απόμακροι, υποθέτεις ότι φταις εσύ. Αν είναι αναστατωμένοι, αισθάνεσαι την ανάγκη να βρεις τρόπο να τους ηρεμήσεις ή να διορθώσεις την κατάσταση. Αυτό, όμως, δεν είναι ενσυναίσθηση. Είναι μια μορφή συναισθηματικής εμπλοκής που σε κάνει να αισθάνεσαι διαρκώς υπεύθυνος για το πώς νιώθει ο άλλος.

Οι υγιείς άνθρωποι μπορούν να ρυθμίζουν τα δικά τους συναισθήματα και να αναλαμβάνουν την ευθύνη της διάθεσής τους. Οι προβληματικές δυναμικές, αντίθετα, σε κάνουν να πιστεύεις ότι η συναισθηματική τους ισορροπία εξαρτάται από εσένα και από τη δική σου συμπεριφορά. Κάτι που φυσικά οδηγεί σε ψυχική εξάντληση.

unsplash Sebastian Schuster

Χρειάζονται συνεχώς επιβεβαίωση

Η περιστασιακή επιβεβαίωση είναι κάτι απόλυτα ανθρώπινο. Όλοι έχουμε ανάγκη να νιώθουμε ότι μας βλέπουν, μας εκτιμούν και μας αναγνωρίζουν. Η συνεχής ανάγκη για επιβεβαίωση, όμως, είναι ένα σαφές προειδοποιητικό σημάδι. Αν ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου ζητά διαρκώς να τον επιβεβαιώνεις, να του κάνεις κομπλιμέντα, να συμφωνείς μαζί του και να τον στηρίζεις σε κάθε περίσταση, τότε ίσως χρειάζεται να πάρεις αποστάσεις.

Σε έναν τέτοιο άνθρωπο τίποτα δεν φαίνεται αρκετό. Η ανάγκη του για επιβεβαίωση επανέρχεται ξανά και ξανά, δημιουργώντας έναν κύκλο που σε οδηγεί σε ψυχική εξάντληση και σε αφήνει χωρίς ενέργεια.

Κάνουν την τρίχα τριχιά

Μικρά ζητήματα που θα μπορούσαν να λυθούν εύκολα και γρήγορα τους προκαλούν μεγάλη ταραχή, την οποία συχνά προσπαθούν να μεταφέρουν και σε σένα. Κάτι ασήμαντο, που δεν θα άξιζε να αφιερωθεί ιδιαίτερος χρόνος ή ενέργεια, μετατρέπεται ξαφνικά σε θέμα που απαιτεί μεγάλη προσοχή, ανάλυση και συζήτηση.

Το αποτέλεσμα αυτής της υπερβολικής αντίδρασης είναι ότι αρχίζεις να χάνεις τον αυθορμητισμό σου. Σκέφτεσαι περισσότερο τι θα πεις ή τι θα κάνεις, φοβούμενος μήπως προκληθεί μια νέα ένταση. Έτσι, σιγά-σιγά αποστασιοποιείσαι.

unsplash Rancy Tan

Μπερδεύουν την ένταση με την οικειότητα

Για αυτούς τους ανθρώπους, τα έντονα συναισθήματα μοιάζουν με εγγύτητα. Θεωρούν ότι η ένταση είναι ένδειξη βαθιάς σύνδεσης. Τα τηλεφωνήματα μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα χωρίς ουσιαστικό λόγο, οι εξομολογήσεις πολύ προσωπικών ιστοριών από την πρώτη κιόλας γνωριμία μπορεί στην αρχή να φαίνονται ξεχωριστά ή ακόμη και κολακευτικά. Στην πορεία, όμως, αρχίζουν να γίνονται βάρος. Η πραγματική οικειότητα δεν δημιουργείται μέσα από συναισθηματικές εκρήξεις, αλλά μέσα από συνέπεια, χρόνο και μια αίσθηση σταθερότητας στη σχέση.

Δυσκολεύονται να αναλάβουν ευθύνη

Όταν προκύπτει μια σύγκρουση, η στάση τους είναι συνήθως προβλέψιμη. Εξηγούν αντί να ακούσουν πραγματικά αυτό που τους λες. Δικαιολογούνται αντί να αναστοχαστούν τη δική τους συμπεριφορά. Νιώθουν ότι δέχονται επίθεση, αντί να δείξουν περιέργεια και διάθεση να κατανοήσουν τι συνέβη. Συχνά, στο τέλος μιας τέτοιας συζήτησης, βρίσκεσαι εσύ να τους παρηγορείς, ακόμη κι όταν εσύ ήσουν αυτός που πληγώθηκε από την κατάσταση. Και μάντεψε; Μια τέτοια σχέση δεν μπορεί παρά να σου προκαλεί ψυχική εξάντληση.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ. ΤΟ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ, ΑΓΧΟΣ Ή ΟΤΙ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ.

Το σώμα νιώθει

Σφίγγεσαι όταν εμφανίζεται το όνομά τους στο κινητό σου. Νιώθεις μια απροσδόκητη ανακούφιση όταν ακυρώνονται τα σχέδια που είχατε κανονίσει. Πολλές φορές χρειάζεσαι χρόνο για να «αναρρώσεις» μετά από μια συνάντηση μαζί τους, ακόμη κι αν εξωτερικά όλα φαίνονταν φυσιολογικά. Το σώμα μας έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να αναγνωρίζει τα μοτίβα συμπεριφοράς. Συχνά αντιλαμβάνεται την ένταση πολύ πριν το μυαλό καταφέρει να την εξηγήσει ή να την αποδεχτεί. Γι’ αυτό αξίζει να το ακούς.

Βλέπουν τον εαυτό τους ως θύμα σε κάθε ιστορία

Κάθε ιστορία σύγκρουσης ή απομάκρυνσης που αφηγούνται έχει σχεδόν την ίδια δομή. Κάποιος τους παρεξήγησε. Κάποιος τους αδίκησε. Κάποιος τους πρόδωσε. Οι ρόλοι επαναλαμβάνονται, μόνο που αυτοί βρίσκονται πάντα στη θέση του αδικημένου. Τα μοτίβα, όμως, σπάνια λένε ψέματα. Αν όλοι οι άλλοι είναι διαρκώς το πρόβλημα, τότε ίσως κάτι δεν έχει εκφραστεί.

unsplash Lberation hippo

Μικραίνεις για να διατηρηθεί η ηρεμία

Σταδιακά αρχίζεις να μιλάς λιγότερο, να ζητάς λιγότερα, να περιμένεις λιγότερα από την επαφή αυτή. Όχι επειδή έχεις ωριμάσει ή επειδή έμαθες να είσαι πιο ανεκτικός, αλλά επειδή έχεις προσαρμοστεί σε μια κατάσταση που σε περιορίζει. Γιατί χωρίς να το καταλάβεις, έχεις αρχίσει να μικραίνεις τον εαυτό σου μόνο και μόνο για να διατηρηθεί μια εύθραυστη ισορροπία.