ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΦΛΕΡΤ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ;

Μην μπερδεύεσαι και μην το υποτιμάς: Το φλερτ δεν αποτελεί ερωτική υπόσχεση, αλλά ένα απαραίτητο δώρο στην αυτοπεποίθησή σου.

Το φλερτ συχνά παρεξηγείται και γι’ αυτό ευθύνη έχουν κάτι ντεμέκ Καζανόβες που, με τον τρόπο που προσεγγίζουν ένα πρόσωπο το οποίο φαινομενικά τους ενδιαφέρει, δίνουν μία εντελώς διαφορετική εντύπωση από αυτήν που το φλερτ ορίζει: αυτήν της άνευ όρων ερωτικής διαθεσιμότητας, την οποία φυσικά ποτέ δεν πραγματώνουν.

Τους έχεις σίγουρα συναντήσει: Μία έντονη βλεμματική επαφή, ένα κολακευτικό σχόλιο, ένα διακριτικό άγγιγμα, ένα χαμόγελο με νόημα και ξαφνικά η μέρα σου γίνεται λίγο πιο φωτεινή. Νιώθεις ότι κάποιος ή κάποια σε «είδε» και ότι αυτό δεν μπορεί παρά να έχει και συνέχεια. Την ίδια ώρα, όμως, μοιάζει και με παγίδα – τι θέλει πραγματικά ο άλλος από εσένα;

Αν κρίνουμε από τα απομνημονεύματα του ίδιου του Καζανόβα, του πιο διάσημου «αποπλανητή» στην ιστορία, το φλερτ –βρετανική λέξη που ο ίδιος δεν γνώριζε ακόμα τότε, αφού τη σημερινή μεταφορική της σημασία πήρε μετά τον θάνατό του, περιγράφοντας μια ασταθή συμπεριφορά– αποτελεί κανονική επιστήμη.

«Η τέχνη της αποπλάνησης», έλεγε, «είναι ένα παιχνίδι ευφυΐας, περιέργειας και αμοιβαίας απόλαυσης», ενώ επέμενε πως η απόλαυση αυτή καταστρέφεται όταν υπάρχει βιασύνη: «απαιτείται έντονη παρατήρηση για να μάθεις τι πραγματικά ευχαριστεί την κάθε γυναίκα» (ή άντρα, θα συμπληρώσουμε εμείς).

Υπάρχει κάτι αρνητικό σε όλα τα παραπάνω; Ναι: ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει φλερτ –το μπερδεύουν με ξεκάθαρη ερωτική υπόσχεση ή πολιορκία– και γι' αυτό είτε το παρεξηγούν είτε το φοβούνται. Και έτσι, στερούνται όσα σημαντικά έχει να προσφέρει.

Το φλερτ δεν είναι υπόσχεση, αλλά δώρο αυτοπεποίθησης

Ο σύγχρονος φιλόσοφος και συγγραφέας Αλέν ντε Μποτόν πιστεύει πως όσο χειριστικό κι αν μοιάζει, το φλερτ είναι στην πραγματικότητα μια απέραντα καλοσυνάτη και απέραντα απαραίτητη παρόρμηση.

«Το καλό φλερτ είναι στην ουσία μια προσπάθεια, καθοδηγούμενη από καλοσύνη και ευφάνταστο ενθουσιασμό, να εμπνεύσεις έναν άλλον άνθρωπο να πιστέψει περισσότερο ότι αρέσει, τόσο πνευματικά όσο και εμφανισιακά [σ.σ. ο Καζανόβα έλεγε πάνω σε αυτό: «Δοξάστε τους όμορφους για την ευφυΐα τους και τους έξυπνους για την ομορφιά τους»]. Είναι ένα δώρο που προσφέρεται όχι για χειραγώγηση, αλλά από την απόλαυση του να διακρίνεις τι κάνει περισσότερο ελκυστικό ένα άλλο άτομο.

Στην πορεία, το καλό φλερτ θα πρέπει να πείσει τον άλλον/την άλλη για τρία φαινομενικά αντιφατικά πράγματα:

• Ότι θα ήθελες πολύ να βρεθείς σε ένα κρεβάτι μαζί του/της.
• Ότι, ωστόσο, δεν θα το κάνεις.
• Και ότι ο λόγος που δεν θα το κάνεις δεν σχετίζεται με κάποια ανεπάρκεια του άλλου ατόμου».

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Αυτό που κάνει λοιπόν, σύμφωνα με τον ίδιο, το φλερτ είναι να εκμεταλλεύεται μια μεγάλη αλήθεια σχετικά με το σεξ: ότι αυτό που συχνά κάνει το σεξ πιο ευχάριστο δεν είναι τόσο η ίδια η σαρκική διαδικασία, όσο η ιδέα της αποδοχής που προϊδεάζει για την πράξη. Η ιδέα, δηλαδή, ότι αρέσεις τόσο σε ένα άλλο άτομο ώστε είναι πρόθυμο να σε δεχτεί στην πιο "γυμνή" και ευάλωτη μορφή σου – πρόθυμο να χάσει τον έλεγχο και να παραδώσει κάθε πτυχή αξιοπρέπειας για χάρη σου. Και αυτή η ιδέα μπορεί τελικά να είναι πολύ πιο απολαυστική, ακόμα και από το πιο επιδέξιο άγγιγμα – εξίσου δε απολαυστική και για τους δύο.

Την ίδια ώρα, όμως, το φλερτ μένει στην ιδέα. Μένει στο στενό κουζινάκι του γραφείου, στο ακόμα πιο στενό ασανσέρ, αιωρείται πάνω από τον πάγκο του καφέ – και, φεύγοντας, δεν αφήνει πίσω καμία ενοχή για όλα αυτά που δεν θα 'ρθουν, όπως λέει και το τραγούδι.

Μην μπερδεύεσαι: Είναι μόνο φλερτ

Σε αντίθεση με αυτό που το αντικείμενο του φλερτ μπορεί να προσδοκά, πρέπει να γίνεται σαφές από το άτομο που φλερτάρει ότι δεν θα υπάρξει σεξουαλική επαφή. Και ακόμα πιο σαφές πρέπει να γίνεται, ότι δεν θα υπάρξει για λόγους που καθόλου δεν έχουν να κάνουν με τον άλλον, αλλά για εντελώς διαφορετικούς, π.χ. επειδή είναι και οι δύο δεσμευμένοι, επειδή έχουν πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας, επειδή δεν θέλουν να μπλέξουν τα επαγγελματικά τους ή απλά επειδή δεν υπάρχει χρόνος για κάτι τέτοιο.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΦΛΕΡΤ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΠΩΣ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΙ.

Το καλό φλερτ, λοιπόν, μπορεί να υπονοήσει ότι αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά ίσως να υπήρχε συνέχεια – και ο αποδέκτης του καλού φλερτ μπορεί να συμφωνήσει σε αυτό, χωρίς να μισήσει τον εαυτό του (ή τον άλλον) που δεν είναι.

Το διακύβευμα, όπως λέει και ο ντε Μποτόν, είναι να κατανοηθεί σωστά. Γιατί υπάρχει αυτή η παρανόηση ότι ο παιχνιδιάρικος, ημι-ερωτικός τόνος δεν μπορεί παρά να προσφέρεται αποκλειστικά στο πρόσωπο που αποτελεί τη μοναδική σου αγάπη. «Κι όμως, το ιδανικό φλερτ είναι ένα μικρό έργο κοινωνικής τέχνης που συνδημιουργείται από δύο άτομα.

Ένα πολιτισμένο τέχνασμα που αναγνωρίζει τους περιορισμούς, ανησυχεί για τις συνέπειες και γνωρίζει τη σημασία του να μην αφήσει τις στιγμιαίες παρορμήσεις να βλάπτουν μακροχρόνιες δεσμεύσεις. Γνωρίζει ότι η αποφυγή του σεξ είναι σοφή στη δεδομένη περίσταση, αλλά επενδύει έξυπνα στο να μοιράζεται μερικά από τα οφέλη του σεξ, χωρίς την καθαυτή πράξη», λέει ο ίδιος.

Και αυτό είναι που κάνει απαραίτητο το φλερτ: Μας προσφέρει μια άποψη που σπάνια έχουμε για τον εαυτό μας, εκτός αν έχουμε υπέρμετρη αυτοπεποίθηση για το πόσο ελκυστικοί είμαστε – πράγμα που σε λίγους συμβαίνει. Αυτό που στους περισσότερους συμβαίνει, ως επακόλουθο αλλεπάλληλων απορρίψεων, είναι να θεωρούν ότι η εικόνα τους απέχει πολύ από το ιδανικό.

Έτσι, έρχεται το φλερτ να εκτελέσει μια σημαντική ψυχολογική αποστολή: να αποκαταστήσει την ισορροπία στην άποψη που έχουμε για τον εαυτό μας. Να μας υπενθυμίσει ότι, παρά τις αδυναμίες που μπορεί να θεωρούμε ότι έχουμε, δεν παύουμε να είμαστε ελκυστικοί. Για την ακρίβεια, είμαστε σε καλύτερη κατάσταση από αυτό που πιστεύαμε. Το φλερτ είναι το αντίδοτο σε μια συνηθισμένη πάθηση της ωριμότητας: την υπερβολικά αρνητική αυτο-εικόνα μας.

Το να νιώθουμε επιθυμητοί ή ελκυστικοί, από την άλλη, είναι το κλειδί για να μας κάνει πιο υπομονετικούς, πιο γενναιόδωρους, πιο δραστήριους και πιο ικανοποιημένους από τη ζωή. «Είναι θλιβερό να πιστεύουμε πως η ανάγκη μας αυτή μπορεί μόνο να ικανοποιηθεί αν περάσει μέσα από την απελπιστικά στενή πύλη του σεξ», καταλήγει ο ντε Μποτόν.