ΣΤΟ «LOVE SYMPOSIUM» ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΡΩΤΑΣ ΣΗΜΕΡΑ
Η εποχή του Α.Ι. σου υπόσχεται έναν έρωτα στα… μέτρα σου. Είναι όμως αυτό που πραγματικά έχεις ανάγκη; Μια μεγάλη συζήτηση άνοιξε πριν από μερικές εβδομάδες στο πλαίσιο του Love Symposium, στο Σαν Φρανσίσκο.
Τον Νοέμβριο του 2025 έλαβε χώρα στο Σαν Φρανσίσκο ένα πολύ ενδιαφέρον και πρωτοποριακό συνέδριο: Το Love Symposium, που αναφέρεται στην ιστοσελίδα του συμποσίου ως «μία διάσκεψη για ανθρώπους που προσπαθούν να λύσουν τις σύγχρονες σχέσεις». Ή, για να στο κάνω ακόμα πιο ξεκάθαρο εσένα, boomer μου, που δεν είσαι τόσο εξοικειωμένος με τον τρόπο που γίνεται το φλερτ και το dating σήμερα, μια μάζωξη για τους ανθρώπους πίσω από τις εφαρμογές γνωριμιών. Αυτών που αντιμετωπίζουν τις ερωτικές σχέσεις ως προβλήματα που μπορούν να μετρηθούν, να παραμετροποιηθούν και να λυθούν.
Για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο, οι συμμετέχοντες στο Love Symposium –με κόστος συμμετοχής στα 200 δολάρια κατ’ άτομο– είχαν τη δυνατότητα να ακούσουν μια σειρά από παρουσιάσεις σχετικά με την τεχνολογία πρόβλεψης matching αποτελεσμάτων, να διερευνήσουν τι συμβαίνει όταν οι γνωριμίες αυτές εξελίσσονται σε γάμο, αλλά και να συμμετέχουν σε ένα workshop στιγμιαίων γνωριμιών στο οποίο καλείσαι να γοητεύσεις τον συνομιλητή του μέσα σε λίγα μόνο λεπτά.
Διοργανώτρια του συνεδρίου ήταν η Ann Pierce, ιδρύτρια μιας start-up που δίνει τη δυνατότητα σε άτομα που ψάχνουν για εργασία να πάρουν feedback ως προς τις φωτογραφίες που ανεβάζουν σε επαγγελματικές πλατφόρμες (π.χ. στο LinkedIn) ή και στα social γενικότερα, προκειμένου να κάνουν την καλύτερη δυνατή online εντύπωση. Όπως εξήγησε μιλώντας στους New York Times, στόχος του Love Symposium ήταν να εξελιχθεί η συζήτηση γύρω από τις ερωτικές σχέσεις, οι οποίες φαίνεται να οδεύουν τα τελευταία χρόνια προς την καταστροφή.
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΚΥΜΑ ΣΤΟ DATING ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΕΦΥΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΟΧΙ ΕΝΑΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ.
«Έχουμε να λέμε για κρίση στον γάμο, για επιδημία μοναξιάς, για κατάρρευση του δημογραφικού. Άνθρωποι φλερτάρουν με Α.Ι. συντρόφους και κάνουν εικονικό σεξ… Η τεχνολογία είναι πανταχού παρούσα, όμως χρειαζόμαστε περισσότερη ή λιγότερη από αυτήν;» λέει χαρακτηριστικά. Η ίδια συνεργάστηκε με τον ερευνητή στον τομέα του Α.Ι. και μηχανικό Matthew Fisher, ο οποίος πρόσθεσε πως «το πρόβλημα της αναζήτησης ανθρώπινης οικειότητας γίνεται εμφανές μέσα από τα dating apps, όπου συμβατοί σύντροφοι περιπλανιούνται στην αφάνεια, ανίκανοι να βρουν ο ένας τον άλλο. «Το επόμενο τεχνολογικό κύμα, λοιπόν, θα πρέπει να είναι μια γέφυρα προς τους άλλους ανθρώπους, όχι ένας πειραματικός θάλαμος», σημειώνει ο Fisher.
«Η επικοινωνία μας με “φιλοσόφους” της Silicon Valley και προγραμματιστές εφαρμογών γνωριμιών έδειξε ότι τελευταία οι χρήστες αυτών δίνουν έμφαση στο συναίσθημα, στην πνευματικότητα και στο γεγονός ότι είμαστε κάτι παραπάνω από “ένας εγκέφαλος σε ένα κοντάρι”», λέει η 38χρονη Pierce. «Στο συνέδριο, οι συμμετέχοντες μίλησαν για τη σημασία της ανάπτυξης ψυχομετρικών μεθόδων για την αντικειμενική μέτρηση των μυστηρίων των ανθρώπινων σχέσεων, με στόχο να δίνεται παραπάνω χώρος στο συναίσθημα. Μήπως, όμως, και αυτό δεν έχει κίνδυνο να οδηγήσει σε μια βάναυση κατάταξη των ανθρώπων;»
Έρωτας στα χρόνια του Α.Ι.
Ένας από τους συμμετέχοντες στο Love Symposium ήταν ο Cody Zervas, δημιουργός ενός απόλυτα premium dating app που στόχο έχει να βρει σε straight singles το απόλυτο match για γάμο. Οι singles που θα εγγραφούν στο Marriage Bounty plan θα πρέπει να πληρώσουν 50.000 ευρώ στην εφαρμογή και να απαντήσουν σε ένα τεράστιο και αφάνταστα λεπτομερές ερωτηματολόγιο που εξασφαλίζει πως το match τους θα οδηγήσει σε σοβαρή, μακροχρόνια σχέση. Στις ερωτήσεις περιλαμβάνονται πέρα από τα βασικά (ύψος, βάρος, καταγωγή, βαθμός απολυτηρίου) και πιο λεπτομερή προσωπικά στοιχεία, όπως πολιτική τοποθέτηση ή εσωτερικά και εξωτερικά χαρακτηριστικά του ιδανικού συντρόφου.
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΑΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΗ ΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ MATCHING ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΕΙ.
Στη συνέχεια, το σύστημα αξιολογεί μέσω Α.Ι. όλα αυτά τα στοιχεία αλλά και τα χαρακτηριστικά του αιτούντος με εξωφρενική λεπτομέρεια (π.χ. το πόσο πεταχτά είναι τα ζυγωματικά του ή το ακριβές ποσοστό σωματικού λίπους του) και επιστρέφει με feedback. Μπορεί, δηλαδή, να του πει ότι: «Γνωρίζουμε τι τύπο ανθρώπου ψάχνεις, όμως ο ιδανικός σύντροφος για αυτόν τον τύπο είναι κάποιος με 5 κιλά λιγότερα από εσένα. Αξιοποίησε την πληροφορία αυτή όπως εσύ νομίζεις».
Έχεις φρικάρει ή όχι ακόμα; Γιατί έχει και συνέχεια!
«Έχει βρεθεί», λέει ο Zervas, ότι «αν η γυναίκα είναι λίγο πιο συνεργάσιμη και με ενσυναίσθηση από τον άντρα, ενώ ταιριάζουν από άποψη προσωπικότητας, αυτό είναι το βέλτιστο χαρακτηριστικό για τη διάρκεια της σχέσης».
Ο Zervas, βέβαια, δεν ήταν ο μόνος που εξήρε τις δυνατότητες του Α.Ι. στο matchmaking. Άλλοι ερευνητές και μηχανικοί μίλησαν για μια εφαρμογή που καταγράφει το γέλιο κάποιου που συναντάς, π.χ. σε ένα μπαρ, και σου λέει πόσο συμβατός είναι με εσένα. Σε μια άλλη εφαρμογή, βάζεις στοιχεία από τα social media του ατόμου που σε ενδιαφέρει και σου λέει αν έχει –ή όχι– νόημα να βγεις μαζί του έστω για ένα ραντεβού. Κάποια στιγμή, ένας από τους συμμετέχοντες αναρωτήθηκε αν θα ήταν χρήσιμη μια εφαρμογή που να σου δείχνει πώς θα είναι το άτομο που σου προτείνεται για matching όταν γεράσει…
Ένας άλλος από τους παρευρισκόμενους, ο 35χρονος Quinn Sure, με καταγωγή από την Κίνα, αναπτύσσει τώρα μια εφαρμογή που χρησιμοποιεί το Α.Ι. για να σχηματίζει φιλικές παρέες μεταξύ ατόμων με κοινά χαρακτηριστικά και ενδιαφέροντα, προκειμένου να βάλει τέλος στην ιεράρχηση μεμονωμένων πιθανών συντρόφων και σε όλη αυτή την πίεση για ιδανικό match – τον ενδιαφέρει οι άνθρωποι να βρίσκουν την «αδελφή ψυχή τους». «Κάθε φορά που συμμετέχω σε ένα dating app νιώθω ότι οι άλλοι κοιτάζουν τις φωτογραφίες μου και βλέπουν έναν κοντό Ασιάτη. Αν όμως κάποιος με γνωρίσει ως συμπαίκτη στο τένις, θα διαπιστώσει ότι είμαι ένα πολύ υπομονετικό, καλόκαρδο άτομο, που του αρέσει να βοηθά τους άλλους και που ευχαρίστως θα πήγαινε για ένα ποτό μαζί του», λέει ο ίδιος μιλώντας επίσης στους New York Times.
Εσύ θες έναν έρωτα… στα μέτρα σου;
Στο Love Symposium παρουσιάστηκαν ένα σωρό εφαρμογές και ιδέες, ωστόσο αναδύθηκαν και ορισμένα ερωτήματα που αναπόφευκτα δημιουργούν προβληματισμό. Κάποιοι συμμετέχοντες, για παράδειγμα, αναρωτήθηκαν κατά πόσο το να αξιολογείς τους ανθρώπους και να τους κατατάσσεις σε μια ιεραρχία, σαν εμπορεύματα, σχετίζεται με αυτό που λέμε «έρωτας».
Όπως είπε μία από αυτούς, που αυτοαποκαλείται mind-coach, «Δεν θέλω οι άνθρωποι να βασίζονται στο Α.Ι. παρά στην εσωτερική τους πυξίδα. Σήμερα έχουμε χάσει την αυτονομία πάνω στις σκέψεις μας και τη βαθύτερη επιθυμία μας.»
Η Pierce, πάντως, που διοργάνωσε το event, καταλήγει ότι τοποθετείται κάπου στη μέση: «Είναι πολύ δύσκολο να αξιολογείς τους ανθρώπους, γιατί κατά τη διαδικασία αλλάζεις την αρχική εικόνα που είχες σχηματίσει γι’ αυτούς».
Ένα τρανταχτό παράδειγμα συνέβη στο συμπόσιο: Δύο συμμετέχοντες αποκάλυψαν στους υπόλοιπους ότι το προηγούμενο βράδυ είχαν γνωριστεί μέσω μιας εφαρμογής και δεν είχαν αποφασίσει ακόμα αν θα βγουν ραντεβού. Κάποιοι άλλοι παρευρισκόμενοι τους έπεισαν να ανέβουν στη σκηνή και να υποδυθούν ότι βρίσκονται στο πρώτο ραντεβού, ενώ τους έθεσαν κάποιες στοχευμένες ερωτήσεις, του τύπου:
- Ποια είναι η σχέση σας με τις μαμάδες σας;
- Θέλετε να κάνετε παιδιά;
Τότε, η Pierce έβαλε απαλή μουσική και τους πρότεινε να σηκωθούν και να χορέψουν. Το ζευγάρι σηκώθηκε, στάθηκε ο ένας αντικριστά στον άλλο και ακούμπησαν τα χέρια στις σωστές θέσεις… οι παρευρισκόμενοι είχαν ενθουσιαστεί με την ιδέα ότι αρκούσαν μερικές «σωστές» απαντήσεις για να γεννηθεί ένας έρωτας!
Όταν το συμπόσιο έληξε, όμως, οι δυο τους αποφάσισαν ότι προτιμούν να συνεχίσουν ως φίλοι.