ΤΟ ΤΡΟΦΙΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ 1.000 ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ

Νέα εκτενής έρευνα αποδεικνύει γιατί αυτή η τροφή είναι σημαντικό να μην εισαχθεί στη διατροφή ενός παιδιού τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Αν μπούμε στη διαδικασία να απαριθμήσουμε κάποιες συνήθειες που είχαν οι γονείς μας όταν ήμασταν μικρά οι οποίες αντιβαίνουν απόλυτα τις σημερινές οδηγίες των επιστημόνων, θα φτάσουμε να απορούμε πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.

Τι να πρωτοθυμηθώ; Ότι κάπνιζαν μέσα «στα μούτρα» μας; Ότι δεν υπήρχε καν σαν ιδέα το ειδικό καθισματάκι για το αυτοκίνητο (βασικά κανένα «ειδικό» καθισματάκι); Ή τη μαρτυρία της πεθεράς μου, ότι έβαζε μέλι στο γάλα του άντρα μου όταν ήταν μωρό, γιατί διαφορετικά δεν το έπινε; Για όσους δεν έχουν παιδιά: το μέλι απαγορεύεται σε μωρά κάτω του έτους, καθώς υπάρχει κίνδυνος βρεφικής αλλαντίασης.

Το τελευταίο το θυμήθηκα πέφτοντας πάνω σε  έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, σύμφωνα με την οποία απομακρύνοντας τη ζάχαρη από τη διατροφή του μωρού κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής του, μειώνεται ο κίνδυνος να αναπτύξει σημαντικά προβλήματα υγείας στην ενήλικη ζωή του.

Γιατί ένα μωρό δεν πρέπει να φάει ζάχαρη τις πρώτες 1.000 μέρες της ζωής του;

Για τη διεξαγωγή της μελέτης, οι ερευνητές εκμεταλλεύτηκαν ένα «φυσικό πείραμα» που έλαβε χώρα καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο ανέκαμπτε από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: από τον Ιανουάριο του 1940 έως τον Σεπτέμβριο του 1953, οι ενήλικες είχαν δικαίωμα να αγοράζουν με τη χρήση δελτίου έως 300 γραμ. ζάχαρης ανά εβδομάδα. Ο βασικός λόγος αυτού του μέτρου ήταν να μπορέσει η χώρα να διαχειριστεί τις τεράστιες ελλείψεις που προκλήθηκαν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να διασφαλιστεί ότι οι διαθέσιμες προμήθειες θα κατανέμονται δίκαια στον πληθυσμό.

Όπως αποδείχτηκε, ο περιορισμός αυτός είχε ένα τρομερό όφελος για την εθνική υγεία, αφού μείωσε τον κίνδυνο παχυσαρκίας και διαβήτη αργότερα στη ζωή των πολιτών. Μετά το 1953, η μέση κατανάλωση ζάχαρης στον πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου αυξήθηκε σχεδόν αμέσως, από περίπου 41 γραμμάρια την ημέρα σε 80 γραμμάρια.

Pexels Gambardella

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ανέλυσαν δεδομένα από τη βρετανική BioBank, επιλέγοντας 60.000 άτομα που είχαν γεννηθεί μεταξύ 1951 και 1956, η υγεία των οποίων ελεγχόταν συχνά. Έτσι μπόρεσαν να παρατηρήσουν την υγεία όσων γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του περιορισμού της ζάχαρης και όσων γεννήθηκαν λίγο μετά. Και οι δύο ομάδες έζησαν τις ίδιες κοινωνικές αλλαγές κατά τα επόμενα 70 χρόνια, ωστόσο μια βασική διαφορά ήταν η έκθεσή τους στη ζάχαρη τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής τους.

Τι επίπτωση είχε αυτό; 30% μικρότερο κίνδυνο παχυσαρκίας στα μωρά που έτρωγαν λίγη ή καθόλου ζάχαρη.

Η ΠΡΩΙΜΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗ ΖΑΧΑΡΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΟΝ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΚΑΘ' ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Ως εκ τούτου, καθώς τα μωρά αυτά μεγάλωναν, ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 και υψηλής αρτηριακής πίεσης αυξανόταν μεν με την ηλικία, αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο στα μωρά που συνελήφθησαν μετά τη λήξη των περιορισμών στην κατανάλωση ζάχαρης. Συγκεκριμένα, στα πρώτα μωρά, ο διαβήτης τύπου 2 ξεκίνησε κατά μέσο όρο τέσσερα χρόνια αργότερα στην ενήλικη ζωή, ενώ η αρτηριακή πίεση δύο χρόνια αργότερα.

Επίσης, υπήρξε μείωση 35% στον διαβήτη τύπου 2 για τα μωρά που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της δίαιτας ζάχαρης και μείωση 20% στην υψηλή αρτηριακή πίεση.

Unsplash+ Natalia Blauth

Η διατροφή της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν, επίσης, σημαντική: Τα μωρά όσων δεν έτρωγαν πολλή ζάχαρη ήταν ωφελημένα ήδη από τη μήτρα. Ωστόσο, οι μεγαλύτερες βελτιώσεις στην υγεία παρατηρήθηκαν όταν ο περιορισμός ζάχαρης κάλυπτε τόσο την περίοδο στη μήτρα όσο και όταν το μωρό απογαλακτιζόταν σε στερεές τροφές.

Κρίνοντας από τα παραπάνω συμπεράσματα, οι ερευνητές κατέληξαν ότι η πρώιμη έκθεση στη ζάχαρη θα μπορούσε να επηρεάσει τον μεταβολισμό και τον τρόπο με τον οποίο το σώμα ανταποκρίνεται στην τροφή καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Επιπλέον, το να συνηθίζει κανείς στη ζάχαρη από τόσο νωρίς μπορεί να εγκαταστήσει μια προτίμηση στις γλυκές γεύσεις εφ’ όρου ζωής.

Στον αντίποδα, η μη κατανάλωσή της, ιδανικά κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής, δίνει στα παιδιά μια πολύ καλή αρχή στη ζωή τους.

Pexels Karola G

Αυτό, βέβαια, δεν είναι καθόλου εύκολο σε μια εποχή που η ζάχαρη είναι παντού, ακόμα και στις παιδικές τροφές. Γι’ αυτό και οι ειδικοί καλούν τους γονείς να προσέχουν πάρα πολύ τη διατροφή των μωρών τους, αποφεύγοντας ιδανικά ακόμα και τα λαχανικά με πολύ γλυκιές γεύσεις και προσφέροντάς τους όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία γεύσεων.

Όπως σχολίασε η Jerusa Brignardello, λέκτορας του τμήματος διατροφής στο Oxford Brookes University, «τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας θα πρέπει να αποτελέσουν έκκληση για την προσοχή των γυναικών στα στάδια πριν από τη σύλληψη [και] την εγκυμοσύνη, καθώς και των γονέων παιδιών στην πρώιμη ζωή.

»Η βιομηχανία τροφίμων θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο αναδιατύπωσης στις ετικέτες των προϊόντων που απευθύνονται σε αυτές τις ομάδες, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία και δίνοντας προτεραιότητα στην ευημερία των μελλοντικών γενεών».