ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ

Το βιβλίο «Μην τρελαίνεσαι!» της Philippa Perry δεν είναι άλλο ένα βιβλίο αυτοβοήθειας, αλλά μια ανθρώπινη προσέγγιση στους τέσσερις βασικούς πυλώνες της ψυχικής μας ισορροπίας, που δεν είναι άλλοι από την αυτοπαρατήρηση, τις σχέσεις, τη διαχείριση του στρες και την προσωπική αφήγηση.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε κουραστεί από τα δεκάδες βιβλία αυτοβοήθειας που άλλοτε πλαγίως και άλλοτε με... κατά μέτωπο επίθεση μας δείχνουν ποια είναι τα 10 βήματα που ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσουμε, αν θέλουμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και να αλλάξουμε τη ζωή μας. Συνήθως, τα βιβλία αυτά μας μιλούν αφ' υψηλού, προσπαθούν να μας «διορθώσουν», υπόσχονται τη μεταμόρφωσή μας.

Από την άλλη, υπάρχουν βιβλία που δεν μας κάνουν να νιώθουμε ενοχές και σταματούν για λίγο τον θόρυβο που επικρατεί στο κεφάλι μας.

Οι συγγραφείς των βιβλίων αυτών δεν παίρνουν τον ρόλο του ειδήμονα, δεν έρχονται να μας κουνήσουν το δάχτυλο, να μας κάνουν κατήχηση, να προσθέσουν λίστες στην ήδη βεβαρημένη καθημερινότητά μας. Σε αυτήν την κατηγορία συγγραφέων ανήκει η Βρετανίδα ψυχοθεραπεύτρια Philippa Perry.

Στο βιβλίο της Μην τρελαίνεσαι! από τις εκδόσεις Διόπτρα, η Perry δεν γράφει σαν κάποια που έχει όλες τις απαντήσεις. Κάθεται ως ίση απέναντί μας και μας εξηγεί με τρόπο απλό και ανθρώπινο πώς η ψυχική ισορροπία δεν είναι πρότζεκτ που πρέπει να ολοκληρώσουμε, αλλά μια καθημερινή διαδικασία που επηρεάζεται από τέσσερις βασικούς πυλώνες:

• την αυτοπαρατήρηση,
• τη σχέση μας με τους άλλους
• τη διαχείριση του στρες,
• την ιστορία που λέμε στον εαυτό μας για το ποιοι είμαστε (προσωπική αφήγηση).

Αν ψάχνεις, επομένως, ένα βιβλίο αυτοβοήθειας που θα σε κάνει πιο χαρούμενο, πιο ήρεμο, πιο επιτυχημένο, το Μην τρελαίνεσαι! δεν είναι για σένα. Η συγγραφέας μέσα από τις τέσσερις βασικές ενότητές του προσφέρει κάτι που για μένα έχει μεγαλύτερη αξία: τη συνειδητοποίηση ότι οι περισσότεροι παλεύουμε με τα ίδια πράγματα, ακόμα κι αν δεν το φωνάζουμε.

iStock

Ακούς τον εαυτό σου;

Το βιβλίο ξεκινά με κάτι που οι περισσότεροι θα έπρεπε να κάνουμε, αλλά παραμελούμε: το να παρατηρούμε τον εαυτό μας χωρίς να βιαζόμαστε να τον κρίνουμε. Αντί να παίρνουμε χρόνο για να αναγνωρίσουμε τι νιώθουμε (πόνο; θυμό; μοναξιά;), τρέχουμε να αντιδράσουμε μηχανικά.

Η αυτοπαρατήρηση, το να στρέφουμε δηλαδή συνειδητά και χωρίς πανικό την προσοχή μας στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας ως αμερόληπτοι παρατηρητές, μας βοηθά από τη μία να βλέπουμε όλα τα παραπάνω και από την άλλη να μην τα αφήνουμε να μας ορίζουν ολοκληρωτικά.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για τη μοναξιά

Σε αυτό το μέρος, η Perry επικεντρώνεται στις σχέσεις μας και στο πώς τα πρώτα βιώματα της ζωής μας επηρεάζουν τον τρόπο που συνδεόμαστε με τους άλλους. Όπως υποστηρίζει, η ψυχική ισορροπία δεν είναι ατομική υπόθεση, αλλά διαμορφώνεται μέσα από τη σύνδεση αυτή.

Τονίζει ότι τα μοτίβα που δημιουργούνται στην παιδική ηλικία (π.χ. ανάγκη για αποδοχή, φόβος απόρριψης ή δυσκολία εμπιστοσύνης) συχνά επαναλαμβάνονται στις ενήλικες σχέσεις.

Μπορεί οι περισσότεροι να έχουμε μάθει να προστατεύουμε τον εαυτό μας μέσα στο πλαίσιο αυτό, όμως οι υγιείς σχέσεις βασίζονται στην ικανότητα να ακούμε, να είμαστε ανοιχτοί, ευάλωτοι και συναισθηματικά ειλικρινείς.

ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ!

Αγόρασε το κατευθείαν από το site των εκδόσεων Διόπτρα

Αγόρασέ το

Dioptra.gr

Η μόνιμη κατάστασή μας

Αυτή η ενότητα είναι αφιερωμένη σε όλους μας και στο πώς η εποχή μας έχει κανονικοποιήσει την εξάντληση, στο πώς έχουμε φτάσει στο σημείο να απαντάμε σε μέιλ πριν κοιμηθούμε και να νιώθουμε ενοχές όταν ξεκουραζόμαστε.

Το άγχος, εξηγεί η Perry, δεν είναι ένα μεγάλο κακό που πρέπει να κατατροπώσουμε. Τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα. Το «καλό» άγχος μας κρατά ενεργούς, δημιουργικούς και ανοιχτούς σε νέες εμπειρίες, ενώ το «κακό» άγχος (δηλαδή το μόνιμο ή υπερβολικό) μας εξαντλεί, μας αποσυνδέει από το σώμα μας.

Οι σκέψεις μας μπορούν να ενισχύσουν ή να μειώσουν την έντασή του, ειδικά όταν βασίζονται σε φόβους ή αρνητικές προσδοκίες.

Για να το αντιμετωπίσουμε δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε δραματικές αλλαγές ούτε να απαρνηθούμε την πραγματικότητα. Η κατανόηση των αντιδράσεών μας και η παρατήρηση των σκέψεων βοηθά στη ρύθμιση του άγχους και στην ανάπτυξη μεγαλύτερης ψυχικής ανθεκτικότητας.

iStock

Η ιστορία που λες στον εαυτό σου

Και φτάνουμε στο τέλος. Στο τέταρτο κεφάλαιο του Μην Τρελαίνεσαι!, η Philippa Perry μιλά για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι δημιουργούμε εσωτερικές «ιστορίες» για τον εαυτό μας και τη ζωή μας.

Όπως υποστηρίζει, δεν είναι μόνο τα γεγονότα που μας επηρεάζουν, αλλά κυρίως η ερμηνεία που τους δίνουμε. Πολλές φορές κουβαλάμε αρνητικές πεποιθήσεις, όπως ότι δεν αξίζουμε ή ότι θα αποτύχουμε, οι οποίες προέρχονται από εμπειρίες της παιδικής ηλικίας που ποτέ δεν επεξεργαστήκαμε και οι οποίες επηρεάζουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, τις σχέσεις και τον ίδιο μας τον εαυτό

Καλώς ή κακώς, δεν μπορούμε να διαγράψουμε το παρελθόν μας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναγνωρίσουμε και να ξαναγράψουμε τον τρόπο που το αφηγούμαστε, μέσα από την παρατήρηση των σκέψεών μας. Έτσι, θα καταφέρουμε να δούμε τον εαυτό μας με μεγαλύτερη κατανόηση και αποδοχή.