ΜΑΡΤΥΡΙΑ: ΣΕ ΕΝΑ SOLO ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΟΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ
Τα solo ταξίδια δικαίως μετατρέπονται σε μια ανερχόμενη διεθνή τάση, καθώς ο τουριστικός κλάδος πλέον λαμβάνει υπόψη του και τις ανάγκες των πιο ανεξάρτητων περιηγητών. Μια απόφαση που οδηγεί σε εμπειρίες ζωής περιμένει όσους το τολμήσουν.
Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τις μοναχικές δραστηριότητες. Δεν ανήκα σε όσους δεν μπορούν να πάνε μόνοι τους για ένα γεύμα σε εστιατόριο, σε μια ταινία ή μια θεατρική παράσταση. Έτσι, όταν το 2019 βρέθηκα single, μετά από έναν ακόμη χωρισμό από μία ακόμη σχέση από αυτές που δεν οδηγούν πουθενά, ήμουν τόσο κουρασμένη ψυχολογικά, ώστε αποζητούσα ήρεμες διακοπές.
Εκείνο το διάστημα δεν υπήρχε κανένας φίλος ή φίλη που να μπορεί να με συνοδεύσει, αλλά αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα για μένα. Αντιθέτως, σκόπευα να το απολαύσω. Ήμουν 41 ετών, ελεύθερη από κάθε υποχρέωση και με μια απεριόριστη επιθυμία να φύγω από την Αθήνα, που με έπνιγε κάθε μέρα και περισσότερο. Τα τελευταία χρόνια της προσωπικής μου ζωής ήταν αρκετά έντονα, γεμάτα φασαρίες και εντάσεις, έτσι δεν ήθελα κανέναν δίπλα μου πέρα από τη σκυλίτσα μου, την Πένυ. Πώς όμως το καταφέρνεις αυτό χωρίς αυτοκίνητο; Και μάλιστα μόνος σου;
Το πρώτο ταξίδι και οι αρχικές αντιδράσεις του «κοινού»
Μέσα σε λίγες μέρες τα είχα κανονίσει όλα. Είχα βρει τον οδηγό του ταξί που θα μας μετέφερε με την Πένυ στη Βόρεια Εύβοια, είχα διαλέξει το ιδανικό pet friendly resort, είχα φτιάξει βαλίτσα. Έδωσα μια δραμαμίνη στο σκυλάκι μου, που μπήκε χοροπηδώντας χαρούμενο στο πίσω κάθισμα, και ξεκινήσαμε αγνοώντας τα σχόλια των δικών μου ανθρώπων. Πού θα πας μόνη σου; Θα βαρεθείς, δεν θα έχεις τι να κάνεις. Θα σε πιάσει κατάθλιψη, δεν είναι ασφαλές.
Είχα ακούσει από το περιβάλλον μου τα χίλια μύρια όσα. Στην προσπάθειά τους να με αποτρέψουν από κάτι που τους έμοιαζε επικίνδυνο, είχαν επινοήσει ένα σωρό αρνητικές καταστάσεις, από βιασμούς και ληστείες μέχρι ατυχήματα που θα έπρεπε να αντιμετωπίσω χωρίς καμία βοήθεια.
Στην αρχή απόρησα. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι αυτό που προκαλούσε φόβο ήταν το άγνωστο. Μια γυναίκα μόνη της; Χωρίς την προστατευτική παρουσία ενός άντρα; Πού ακούστηκε; Ευτυχώς δεν άκουσα κανέναν, παρά μόνο μία φίλη μου που μουρμούρισε απρόθυμα: «Σε παραδέχομαι. Εγώ πάντα ήθελα, αλλά φοβόμουν να το κάνω».
Στην πορεία διαπίστωσα ότι δεν είχα τίποτα να φοβηθώ. Το πρώτο μου ταξίδι ως solo traveller ήταν πραγματικά υπέροχη εμπειρία. Η Πένυ κι εγώ απολαύσαμε τις βόλτες στα δάση και στη θάλασσα, τους ανενόχλητους ύπνους στη φύση, την ησυχία και τα ωραία γεύματα.
Ναι, μπορεί τις περισσότερες μέρες να τις πέρασα είτε μέσα στο resort είτε στα γύρω μέρη χωρίς μεγάλα τολμήματα, αλλά ήθελα να κάνω ένα μαλακό ξεκίνημα σε αυτή τη νέα εμπειρία. Ήξερα ότι θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη τέτοιες εξορμήσεις. Είχα ανακαλύψει έναν νέο τρόπο διακοπών και δεν σκόπευα να σταματήσω εκεί!
Η θετική πλευρά του solo travelling έχει πολλά πρόσωπα
Μετά τη Βόρεια Εύβοια ακολούθησαν πολλά ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό, τα οποία δεν μετάνιωσα στιγμή. Θυμάμαι ακόμη τις μαγικές στιγμές πάνω στο καραβάκι που έκανε βόλτα στις Πρέσπες, τις εκπληκτικές παραλίες της Μάνης, τα ηλιοβασιλέματα στις Σπέτσες και την Τζια, την απόκοσμη και μαφιόζικη ατμόσφαιρα στα σκοτεινά στενά μέσα στην παλιά πόλη της Νάπολης, τα γεύματα στο Μέτσοβο και στα Γιάννενα, στα Καλάβρυτα και στην ορεινή Ναυπακτία, την ιστορία που ξεχείλιζε από κάθε γωνιά του εδιμβουργιανού κάστρου-ξενοδοχείου όπου έμενα στη σκωτσέζικη εξοχή, και πολλά, πολλά ακόμη.
ΕΝΑ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΝΕΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΓΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ. ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ, ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ «ΦΡΕΣΚΟ» ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ «ΦΡΕΣΚΕΣ» ΣΚΕΨΕΙΣ.
Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε με πίεση, με συμβιβασμούς, με υποχωρήσεις και ψεύτικες ευγένειες ή ανώφελες συζητήσεις. Ο solo traveller μπορεί να φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το πρόγραμμα των ταξιδιών του, μπορεί όμως έτσι να ευχαριστηθεί και την απόλυτη ελευθερία που του προσφέρει η μοναχικότητα. Ξυπνάει όποια ώρα θέλει στο υπέροχο δωμάτιό του, παίρνει με ησυχία το πρωινό του και διαμορφώνει τη μέρα του κατά πώς του κάνει κέφι, χωρίς να πρέπει να λάβει υπόψη του κανέναν άλλο.
Κανένας άλλος δεν υπάρχει δίπλα που να θέλει να κάνει κάτι το οποίο εσύ θεωρείς εντελώς βαρετό και ανούσιο, κανένας δεν σε σέρνει σε εμπειρίες που σου είναι αδιάφορες, κανένας δεν διαμαρτύρεται και δεν σου χαλάει τη διάθεση με τις παραξενιές του, φαινόμενα συνήθη όταν πας ταξίδι με μεγάλες παρέες και δύσκολους χαρακτήρες.
Επιπλέον, γίνεσαι κάτι σαν το «αγαπημένο παιδί» του ξενοδοχείου και των διάφορων καφέ, εστιατορίων και μουσείων. «Είστε μόνη σας;» σε ρωτάνε. Ναι, απαντάς χαμογελαστή και περήφανη και αμέσως η γλώσσα τους λύνεται. Όλοι θέλουν να μάθουν από πού είσαι, πώς το πήρες απόφαση και διάλεξες τον τόπο τους, σπεύδουν να σου δώσουν οδηγίες για τα καλύτερα αξιοθέατα και σημεία. Μερικοί κάθονται και στο τραπέζι σου να κάνουν ένα διάλειμμα.
Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους άλλους τουρίστες. Σε βλέπουν μόνη σου και θεωρώντας ότι είσαι ντόπια, ξεκινούν την κουβεντούλα με αποτέλεσμα η μοναξιά γρήγορα να πηγαίνει περίπατο. Όπως μου είχε πει χαρακτηριστικά ένας σερβιτόρος στη Ρώμη, «Τώρα που γνωρίσατε εμένα, σινιορίνα, δεν είστε πια μόνη!». Στα ταξίδια θα γνωρίσετε ωραίο κόσμο από τα μέρη που θα επισκεφθείτε, θα έρθετε σε επαφή με άλλους ταξιδιώτες, θα ανταλλάξετε tips και εμπειρίες, θα φλερτάρετε.
Τέλος, αν είστε κι εσείς τύπος «γράφω και διαβάζω», τώρα θα βρείτε την ευκαιρία τα βράδια να κάνετε catch up στο βιβλίο σας και, γιατί όχι, να κρατήσετε ταξιδιωτικό ημερολόγιο. Γενικότερα, τώρα θα έρθετε πιο κοντά στον εαυτό σας και θα τον μάθετε καλύτερα, ίσως ακόμη και να τον εκπλήξετε.
Ένα μοναχικό ταξίδι είναι μια ευκαιρία να απολαύσεις νέες εικόνες, γεύσεις και αισθήσεις. Εφόσον είσαι μόνος σου, όλο αυτό το «φρέσκο» φέρνει και «φρέσκες» σκέψεις. Το μυαλό κάνει ένα κρακ και ανοίγει συγκλονιστικά. Μερικές από τις καλύτερες ιδέες και εμπνεύσεις μου έχουν έρθει σε αυτά τα solo ταξίδια, στα οποία αγαπούσα να καταγράφω τους νέους στόχους μου. Να ονειρεύομαι επιτεύγματα επαγγελματικά και μη, να σχεδιάζω νέες αποδράσεις, να τολμάω.
Αρωγός άψογος σε όλα αυτά η τεχνολογία. Το τηλέφωνο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έτσι κι αλλιώς δεν σε αφήνουν να νιώσεις μόνος σου ποτέ. Η οικογένεια και οι φίλοι βρίσκονται απλώς ένα τηλέφωνο μακριά και οι αναρτήσεις των όμορφων φωτογραφιών στα social με τις αντιδράσεις και τα σχόλια που προκαλούν σβήνουν κάθε έννοια απομόνωσης στο λεπτό. Η μοναξιά είναι κάτι πολύ σχετικό, λοιπόν.
Η αρνητική πλευρά είναι απολύτως διαχειρίσιμη
Φυσικά, δεν είναι όλα ρόδινα στο solo travelling. Πρώτο και μέγιστο θέμα, η ασφάλεια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω αν θα τολμούσα να πάω ποτέ μόνη μου π.χ. στο πανέμορφο Ιράν, ή αν θα διέσχιζα με ευκολία τον Ατλαντικό για να πάω στη Νέα Υόρκη χωρίς παρέα. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου μπορεί κανείς να κυκλοφορήσει στα νησιά και την ηπειρωτική επαρχία μέχρι αργά τη νύχτα, στο εξωτερικό έτεινα πάντα να αποφεύγω τις βραδινές εξορμήσεις σε πόλεις που δεν γνώριζα καλά.
Συνήθως γυρνούσα όλη μέρα στους δρόμους και το βράδυ πια εξαντλημένη χαιρόμουν που μπορούσα να εκμεταλλευτώ την ηρεμία του εστιατορίου και του μπαρ ή του λόμπι του εκάστοτε ξενοδοχείου. Για μένα, ήταν κάτι σαν ιεροτελεστία και φρόντιζα πάντα να έχω κάτι κομψό να φορέσω για εκείνες τις ώρες ή να είμαι σωστά βαμμένη. Μόνη εξαίρεση κάποιες κοντινές διαδρομές, π.χ. για μια θεατρική παράσταση στο Λονδίνο ή για μια έξοδο σε κοντινό εστιατόριο, για τα οποία πάντα άφηνα το ξενοδοχείο να φροντίσει να καλέσει ταξί που θα με παραλάμβανε μπροστά από τις πόρτες του. Έχει κάτι το μυθιστορηματικό αυτή η εμπειρία και καλό είναι να τη χαρεί κανείς σε όλη της την πολυτέλεια!
ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΒΡΙΣΚΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ. ΟΛΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ.
Και βέβαια, μπορείτε πάντα να αντιμετωπίσετε την εμπειρία σαν ένα μάθημα εμπιστοσύνης προς τον συνάνθρωπο. Ακόμη θυμάμαι π.χ. πόσο συγκινητική ήταν η κάθε είδους βοήθεια που εισέπραξα στην Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα από κατοίκους αλλά και από την τόσο εξυπηρετική αστυνομία, όταν τη χρειάστηκα μία φορά. Ακόμη και η αρνητική φήμη των τούρκικων οργάνων ασφαλείας αποδείχθηκε αυτό ακριβώς: απλή φήμη. Ο πλανήτης είναι ένας και εμείς που ζούμε πάνω του έχουμε περισσότερα να μας ενώνουν παρά να μας χωρίζουν. Να άλλο ένα σημαντικό μάθημα ζωής που μπορείς να αντλήσεις ακόμη περισσότερο όταν ταξιδεύεις μόνος σου. Όσο μακριά και να πας, μόνος σου δεν είσαι ουσιαστικά ποτέ.
Εκτός από το ζήτημα της ασφάλειας τη νύχτα στο εξωτερικό, που αποτρέπει μια solo traveller από νυχτερινές βόλτες σε κακόφωτα σοκάκια, το μόνο μειονέκτημα που θα έβρισκα σε αυτή τη μορφή ταξιδιού είναι ο οικονομικός παράγοντας. Σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, δεν υπάρχει κανένας άλλος με τον οποίο θα μοιραστείτε τα έξοδα της διαμονής, τις εκδρομές, τα γεύματα. Όλα βγαίνουν από την τσέπη σας και αυτό απαιτεί οργάνωση και σωστή οικονομική διαχείριση. Όπως πρέπει μόνοι σας να θυμηθείτε να πάρετε όλα τα απαραίτητα στην τσάντα ή το σακίδιο προτού βγείτε από το δωμάτιο, έτσι πρέπει να γνωρίζετε ότι θα πρέπει να επωμιστείτε οποιοδήποτε έκτακτο έξοδο.
Η καλύτερη λύση που είχα βρει από ένα σημείο και έπειτα ήταν ο τρίμηνος προγραμματισμός. Τον πρώτο μήνα έκλεινα από νωρίς τα αεροπορικά εισιτήρια για να είναι χαμηλές οι τιμές, τον δεύτερο μήνα έκλεινα το ξενοδοχείο και τον τρίτο μήνα απολάμβανα το ταξίδι! Αυτό μου έδινε όλο τον χρόνο να οργανωθώ οικονομικά, να μοιράσω τα έξοδα και να απολαύσω πραγματικά την έννοια της ετοιμασίας. Θυμάμαι ακόμη την αγωνία που ένιωθα τη μόνη φορά που έκανα τον γύρο Ίος-Σαντορίνη-Φολέγανδρος εντελώς αυθόρμητα και με ελάχιστα χρήματα στην τσέπη και δεν θα το πρότεινα σε κανέναν! Με θυμάμαι να καρδιοχτυπώ δίπλα στα νησιώτικα ΑΤΜ περιμένοντας την επόμενη πληρωμή από Αθήνα, χωρίς να γνωρίζω αν θα έχω αρκετά χρήματα να κλείσω την πτήση, και με πιάνουν τα γέλια αναδρομικά. Η καλή οργάνωση είναι το παν, αν δεν θέλετε να ζήσετε τέτοιες μίνι περιπέτειες!
Το trend ολοένα και αυξάνεται
Από τότε που ξεκίνησα τα solo ταξίδια μέχρι σήμερα, διαβάζοντας σχετικά άρθρα και παρατηρώντας τον κόσμο που συναντούσα, διαπίστωσα ότι ολοένα και περισσότερες γυναίκες ακολουθούν αυτόν τον τρόπο διακοπών. Στο τελευταίο μου ταξίδι ως single κανένας δεν με κοίταξε με θαυμασμό όταν είπα ότι δεν είχα παρέα. Τα solo ταξίδια έχουν καθιερωθεί πια παγκοσμίως σε τέτοιο βαθμό, που πλέον μπορεί να βρει κανείς ειδικά πακέτα διακοπών για την περίπτωσή του, με οργανωμένες εμπειρίες και εκδρομές με ξεναγό, ενώ ακόμη και τα μονόκλινα δωμάτια έχουν αρχίσει να πληθαίνουν, από εκεί που έτειναν να εξαφανιστούν.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ ΑΝΑΒΟΛΕΣ. ΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΕΥΡΩΣΤΟΙ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΡΗ ΑΣΥΛΛΗΠΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ.
Στην Ελλάδα ίσως το φαινόμενο να μην είναι τόσο εξαπλωμένο όσο στο εξωτερικό. Τουλάχιστον αυτό μου έχουν δείξει οι συζητήσεις που έχω κάνει με πολλές γυναίκες που ακόμη διστάζουν, ακόμη και με άντρες –κι αυτό μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση– που θεωρούν σχεδόν αδιανόητο να μπουν σε ένα πλοίο ή ένα αεροσκάφος χωρίς παρέα. Προτιμούν να κάθονται μόνοι τους στην Αθήνα παρά να δουν κάτι καινούριο και αυτό ως γεγονός ακόμη με εκπλήσσει, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι ως άντρες συνήθως δεν βιώνουν στον ίδιο βαθμό τον φόβο για την προσωπική τους ασφάλεια τα βράδια.
Μια εμπειρία προσωπικής ενηλικίωσης
Πλέον βρίσκομαι ξανά σε μια σχέση που μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί και η σχέση ζωής μου, οπότε εδώ και ένα χρόνο τα ταξίδια μου είναι και πάλι με παρέα – κάτι που χρειάστηκα λίγο καιρό να το συνηθίσω. Παρ’ όλα αυτά, η εξαετία του solo travelling ήταν μία από τις πιο ενδυναμωτικές και ενδιαφέρουσες περιόδους που έχω περάσει και δεν θα την άλλαζα με τίποτα. Αντιθέτως, δεσμευμένη και πάλι, προτρέπω όλους τους single γνωστούς και φίλους, ανεξαρτήτως φύλου, να το τολμήσουν και να κάνουν ένα όνειρό τους πραγματικότητα.
Μπορεί τη δεδομένη στιγμή να μην έχετε μια σχέση. Μπορεί οι φίλοι σας ή οι γνωστοί σας να μην θέλουν ή να μην μπορούν να σας ακολουθήσουν στο σαφάρι στην Κένυα που τόσο ονειρεύεστε, ή να μην έχουν τα κουράγια για μια πολύωρη πτήση στην Αυστραλία. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψετε τον συγκεκριμένο στόχο. Η ζωή είναι μικρή και δεν σηκώνει αναβολές. Όσο ακόμη είμαστε νέοι και εύρωστοι, ο κόσμος είναι γεμάτος από μέρη ασύλληπτης ομορφιάς που μας περιμένουν. Τολμήστε το και δείτε την αυτοπεποίθησή σας να αυξάνεται με κάθε «καλημέρα» που θα πείτε και κάθε χιλιόμετρο που θα αφήνετε πίσω σας. Τώρα είναι η στιγμή!