TO ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΕΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ

Η πρώτη έρευνα που συνδέει την έκθεση στο φως τη νύχτα με φυσικές αλλαγές στο εσωτερικό της καρδιάς έχει κάτι σημαντικό να σου πει.

Υπήρχε μια εποχή που δεν μπορούσα να κοιμηθώ, αν έμπαινε έστω και μια ακτίνα φωτός στην κρεβατοκάμαρα. Δηλαδή, με το που εμφανιζόταν, ξυπνούσα και μετά δεν μπορούσα να επιστρέψω στην αγκαλιά του Μορφέα. Γι' αυτό και οι κουρτίνες πλήρους συσκότισης έγιναν… πολύ φίλες μου. Ήρθε, όμως, ένα ταξίδι με πλοίο να ανατρέψει τα πάντα.

Παραμονές του Αγίου Πνεύματος, λοιπόν, αποφάσισα να πάω με φίλους σε νησί των Κυκλάδων και για την ακρίβεια, στη Μύκονο. Το πλοίο της γραμμής έκανε πρώτη στάση στη Σύρο, μετά «έπιανε» Μύκονο και συνέχιζε έως την Ικαρία όπου τερμάτιζε. Στο λέω αυτό γιατί έχει σημασία για την ιστορία που θα σου διηγηθώ.

Για αρχή, το πλοίο άργησε κάποιες ώρες να εμφανιστεί στον Πειραιά. Ήταν της περίφημης εταιρείας που κυριαρχούσε τις δεκαετίες του ‘90 έως το 2009 (όταν διεκόπη η λειτουργία της). Τα καράβια της σπανίως πρόσφεραν την εμπειρία ενός ομαλού ταξιδιού. Ή χαλούσε η μια μηχανή ή «έμεναν» στα ανοιχτά για πολλούς και διαφόρους λόγους. Εν πάση περιπτώσει, πρόσφεραν πάντα συγκινήσεις.

Με μια σχετική καθυστέρηση, λοιπόν, επιβιβαστήκαμε και τότε άρχισε να λυσσομανάει ο άνεμος. Πολύ σύντομα ενημερωθήκαμε από τα μεγάφωνα ότι επειδή το πλοίο δεν θα μπορούσε να «δέσει» στη Μύκονο, θα σταματούσε στη Σύρο έως ότου να «πέσουν» τα μποφόρ και να καταστεί δυνατή η συνέχιση του ταξιδιού. Long story short, έμεινα στη Μύκονο μόλις 12 ώρες. Τις υπόλοιπες της πέρασα μέσα στο καράβι, αφού όπως μας έλεγαν μπορούσε να φύγει ανά πάσα στιγμή – το λεπτό που θα επιτρεπόταν ο απόπλους.

Πέρασα όλα τα στάδια της απώλειας (άρνηση, θυμό, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και τελικά, αποδοχή). Ενόσω συνέβαινε αυτό, υπήρχαν και πρακτικές ανάγκες, όπως αυτές της προσωπικής υγιεινής και φυσικά του ύπνου. Το πρώτο βράδυ δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι, μολονότι είχα τυλιχτεί με όποια πετσέτα και παρεό είχα διαθέσιμα. Το δεύτερο, κοιμήθηκα σαν πουλάκι, μάλλον και από τη συναισθηματική εξάντληση. Κράτα πως κάπως έτσι «έμαθα» να κοιμάμαι και με φως, συνθήκη που για άλλους είναι η ιδεατή. Δηλαδή, ακόμα και στην άνεση του σπιτιού τους έχουν πάντα ένα φως αναμμένο, ενώ κοιμούνται.

Ας δούμε τι αποκαλύπτει η πρώτη έρευνα που συνδέει την έκθεση στο φως τη νύχτα με φυσικές αλλαγές στο εσωτερικό της καρδιάς, γι' αυτήν τη συνήθεια.

H αόρατη απειλή για την καρδιά

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Tulane δημοσίευσαν μελέτη που πραγματοποίησαν σε δείγμα περισσότερων από 70.000 ενηλίκων στο European Heart Journal. Τα ευρήματα εγείρουν νέες ανησυχίες σχετικά με τον ύπνο με αναμμένο φως, συνδέοντας την έκθεση στο φως τη νύχτα με υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

iStock

Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η έκθεση σε περισσότερα από 3 lux φωτός (είναι περίπου η φωτεινότητα του φωτός του φεγγαριού) συνδέεται με αυξημένους κινδύνους καρδιακής ανεπάρκειας, κολπικής μαρμαρυγής (ακανόνιστος και συχνά πολύ γρήγορος καρδιακός ρυθμός), καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιαγγειακού θανάτου.

Πάμε και στα στατιστικά στοιχεία: Άτομα με υψηλή έκθεση σε φως τη νύχτα, είχαν 29% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας και 33% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου από εκείνα που δεν είχαν την παραμικρή έκθεση.

Η ΕΚΘΕΣΗ ΣΕ ΦΩΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ, ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ.

Μαγνητικές τομογραφίες περίπου 11.000 συμμετεχόντων έδειξαν ότι το φως τη νύχτα συνδέεται με παχύτερα τοιχώματα της καρδιάς, μεγαλύτερες καρδιακές κοιλότητες και ασθενέστερη λειτουργία άντλησης.

Ο μικρότερης διάρκειας ύπνος εξηγούσε μόνο το 24% έως 49% των καρδιακών αλλαγών, αφήνοντας χώρο για άλλες πιθανές οδούς, όπως η διαταραχή του κιρκαδικού ρυθμού.

Πώς η φωτορύπανση μπλοκάρει τη μελατονίνη και τη φυσική αποκατάσταση;

Οι επιστήμονες που πραγματοποίησαν την έρευνα χρησιμοποίησαν αισθητήρες που φοριούνται στον καρπό για να μετρήσουν την έκθεση των συμμετεχόντων στο φως τη νύχτα. Τρία χρόνια αργότερα, έκαναν σαρώσεις στις καρδιές ορισμένων συμμετεχόντων με μαγνητική τομογραφία.

Φάνηκε ότι όσοι και όσες είχαν εκτεθεί σε περισσότερο φως τη νύχτα, είχαν παχύτερα καρδιακά τοιχώματα, μεγαλύτερες καρδιακές κοιλότητες και καρδιές που εμφάνιζαν ανεπαίσθητα σημάδια μειωμένης συστολής και χειρότερης μηχανικής λειτουργίας.

iStock

Η Δρ. Chelsie Rohrscheib, ειδικός στον ύπνο και νευροεπιστήμονας με έδρα στο Michigan, εξήγησε πως «ο κιρκαδικός ρυθμός επηρεάζεται έντονα από το φως που εισέρχεται στα μάτια. Η έκθεση στο φως δίνει σήμα στον εγκέφαλο να καταστείλει την παραγωγή μελατονίνης, της ορμόνης που βοηθά στη ρύθμιση του χρόνου του ύπνου. Τα χαμηλά επίπεδα φωτός δίνουν σήμα στον εγκέφαλο να παράγει περισσότερη μελατονίνη.

»Καθώς τα επίπεδα μελατονίνης αυξάνονται το βράδυ, βοηθούν στην προετοιμασία του εγκεφάλου και του σώματος για τον ύπνο. Η φωτορύπανση από διάφορες πηγές στην κρεβατοκάμαρά μας μπορεί να ξεγελάσει τον εγκέφαλο ώστε να παράγει λιγότερη μελατονίνη, κάτι που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα του ύπνου.

»Κρατήστε πως η συνεπής έκθεση στο φως ενώ κοιμόμαστε το βράδυ, μπορεί μειώσει χρόνια τη συνολική ποιότητα του ύπνου που παίζει ουσιαστικό ρόλο σε πολλές βιολογικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης του σώματος και του εγκεφάλου, της απελευθέρωσης ορμονών, της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος, των γνωστικών διεργασιών, όπως η ενοποίηση της μνήμης, η απομάκρυνση των εγκεφαλικών αποβλήτων και η μεταβολική ρύθμιση.

»Όταν ο ύπνος είναι σταθερά κακός, αυτές οι διεργασίες δεν λειτουργούν βέλτιστα, γεγονός που με τη σειρά του αυξάνει τον κίνδυνο για πολλές χρόνιες παθήσεις, όπως η υπέρταση, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, το εγκεφαλικό επεισόδιο, ο διαβήτης τύπου 2, η παχυσαρκία, οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες, ορισμένοι καρκίνοι και οι διαταραχές της διάθεσης».