SHOULDER TO SHOULDER: Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ

Μια πρωτοβουλία δύο αντρών στη Βρετανία αναδεικνύει το ζήτημα της ανδρικής μοναξιάς και προτείνει μια διαφορετική αντίληψη για την ανδρική ταυτότητα.

«Είμαι 40 ετών, έχω ζήσει 15 χρόνια στο Λονδίνο και τα τελευταία χρόνια δυσκολεύομαι λίγο, καθώς φίλοι μου φεύγουν από την πόλη. Στην αρχή της χρονιάς δημιούργησα, μαζί με έναν φίλο, μια κοινότητα για άντρες. Είναι ουσιαστικά το αντίθετο από όσα βλέπουμε στο διαδίκτυο γύρω από τη red pill manosphere».

Με αυτή την ανάρτηση συστήθηκε πριν από περίπου έναν χρόνο ο Tom Stroud στους χρήστες του Reddit. Ο όρος red pill manosphere περιγράφει ένα σύνολο διαδικτυακών κοινοτήτων αντρών που προωθούν την αντίληψη ότι οι άντρες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση απέναντι στις γυναίκες και ότι πρέπει να αντιμετωπίζουν τις σχέσεις ως πεδίο ανταγωνισμού και κυριαρχίας. Συχνά συνδέεται με μισογυνικές αντιλήψεις και άκαμπτα πρότυπα αρρενωπότητας.

Με μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τις σχέσεις μεταξύ των αντρών, ο Stroud, σύμβουλος δημοσίων σχέσεων, αποφάσισε να δημιουργήσει έναν χώρο ουσιαστικής επικοινωνίας. Δεν περίμενε, ωστόσο, ότι η πρωτοβουλία του θα προκαλούσε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε γνωρίσει μέσω των social media τον Dan Shrigley. Οι δύο τους πάλευαν με την ανδρική μοναξιά, καθώς δυσκολεύονταν να δημιουργήσουν ουσιαστικές ανδρικές φιλίες σε μια μεγάλη πόλη.

Από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε το Shoulder to Shoulder, μια κοινότητα που φιλοδοξεί να φέρει κοντά άντρες διαφορετικών ηλικιών, επαγγελμάτων και διαδρομών, η οποία σήμερα αριθμεί εκατοντάδες μέλη.

Στην αρχή κάθε συνάντησης, είτε πρόκειται για έναν περίπατο είτε για μια μπίρα, οι συμμετέχοντες καλούνται να εξηγήσουν τι τους έφερε εκεί. Οι απαντήσεις δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκες. «Μπορεί να είναι τόσο απλό όσο το “δεν ήθελα να περάσω μόνος την Κυριακή μου” ή “ήθελα να γνωρίσω καινούργιους ανθρώπους”», εξηγεί ο Stroud.

Τι είναι η μοναξιά;

Η μοναξιά δεν ταυτίζεται με την κοινωνική απομόνωση ούτε εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσους ανθρώπους έχουμε γύρω μας. Όπως εξηγεί η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση, σχετίζεται και με την απόσταση ανάμεσα στις σχέσεις που επιθυμούμε να έχουμε και σε εκείνες που βιώνουμε στην πραγματικότητα.

iStock

Ο Tej Kandarpa, δικηγόρος από τη Νέα Ζηλανδία και ενεργό μέλος της κοινότητας, έχει δημιουργήσει μια υποομάδα για όσους αγαπούν το ινδικό φαγητό. Εξωτερικά, η ζωή του μοιάζει να έχει όλα όσα θα μπορούσε να επιθυμεί κανείς. Όμως, από τότε που οι φίλοι του άρχισαν να επιστρέφουν στη Νέα Ζηλανδία, συνειδητοποίησε πόσο του έλειπε αυτή η πλευρά της κοινωνικής του ζωής. Στην πρώτη του συνάντηση με το Shoulder to Shoulder, εντυπωσιάστηκε από την ειλικρίνεια με την οποία οι συμμετέχοντες μιλούσαν για τη μοναξιά και την ψυχική τους υγεία.

Παρόμοια εμπειρία έχει και ο Φιλανδοσουηδός Anders, που ζει στο Λονδίνο. Μετά το διαζύγιό του, αναζήτησε ανθρώπους που θα μπορούσαν να καταλάβουν όσα περνούσε.

Η δυσκολία να εκφραστεί η ανδρική μοναξιά

Το Shoulder to Shoulder δεν είναι απλώς μια λέσχη γνωριμιών. Είναι, σε έναν βαθμό, μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας διαφορετικός χώρος για την ανδρική φιλία, έξω από τα στερεότυπα που συχνά καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άντρες εκφράζονται μεταξύ τους.

«Όλοι λένε στους άντρες να μοιράζονται περισσότερο όσα νιώθουν, αλλά κανείς δεν προσφέρει χώρους για να το κάνουν ούτε τους δείχνει πώς», αναφέρει ο Sam Naief. Από τη μία πλευρά, λοιπόν, οι άντρες ενθαρρύνονται να μιλούν για τα συναισθήματά τους, να ζητούν βοήθεια και να φροντίζουν την ψυχική τους υγεία. Από την άλλη, δεν έχουν όλοι μάθει να εκφράζουν ευάλωτες πλευρές του εαυτού τους ή να δημιουργούν φιλίες στις οποίες μπορούν να το κάνουν με ασφάλεια.

Η κοινωνικοποίηση που συνδέει τον ανδρισμό με την αυτονομία, την αντοχή και την ανάγκη να τα καταφέρνεις μόνος σου μπορεί να δυσκολεύει την αναζήτηση συναισθηματικής υποστήριξης. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι άντρες βιώνουν τη φιλία με τον ίδιο τρόπο, αλλά ότι για αρκετούς η οικειότητα χρειάζεται χρόνο και εξάσκηση.

Άλλη μία «ανδρική λέσχη» για την καταπολέμηση της μοναξιάς;

Ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία της συγκεκριμένης κοινότητας είναι ότι επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από την online manosphere. Η ατμόσφαιρα στις συναντήσεις δεν θυμίζει μια παραδοσιακή παρέα όπου η συζήτηση περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από τη δουλειά, τον αθλητισμό ή τις επιτυχίες. Οι συμμετέχοντες μιλούν για σχέσεις, χωρισμούς, επαγγελματικές δυσκολίες και προσωπικές ανασφάλειες, ενώ παράλληλα ανταλλάσσουν συμβουλές και εμπειρίες.

Υπάρχουν, μάλιστα, επιμέρους ομάδες που δίνουν στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να συναντιούνται γύρω από ένα κοινό ενδιαφέρον, χωρίς να χρειάζεται κάθε επαφή να περιστρέφεται γύρω από προσωπικά προβλήματα.

iStock

Αλλάζοντας το πώς αντιλαμβανόμαστε τον ανδρισμό

Οι ιδρυτές του Shoulder to Shoulder υποστηρίζουν ότι η κοινότητά τους δημιουργεί γέφυρες και ανάμεσα σε διαφορετικές γενιές, καθώς τα μεγαλύτερα μέλη συχνά λειτουργούν ως άτυποι μέντορες για τα νεότερα, προσφέροντας μια διαφορετική εικόνα για το τι σημαίνει να είσαι άντρας.

Στις συζητήσεις των υποομάδων, όπως αναφέρουν, έχουν προκύψει προβληματισμοί για το μισογυνικό περιεχόμενο που συναντούν ορισμένοι νεότεροι άντρες στο διαδίκτυο και για τους influencers που προωθούν μια περιοριστική, συχνά επιθετική εκδοχή της αρρενωπότητας. Η επαφή με άντρες που μπορούν να μιλήσουν για τις δυσκολίες τους, να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να ακούσουν χωρίς να κρίνουν προσφέρει ένα διαφορετικό πρότυπο.

Ο Stroud παραδέχεται ότι πριν δημιουργήσει την κοινότητα δυσκολευόταν να εμπιστευτεί άλλους άντρες, καθώς δεν είχε θετικά ανδρικά πρότυπα. Η εμπειρία του μέσα στην ομάδα, ωστόσο, άλλαξε την αντίληψή του. «Υπάρχει πολλή αρνητικότητα γύρω από τους άντρες στα μέσα ενημέρωσης», λέει, εκτιμώντας ότι συχνά οι πιο ακραίες και πολωτικές απόψεις καταλαμβάνουν δυσανάλογο χώρο στη δημόσια συζήτηση. «Τώρα έχουμε γνωρίσει πολλούς άντρες και η συντριπτική πλειονότητα είναι άνθρωποι με περιέργεια, διάθεση να μάθουν και ενδιαφέρον για τους άλλους».

Η φιλία ως πρόληψη

Οι ιδρυτές επιμένουν ότι το Shoulder to Shoulder δεν είναι υπηρεσία ψυχικής υγείας ούτε υποκατάστατο της ψυχοθεραπείας. Στόχος του είναι να προσφέρει έναν χώρο σύνδεσης πριν τα μέλη φτάσουν σε σημείο όπου αισθάνονται ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν μόνοι τους όσα βιώνουν.

Η πρωτοβουλία βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, αλλά οι δύο φίλοι σχεδιάζουν να την επεκτείνουν και σε άλλες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αν το μοντέλο αυτό θα μπορέσει να διατηρήσει τον αυθορμητισμό του καθώς μεγαλώνει, μένει να φανεί. Προς το παρόν, δείχνει ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη για χώρους όπου οι άντρες μπορούν να μιλήσουν χωρίς να φοβούνται και να δημιουργήσουν φιλίες.