ΤΑ 3 ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ ΛΑΘΗ ΟΣΩΝ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟ
Αν σκέφτεσαι να υιοθετήσεις ένα ζώο (ιδανικά από φιλοζωική ή καταφύγιο), υπάρχουν ορισμένα πράγματα που χρειάζεται να γνωρίζεις πριν υποδεχτείς το νέο μέλος της οικογένειάς σου.
Δεν θα μιλήσω για τα οφέλη που έχει η υιοθεσία ενός κατοικίδιου για τη σωματική και την ψυχική μας υγεία. Υπάρχει, άλλωστε, λόγος που συγκατοικώ με τρία γατιά.
Τα ζώα, όμως, δεν είναι ψυχαγωγικά παιχνίδια, αλλά ζωντανά πλάσματα. Η απόφαση να ανοίξουμε το σπίτι μας –και μαζί του την καρδιά μας– σε ένα από αυτά συνοδεύεται από ευθύνες, απαιτεί χρόνο και συνεπάγεται έξοδα.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι περιλαμβάνει η φροντίδα ενός κατοικίδιου, ώστε να μην υποφέρουμε ούτε εμείς ούτε εκείνο. Τα περιστατικά εγκατάλειψης ζώων σε αποικίες που φροντίζουν εθελοντές, αλλά και σε βουνά, είναι αμέτρητα.
Η κτηνίατρος Jane Sykes από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας αναλύει σε άρθρο της τρεις συχνές παγίδες στις οποίες πέφτουν όσοι αποκτούν για πρώτη φορά κατοικίδιο, χωρίς να έχουν υπολογίσει πλήρως τι σημαίνει η υιοθεσία αυτή στην πράξη.
Τα μεγαλύτερα σε ηλικία ζώα δεν χρειάζονται εκπαίδευση
Πολλοί επιλέγουν να υιοθετήσουν έναν ενήλικο σκύλο ή μια ενήλικη γάτα, θεωρώντας ότι το ζώο έχει ήδη μάθει να ζει σε σπίτι και ότι έτσι θα αποφύγουν τις απαιτήσεις της ανατροφής ενός κουταβιού ή ενός γατιού.
Η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι πάντα τόσο απλή. Ορισμένα ενήλικα ζώα καταλήγουν σε καταφύγια λόγω προβλημάτων συμπεριφοράς, ενώ τα ηλικιωμένα ζώα μπορεί να χρειάζονται συχνότερη παρακολούθηση, φαρμακευτική αγωγή ή ειδική διατροφή. Ωστόσο, τα παραπάνω δεν αποτελούν λόγο να αποκλείσουμε την υιοθεσία τους, αν μπορούμε φυσικά να καλύψουμε τις ανάγκες τους.
Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για το ιστορικό τους και να τους δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής. Εξάλλου, κανένα ζώο δεν προσαρμόζεται αμέσως σε ένα νέο περιβάλλον. Οι καινούριες μυρωδιές, ο διαφορετικός χώρος και οι νέοι άνθρωποι απαιτούν χρόνο.
Η αγορά από εκτροφέα εγγυάται καλή υγεία
Η απόκτηση ενός ζώου από εκτροφέα δεν εγγυάται ότι δεν θα εμφανίσει προβλήματα υγείας. Ορισμένες καθαρόαιμες φυλές, για παράδειγμα, έχουν αυξημένη προδιάθεση για κληρονομικές παθήσεις.
Αντίστοιχα, η υιοθεσία ενός ημίαιμου δεν σημαίνει ότι αυτό δεν θα χρειαστεί ποτέ κτηνιατρική φροντίδα.
Δεν πρέπει, επίσης, να επιλέγουμε ένα ζωάκι αποκλειστικά με βάση την εμφάνισή του. Το μικρότερο ζώο μιας γέννας μπορεί να είναι απολύτως υγιές, αλλά μπορεί και να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα που επηρεάζει την ανάπτυξή του. Αντίστοιχα, το μεγαλύτερο δεν είναι απαραίτητα και το υγιέστερο.
Σε κάθε περίπτωση, αν επιλέξουμε να απευθυνθούμε σε εκτροφέα (που ελπίζω να μην το κάνουμε, γιατί τα καταφύγια είναι γεμάτα ζώα που αναζητούν το παντοτινό τους σπίτι), χρειάζεται να ενημερωθούμε για την υγείας των γονέων, το ιστορικό της φυλής και τις συνθήκες αναπαραγωγής και διαβίωσης των ζώων.
Όλες οι φυλές έχουν τις ίδιες ανάγκες
Η εμφάνιση ενός σκύλου δεν αρκεί για να αποφασίσουμε αν μπορούμε να συμβιώσουμε μαζί του. Κάθε ζώο έχει διαφορετικές ανάγκες σε άσκηση, κοινωνικοποίηση, εκπαίδευση, περιποίηση και κτηνιατρική φροντίδα. Ορισμένες φυλές, π.χ., χρειάζονται καθημερινή άσκηση και πνευματική απασχόληση, ενώ άλλες απαιτούν περισσότερη εμπειρία και συνέπεια στην εκπαίδευση.
Το μέγεθος παίζει, επίσης, ρόλο. Ένας μεγαλόσωμος σκύλος χρειάζεται συνήθως περισσότερο χώρο, μεγαλύτερες ποσότητες τροφής και ενδεχομένως αυξημένο προϋπολογισμό. Από την άλλη, οι μικρόσωμοι σκύλοι δεν είναι απαραίτητα ευκολότεροι στη φροντίδα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτούν π.χ. οι βραχυκέφαλες φυλές, καθώς η ανατομία τους μπορεί να συνδέεται με αναπνευστικές δυσκολίες και μειωμένη αντοχή στη ζέστη και την άσκηση.
Πριν επιλέξουμε, επομένως, μια φυλή, είναι καλό να ενημερωθούμε για τον χαρακτήρα, τις συνήθεις παθήσεις και τις καθημερινές ανάγκες της. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές μας δυνατότητες.
Υιοθετώντας ένα ζώο που το έχει ανάγκη
Τίποτα από τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγουμε τα ηλικιωμένα ζώα, εκείνα με αναπηρίες ή όσα αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Έχω υπάρξει ανάδοχη για δύο ζώα που ανήκαν σε αυτές τις κατηγορίες. Τόσο ο ηλικιωμένος και βαριά άρρωστος Παππούς όσο και η τυφλή Άνια υπήρξαν εξαιρετικοί σύντροφοι. Μου δίδαξαν πολλά και άξιζαν την ευκαιρία να ζήσουν σε ένα ασφαλές περιβάλλον.
Χρειάζεται, όμως, να γνωρίζουμε τι συνεπάγεται η απόφασή μας. Ένα ζώο που χρειάζεται καθημερινή φαρμακευτική αγωγή, συχνές εξετάσεις ή ειδικές συνθήκες διαβίωσης μπορεί να απαιτεί περισσότερο χρόνο, χρήματα και συναισθηματική διαθεσιμότητα.
Πάντως, αν αυτή την περίοδο δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην υιοθεσία ενός κατοικίδιου, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να βοηθήσουμε. Μπορούμε να στηρίξουμε οικονομικά μια φιλοζωική οργάνωση ή ένα καταφύγιο, να προσφέρουμε εθελοντική εργασία, να φιλοξενήσουμε προσωρινά ένα ζώο.