ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΣΟΥ

Μια φαινομενικά αθώα κουβέντα μπορεί να φανερώσει όσα προσπαθούμε να κρύψουμε, ακόμα και από τον εαυτό μας. Ποια σημάδια αξίζει να προσέξουμε;

Αν έχεις κάνει τα χιλιόμετρά σου σε αυτή τη ζωή, έχεις μάθει να διαβάζεις πίσω από τις λέξεις. Να καταλαβαίνεις μέσα σε λίγα λεπτά ποιος είναι ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου. Να εντοπίζεις στοιχεία για τον χαρακτήρα και τη ζωή του, τα οποία ενδεχομένως δεν αντιλαμβάνεται ο ίδιος πως αποκαλύπτει όταν μιλάει.

Βέβαια, αν κρίνω από το περιβάλλον μου, ακόμα κι αν έχεις μπει στα δεύτερα «άντα», μπορεί να εξακολουθείς να έχεις μια αδυναμία στην αποκωδικοποίηση του πραγματικού χαρακτήρα των άλλων και να μένεις στο «φαίνεσθαι». Ή μπορεί να μην αντιλαμβάνεσαι πως κάποιοι μπορούν να διακρίνουν ότι αυτό που θες να δείχνεις πως είσαι και αυτό που είσαι είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Ο τρόπος με τον οποίο αφηγούμαστε τις εμπειρίες μας μπορεί να φανερώνει στοιχεία για τις ανάγκες και τις ανασφάλειές μας. Σύμφωνα με τον Chase Hughes, μπορεί ακόμη και να προσφέρει ενδείξεις για εμπειρίες που μας έχουν σημαδέψει από την παιδική ηλικία.

Πρόκειται για τον δημιουργό του NCI (Neuro-Cognitive Intelligence), ενός ιδιωτικού εκπαιδευτικού οργανισμού που προσφέρει προγράμματα ανάλυσης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αναγνώρισης πιθανής εξαπάτησης και τεχνικών επιρροής. Ο ίδιος παρουσιάζει τη μέθοδό του ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Ο Hughes υπηρέτησε επί δύο δεκαετίες στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, ενώ, σύμφωνα με το επαγγελματικό του βιογραφικό, έχει εκπαιδεύσει στελέχη στρατιωτικών μονάδων, υπηρεσιών πληροφοριών και μεγάλων επιχειρήσεων σε τεχνικές ανάλυσης και επιρροής της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Έχει εκατομμύρια followers στις δικές του πλατφόρμες, ωστόσο συχνά εμφανίζεται ως προσκεκλημένος σε άλλα μεγάλα κανάλια του YouTube.

«ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΣ ΗΛΙΚΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΗ ΖΩΗ, ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ», ΛΕΕΙ Ο HUGHES.

Σε συνέντευξή του στο κανάλι του Jack Neel, υποστήριξε ότι οι βαθύτερες ανασφάλειές μας μπορεί να συνδέονται με εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «αν η ανάγκη σου είναι η αποδοχή, ξέρω αυτόματα ότι η ανασφάλειά σου είναι να σε παραμελούν, να σε εξορίζουν ή να σε κοροϊδεύουν μπροστά σε άλλους ανθρώπους. Αν η ανάγκη σου είναι να αναγνωρίζεται η ευφυΐα σου, καταλαβαίνω πως η ανασφάλειά σου είναι να σε θεωρούν ηλίθιο. Βέβαια, το καθένα από αυτά κουβαλάει μια παιδική πληγή».

Ο Hughes παρουσίασε μια μέθοδο που, όπως υποστηρίζει, μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε τις βαθύτερες ανασφάλειες, τόσο των άλλων όσο και του ίδιου μας του εαυτού.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Πώς εντοπίζεις τη Νο 1 ανασφάλεια κάποιου;

«Το να σε διδάξω να μπορείς να εντοπίζεις την κυρίαρχη ανασφάλεια κάποιου είναι κάτι που χρειάζεται λίγα λεπτά. Το πρώτο ζητούμενο είναι να εντοπίσεις τι χρειάζεται ένα άτομο από τους άλλους. Αν δω ότι χρειάζεσαι να σε βλέπουν, ξέρω πως αυτό είναι κάτι που πιθανώς έλειπε στην παιδική σου ηλικία».

Ο Hughes εξηγεί ότι οι κοινωνικές ανάγκες που διδάσκουν στο NCI είναι οι εξής:

1. σημασία,
2. έγκριση,
3. αποδοχή,
4. ευφυΐα,
5. οίκτος,
6. δύναμη.

«Δεν είναι ότι χρειάζεται να είμαι ισχυρός ή σημαντικός ή αποδεκτός», λέει. «Είναι ότι χρειάζομαι να βλέπουν οι άλλοι πως είμαι αυτά τα πράγματα. Ο τύπος που οδηγεί το τεράστιο φορτηγό, με τα πλαστικά παξιμάδια να κρέμονται από τον κοτσαδόρο και τα αυτοκόλλητα στο πίσω μέρος με ένα πιστόλι ή φράσεις του τύπου “τσακώνομαι όλη την ώρα”, αντιλαμβάνομαι πως θέλει να τον βλέπουν ως δυνατό. Δεν σημαίνει ότι είναι δυνατός διαρκώς. Αυτά είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα».

Για να δείξει πώς εκφράζονται αυτές οι ανάγκες στην καθημερινή επικοινωνία, ο Hughes έδωσε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

• Αν σε μια χαλαρή συζήτηση ακούσεις κάποιον να λέει «εργάστηκα εκεί για 20 χρόνια και όλοι ακόμα με παίρνουν τηλέφωνο, ακόμα και μετά τη συνταξιοδότησή μου, και ζητούν τη συμβουλή μου», σύμφωνα με τον Hughes, αυτό υποδηλώνει την ανάγκη του να θεωρείται σημαντικός.
• Αν κάποιος που δούλεψε σε εταιρεία για 20 χρόνια λέει «ήταν η καλύτερη ομάδα ανθρώπων. Όλοι φροντίζουν ο ένας τον άλλον», βλέπεις έναν άνθρωπο που θέλει την αποδοχή.
• Αυτός που λέει «ναι, δούλεψα σε αυτήν την εταιρεία για 20 χρόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είμαι καλός σε αυτή την ομιλία αύριο. Πάντα τα κάνω θάλασσα με αυτά τα πράγματα», θέλει να ακούσει πως είναι καλός. Θέλει την έγκριση
• Ο άνθρωπος που λέει «δούλεψα σε αυτήν την εταιρεία για 20 χρόνια. Ήταν αμέσως μετά την απόκτηση του μεταπτυχιακού μου τίτλου σπουδών, έγραψα την εργασία μου πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο και στη συνέχεια ανέλαβα μια διευθυντική θέση εκεί» έχει την ανάγκη να αναγνωριστεί η ευφυΐα του.
• Κάποιος που λέει πως «δουλεύω σε αυτήν την εταιρεία για 20 χρόνια και ποτέ δεν δίνουν σημασία σε κανέναν. Πέρασα φρικτά. Το αφεντικό μας ήταν εντελώς μ... και έπρεπε να το υπομένω επί 20 χρόνια», χρειάζεται τον οίκτο σου. Ή καλύτερα, θέλει να καταλάβεις πόσο άσχημα πέρασε, πόσα χρειάστηκε να υποστεί.

«Το καθένα από αυτά κουβαλάει μια παιδική πληγή, κάτι που έλειπε ή κάτι που δεν αναγνωρίστηκε. Κουβαλάμε πράγματα από την παιδική μας ηλικία σε όλη μας την ενήλικη ζωή, δίχως να το αντιλαμβανόμαστε», τονίζει ο Hughes.

«Αυτό ισχύει για όλους. Μπορούμε να δούμε τις ανασφάλειες των άλλων πολύ καθαρά. Υπάρχουν, βέβαια, και βαθύτερα επίπεδα. Αυτό που ανέφερα τώρα είναι σαν το προσχολικό επίπεδο. Μέσα σε δυο λεπτά, χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα, μπορείς να αποκτήσεις βαθύτερη εικόνα για τη ζωή ενός ανθρώπου απ’ ό,τι η οικογένεια και οι καλύτεροι φίλοι του».