ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ;

Όχι, δεν είναι πια δεδομένο ότι «ο άντρας πληρώνει». Ειδικός στους κανόνες καλής συμπεριφοράς εξηγεί γιατί και εντοπίζει μερικά ακόμη ατοπήματα.

Ένας από τους τομείς που έχουν ζήσει τις μεγαλύτερες αλλαγές σε ό,τι αφορά τους «κανόνες καλής συμπεριφοράς» είναι το dating. Ενώ παλιά έπρεπε ο άντρας να πληρώνει στα ραντεβού του, «τώρα θεωρείται ευγενικό να πληρώνει όποιος κάνει το κάλεσμα», λέει ο William Hanson, Βρετανός σύμβουλος εθιμοτυπίας (etiquette) και συγγραφέας δυο σχετικών βιβλίων που κατατάσσονται στη λίστα των best seller των Sunday Times.

Μιλώντας σε βίντεο του LADbible εξήγησε κατ’ αρχάς πως οι λεγόμενοι κανόνες καλής συμπεριφοράς εξελίσσονται με τα χρόνια, ώστε να ακολουθούν τα σημεία των καιρών. Σε ό,τι αφορά το ποιος πληρώνει στο πρώτο ραντεβού, απάντησε: «Αν καλέσω κάποιον να βγούμε, πληρώνω εγώ. Αν με καλέσουν, πληρώνουν εκείνοι».

Μπορείτε να πληρώσετε μισά μισά;

«Eνδεχομένως να μπορείς, αν έχει πάει άσχημα το ραντεβού και δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να ξαναβγείς με αυτόν τον άνθρωπο», απαντάει ο Hanson. «Είναι μια χαρά, αρκεί να υπάρχει επικοινωνία. Αν όλοι είναι χαρούμενοι με ό,τι αποφασίζετε να γίνει, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα».

Επισημαίνει βέβαια ότι κάποιοι προτιμούν να μοιράζουν τον λογαριασμό και να πληρώνουν μισά μισά ακόμα κι αν το ραντεβού τους ήταν από τα καλύτερα τη ζωή τους.

iStock

Τι άλλο έχει αλλάξει στο dating;

Ο Hanson λέει ότι οι Γεωργιανοί είχαν μια εξαιρετική ιδέα, η οποία θεωρεί ότι πρέπει να επανέλθει: «Ένα ζευγάρι περνούσε τη νύχτα πριν το γάμο μαζί, προκειμένου να γνωρίσει ο ένας καλύτερα τις συνήθειες του άλλου – αν ροχαλίζει κ.λπ. Στη μέση του κρεβατιού τοποθετούσαν μια ξύλινη σανίδα, ώστε να μην υπάρχει σωματική επαφή και να μπορούν να μιλούν, έως ότου αποκοιμηθούν».

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΕΣ, ΕΦΟΣΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ.

Το φαγητό γκρεμίζει τους καλούς τρόπους

Όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το χειρότερο φαγητό που μπορούμε να παραγγέλλουμε σε ένα σημαντικό ραντεβού, αν θέλουμε να φανούμε ειδήμονες στους κανόνες καλής συμπεριφοράς, απάντησε: το burger.

iStock

«Σε κάποια εστιατόρια σερβίρουν burgers, τα οποία είναι πολύ μεγάλα. Οπότε πρέπει να τα αποδομήσεις για να τα φας. Ξέρω πως αυτό που λέω προκαλεί αντιδράσεις, αλλά θα επιμείνω πως είναι καλύτερο να το αποδομήσεις και να το κόψεις, ώστε να το φας με πιρούνι. Ναι, είναι απολαυστικό, ωστόσο όπως και να ’χει είναι ένα burger. Αν λοιπόν θέλεις να το απολαύσεις, μην το φας σε κάποιο μεγάλο και σημαντικό ραντεβού, όπου θες να δημιουργήσεις μια συγκεκριμένη εικόνα. Πήγαινε την επόμενη και πιάσ’ το με τα χέρια σου».

Ποιος «ποινικοποίησε» τους αγκώνες στο τραπέζι την ώρα τρώμε

Για κάποιο λόγο –που δεν φαίνεται να έχει λογική– θεωρείται αγένεια να ακουμπάμε τους αγκώνες στο τραπέζι όταν τρώμε. Πρέπει να είμαστε ευθυτενείς και τα χέρια σε γωνία, λένε διάφοροι που επικαλούνται τους καλούς τρόπους.

Ας δούμε ποιος ήταν ο λόγος που οδήγησε στην απομάκρυνση των χεριών από την επιφάνεια των τραπεζιών όταν τρώμε, σύμφωνα με τον Hanson, ο οποίος διευκρίνισε ότι αυτή πρέπει να είναι η ερώτηση που του κάνουν πιο συχνά.

iStock

«Αν πρόκειται για τραπεζαρία, είναι πολύ δύσκολο να φάμε εάν ακουμπάμε και τους δυο αγκώνες στο τραπέζι. Ιστορικά τώρα, από τη μεσαιωνική περίοδο, δεν ήταν επιτρεπτή αυτή η συνήθεια γιατί τα τραπέζια δεν ήταν ασφαλή. Επρόκειτο για πάγκους, πάνω στους οποίους έβαζαν ξύλινες τάβλες.

»Το φαγητό σερβιριζόταν με τελείως διαφορετικό τρόπο: όλα τα πιάτα έμπαιναν στη μέση, απ’ άκρη σ’ άκρη, σαν τους σημερινούς μπουφέδες. Το ζητούμενο ήταν διατήρηση της ισορροπίας. Αν λοιπόν, κάποιος έβαζε βάρος σε όποιο άλλο σημείο του τραπεζιού ακουμπώντας τους αγκώνες του, θα γύριζε η τάβλα. Γι’ αυτό και θεωρήθηκε αγένεια να ακουμπούν τους αγκώνες στο τραπέζι, ενώ έτρωγαν. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, δεν έχει να κάνει με τους καλούς τρόπους, αλλά με την ασφάλεια των φαγητών».

Τώρα που οι τάβλες στηρίζονται σε στιβαρά πόδια, γιατί συνεχίζουμε και ασχολούμαστε με τους αγκώνες στο τραπέζι; «Επειδή οι αγκώνες στο τραπέζι παραμένουν άσχημο θέαμα».