ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΤΙΣ ΕΝΕΣΕΙΣ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑΤΟΣ; ΝΕΑ ΜΕΛΕΤΗ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μια νέα μελέτη εξετάζει τι συμβαίνει στο σώμα μετά τη διακοπή των ενέσεων αδυνατίσματος και πόσο από το βάρος που χάθηκε επιστρέφει μέσα στον επόμενο χρόνο.

Διαχρονικά επιβιώνουν διάφορες παροιμίες, ρήσεις και ό,τι άλλο μπορεί να μεταφέρεται εύκολα από γενιά σε γενιά, που διατυπώνουν τη σημασία της προσπάθειας σε ό,τι κάνουμε. Άλλες τόσες είναι οι φράσεις που μεγαλώνουν γενιές και γενιές, για τις παγίδες των εύκολων λύσεων. Εν προκειμένω μιλάμε για το αδυνάτισμα και για τις διαβόητες ενέσεις που κατέληξαν να θεωρούνται «ενέσεις αδυνατίσματος», μολονότι δεν ήταν αυτός ο αρχικός τους σκοπός.

Την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026 δημοσιεύτηκε μελέτη σχετικά με το τι ακολουθεί μετά τη διακοπή των ενέσεων αυτών, που μας βοηθούν να χάνουμε πολλά κιλά δίχως ταλαιπωρίες. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τη λαϊκή σοφία.

Πώς έγιναν πολιτιστικό φαινόμενο οι «ενέσεις αδυνατίσματος»

Η πρώτη ένεση αυτής της κατηγορίας εγκρίθηκε το 2005 για τον διαβήτη τύπου 2, ενώ σύντομα διαπιστώθηκε ότι οδηγεί και σε απώλεια βάρους. Η δραστική ουσία της ήταν η εξενατίδη, αγωνιστής του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1), που επιτρέπει τον έλεγχο του σακχάρου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Η φυσική ορμόνη GLP-1 παράγεται από ειδικά κύτταρα στο έντερο και, σε μικρότερο βαθμό, στον εγκέφαλο και το πάγκρεας, μετά την πρόσληψη τροφής. Οι έρευνες για την ανάπτυξη κάποιας δραστικής ουσίας η οποία τη μιμείται ξεκίνησαν στο πλαίσιο της αναζήτησης καλύτερης θεραπείας για τον διαβήτη τύπου 2, που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

Σε μελέτες είχε διαπιστωθεί πως η εξενατίδη αφενός ενισχύει την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας σε άτομα με υψηλό σάκχαρο, αφετέρου μειώνει την έκκριση γλυκαγόνης, ορμόνης που ανεβάζει το σάκχαρο. Η δράση της στα κέντρα όρεξης του εγκεφάλου έχει ως συνέπεια την αύξηση της αίσθησης κορεσμού, τη μείωση της πείνας και την επιβράδυνση της κένωσης του στομάχου.

iStock

Βελτιωμένες εκδόσεις προέκυψαν από το 2010 έως το 2014. Το 2017 εγκρίθηκε η σεμαγλουτίδη και το 2021 προστέθηκε και η τιρζεπατίδη. Αυτές οι δραστικές ουσίες εγκρίθηκαν για χρήση από άτομα με διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία.

Έγιναν ανάρπαστες το 2023, όταν celebrities και influencers των ΗΠΑ που δεν είχαν διαβήτη και δεν είχαν διαγνωστεί με παχυσαρκία ομολόγησαν δημοσίως ότι τις χρησιμοποιούν χωρίς να τους έχουν συνταγογραφηθεί, με σκοπό το αδυνάτισμα. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο εντυπωσιακά, που οι ενέσεις αυτές έγιναν σχεδόν συνώνυμες με τη γρήγορη απώλεια βάρους και «άγιο δισκοπότηρο» για όσους ήθελαν να χάσουν κιλά χωρίς ταλαιπωρίες και στερήσεις.

Σύμφωνα με τα δεδομένα, σχεδόν οι μισοί διακόπτουν τη χρήση τους μέσα σε έναν χρόνο και οι υπόλοιποι μέσα σε δύο χρόνια, λόγω των παρενεργειών αλλά και της περιορισμένης πρόσβασης (η οποία ρυθμίζεται βάσει των πολιτικών ασφαλιστικής κάλυψης και των εθνικών κατευθυντήριων γραμμών συνταγογράφησης).

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΕΝΕΣΕΩΝ, ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΛΙΠΟΣ Ή ΓΙΑ ΑΛΙΠΗ ΜΑΖΑ.

Εν έτει 2026, έχουμε πλέον την πρώτη μελέτη σχετικά με το τι συμβαίνει 52 εβδομάδες μετά τη διακοπή των ενέσεων.

Τα ευχάριστα και τα όχι και τόσο ευχάριστα νέα

Ομάδα ερευνητών από τη Σχολή Κλινικής Ιατρικής του Trinity College του University of Cambridge διερεύνησε τον αντίκτυπο της διακοπής της συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής μοντελοποιώντας την πορεία της επαναπρόσληψης βάρους από τους 12 μήνες και μετά. Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στο eClinicalMedicine.

Εξετάστηκαν 48 σχετικές μελέτες, που περιλάμβαναν 36 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) και 12 μη τυχαιοποιημένες μελέτες. Συνολικά, εξετάστηκαν δεδομένα περισσότερων από 3.200 ανθρώπων. Φάνηκε ότι 52 εβδομάδες μετά τη διακοπή των ενέσεων, οι άνθρωποι που τις έκαναν είχαν ανακτήσει το 60% του βάρους που είχαν χάσει.

iStock

Οι συγγραφείς της εργασίας προειδοποίησαν ότι εάν το ανακτηθέν βάρος είναι κυρίως λίπος, οι ασθενείς θα μπορούσαν να «βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πριν» ξεκινήσουν τις ενέσεις.

Διαπιστώθηκε επίσης ότι άτομα τα οποία ξαναπήραν το 75% του βάρους που είχαν χάσει σε έως 60 εβδομάδες, διατηρήθηκαν μακροπρόθεσμα εκεί, δηλαδή δεν ανέκτησαν και το υπόλοιπο 25%.

ΜΕΛΕΤΗ ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ 1,7 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΕΝΕΣΕΩΝ.

Ο Brajan Budini, φοιτητής ιατρικής στο Cambridge, εξήγησε στο Sky News πως «οι προβλέψεις μας δείχνουν ότι παρόλο που οι άνθρωποι ανακτούν το μεγαλύτερο μέρος του βάρους που έχουν χάσει, εξακολουθούν να διατηρούν μέρος της απώλειας βάρους. Aυτό που δεν γνωρίζουμε προς το παρόν είναι αν ανακτάται το ίδιο ποσοστό άλιπης μάζας.

»Εάν το ανακτηθέν βάρος είναι δυσανάλογα λίπος, μπορεί να βρίσκονται τελικά σε χειρότερη κατάσταση από πριν όσον αφορά την αναλογία λίπους προς άλιπη μάζα, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία τους».

Τα ευρήματα της ομάδας του University of Cambridge συμφωνούν με εκείνα άλλων μελετών, όπως εκείνης που δημοσιεύτηκε στις αρχές Ιανουαρίου στο British Medical Journal, η οποία έδειξε ότι η προβλεπόμενη πλήρης επιστροφή στο αρχικό βάρος γίνεται 1,7 χρόνια μετά τη διακοπή των ενέσεων. Η συγκεκριμένη δουλειά μελετούσε την τάση. Το Cambridge έδειξε μη γραμμικό μοτίβο, δηλαδή το βάρος δεν επανέρχεται με σταθερή ταχύτητα κάθε μήνα. Το αντίθετο, η ταχύτητα είναι φθίνουσα, ανά μήνα.

Σε κάθε περίπτωση, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα.