ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ MEL BROOKS ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΤΑ 100 ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

Ο θρύλος της αμερικανικής κωμωδίας γιόρτασε πρόσφατα τα 100 και τα κατάφερε επειδή, όπως λέει, «απολαμβάνει τη ζωή» και «μισεί τον θάνατο».

Το όνομά του είναι συνώνυμο της αμερικανικής κωμωδίας και, αν ισχύει η λαϊκή ρήση ότι το γέλιο χαρίζει ζωή, ο Mel Brooks είναι ο άνθρωπος που την επιβεβαιώνει. Στις 28 Ιουνίου 2026 ο θρύλος της κωμωδίας, πατέρας της κινηματογραφικής σάτιρας και πολυβραβευμένος σκηνοθέτης και ηθοποιός, που έχει κατακτήσει βραβεία Emmy, Grammy, Oscar και Tony, έγινε 100 ετών. Κι αν αναρωτιέσαι για το μυστικό της μακροζωίας του, ο ίδιος το αποδίδει στην αγάπη του για τη ζωή και το γέλιο.

«Νομίζω ότι το γέλιο σε κρατάει υγιή και χαρούμενο», δήλωσε μιλώντας στο People ο Mel Brooks. Να θυμίσουμε ότι έχει σκηνοθετήσει το «The Producers» (1967) με τους καταπληκτικούς Gene Wilder και Zero Mostel στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, το ανυπέρβλητο «Μπότες, Σπιρούνια και Καυτές Σέλες» (1974), ξανά με πρωταγωνιστή τον Gene Wilder και τον Cleavon Little αυτή τη φορά, το «Young Frankenstein» (1974) –εδώ ο Wilder δεν παίζει μόνο, αλλά συμμετέχει και στο σενάριο– και την απίθανη παρωδία του Star Wars… «Spaceballs» (1987), στην οποία ο Brooks συμμετέχει και ως ηθοποιός.

Μάλιστα, στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ του HBO «Mel Brooks: The 99 Year Old Man!», ανακοινώθηκε πως ο Brooks θα επαναλάβει τον ρόλο του στην επερχόμενη συνέχεια του «Spaceballs» που θα κυκλοφορήσει το 2027!

O Brooks κρατά μακριά τον θάνατο επιλέγοντας πάντα το γέλιο

Όπως ο ίδιος αναφέρει στην αυτοβιογραφία του «All About Me!», από πολύ νωρίς επέλεξε να γίνεται ο «κλόουν της τάξης» ταλαιπωρώντας τους καθηγητές και κάνοντας τους συμμαθητές να ξεκαρδίζονται. Αυτό, όπως εξήγησε, ήταν ένα όπλο για να προστατεύεται: «Τα περισσότερα παιδιά στην τάξη ήταν ψηλότερα από εμένα, οπότε χρειαζόμουν ένα όπλο – το βρήκα στην κωμωδία».

Ο Mel Brooks στη Νέα Υόρκη το 1966. AP Photo, File

Η κατάταξή του στον αμερικανικό στρατό και η συμμετοχή του στη Μάχη των Αρδεννών σε νεαρή ηλικία τον επηρέασαν καθοριστικά στο να πάρει αργότερα σαφή θέση ενάντια στους Ναζί, γελοιοποιώντας τους με κάθε ευκαιρία.

Ίσως η εμπειρία του αυτή να συνέβαλε επίσης στο ότι, πέρα από αχαλίνωτη φιλοδοξία, είχε και την εντυπωσιακή τάση να ζει κάθε στιγμή στο έπακρο. Αυτό ίσως γοήτευσε την πανέμορφη ηθοποιό Anne Bancroft, που τον παντρεύτηκε και έζησε μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής της, το 2005. Από τότε ο Brooks παραμένει χήρος καθώς, όπως έχει πει, «Γιατί να ξαναπαντρευτώ; Εκείνη ήταν η καλύτερη».

Νιόπαντροι οι Anne Bancroft και Mel Brooks το 1964. AP Photo

Η κωμωδία, λοιπόν, για τον Brooks ήταν ανέκαθεν «το καλύτερο επάγγελμα. Σε κρατά πνευματικά υγιή και χαρούμενο. Σου δίνει λόγο να ζεις. Δεν υπάρχει καλύτερος ήχος από ανθρώπους που γελάνε με κάτι που εγώ δημιούργησα».

Πράγματι, έρευνες έχουν δείξει ότι το γέλιο είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα. Σε πολυετή μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychosomatic Medicine το 2016, Νορβηγοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που βαθμολογήθηκαν υψηλά στο γνωστικό στοιχείο της αίσθησης του χιούμορ, ή αλλιώς στην ικανότητα ανίχνευσης του χιούμορ, συσχετίστηκαν με 48% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες – ειδικά από καρδιαγγειακές παθήσεις.

O Brooks έχει πει ότι ένας λόγος που δύο στενοί του φίλοι και συνεργάτες του, οι Sid Caesar και Carl Reiner, έζησαν μέχρι μετά τα 90 ήταν ότι διαρκώς έκαναν ο ένας τον άλλον να γελάει.

Ο Mel Brooks το 2017. Invision/AP, File Richard Shotwell

Ξεχωριστή μελέτη του 2023 έδειξε, επίσης, ότι το αυθόρμητο γέλιο σχετίζεται με μεγαλύτερη μείωση των επιπέδων κορτιζόλης. Η ίδια μελέτη υπέδειξε ότι το γέλιο θα μπορούσε πιθανώς να αποτελέσει συμπληρωματική θεραπεία για τη βελτίωση της ευεξίας.

Ο Edward T. Creagan, ογκολόγος στην κλινική Mayo, δήλωσε χαρακτηριστικά το 2024: «Αν ένας ασθενής μπορεί να έχει μια στιγμή γέλιου μπροστά σε μια κρίση, νομίζω ότι αυτό τον βοηθά να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί καλύτερα τις αβεβαιότητες των προβλημάτων του».

«Το γέλιο είναι μια κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι στον θάνατο», έχει γράψει ο Brooks σε άλλο σημείο του βιβλίου του, αποδεικνύοντας ότι απορρίπτει τον θάνατο και επιλέγει τη ζωή πεισματικά.

«Τα παράτησα μετά τα 60 να το σκέφτομαι [τον θάνατο] γιατί αν το έκανα, θα το σκεφτόμουν συνέχεια. Έτσι δεν το σκέφτομαι πολύ. Όταν και αν συμβεί, θα είναι μια θλιβερή μέρα – για όλους εκτός από εμένα», έχει δηλώσει στο Associated Press το 2021. Στην ίδια συνέντευξη είχε προσθέσει: «Απολαμβάνω τη ζωή. Θα ήθελα να συνεχίσω να νιώθω έτσι, όσο μπορώ».