ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΣΚΗΣΗ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ
Αυτή η απλή άσκηση έχει στόχο να βοηθήσει όσους έχουν «κολλήσει» πριν το επόμενο επαγγελματικό τους βήμα, αλλά και στη ζωή τους γενικότερα. Αξίζει να τη δοκιμάσεις!
H Carla Harris είναι Αντιπρόεδρος, Διευθύνουσα Σύμβουλος και Ανώτερη Σύμβουλος Πελατών στη Morgan Stanley. Είναι υπεύθυνη για την ενίσχυση της διασύνδεσης με τους πελάτες και της διείσδυσης στην αγορά, με στόχο την αύξηση των εσόδων σε ολόκληρη την εταιρεία.
Έχοντας περάσει 35 χρόνια στις αίθουσες όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις –ποιος προάγεται, ποιος επιλέγεται, ποιος παραβλέπεται και γιατί– η Harris είναι από τα πιο αξιοσέβαστα πρόσωπα στη Wall Street και σίγουρα από αυτά που θα μπορούν να βοηθήσουν κάποιον όσο λίγοι να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα αλλά και στη ζωή του.
Η σημαντική αυτή ηγετική προσωπικότητα και συγγραφέας βρέθηκε καλεσμένη στο «The Mel Robbins Podcast», όπου μίλησε διεξοδικά για το πώς έχουν αλλάξει οι δυναμικές στους χώρους εργασίας σήμερα και πώς μετακινούνται από καριέρα σε καριέρα οι άνθρωποι.
Ανάμεσα στα πολύ ενδιαφέροντα που είπε, η Harris εξήγησε γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία στη δουλειά σου όχι μόνο να είσαι αποδοτικός, αλλά αυτό να το γνωστοποιείς και στους συνεργάτες σου, χτίζοντας μαζί τους καλές σχέσεις. Όπως εξήγησε, «το κατά πόσο θα προαχθείς σε μία θέση ή θα πάρεις αύξηση είναι μια συζήτηση που τις περισσότερες φορές γίνεται σε δωμάτια στα οποία δεν είσαι παρών. Χρειάζεσαι, λοιπόν, μέσα σε αυτά τα δωμάτια άτομα τα οποία θα συνηγορούν υπέρ σου. Γι’ αυτό φρόντισε μέσα από τη συστηματική επαφή να χτίσεις καλές σχέσεις με αυτά τα άτομα».
Τι γίνεται, όμως, όταν παρά τις καλές αποδόσεις και τις καλές σχέσεις συνεχίζεις να βιώνεις επαγγελματική στασιμότητα; Η Harris υποστηρίζει πως «η στασιμότητα στα πρώτα στάδια της σταδιοδρομίας πηγάζει συχνά από τον φόβο (από το να μην τολμά κανείς να μιλήσει ανοιχτά και να ζητήσει αυτό που θέλει και νιώθει ότι αξίζει). Η στασιμότητα στη μέση της καριέρας συνήθως οφείλεται στην κόπωση. Στο γεγονός ότι η μετάβαση στο επόμενο επίπεδο φαντάζει… βουνό. Αυτή η μετάβαση, όμως, δεν απαιτεί να ξεκινήσεις από την αρχή, αλλά να αξιοποιήσεις το κεφάλαιο που έχεις ήδη χτίσει».
Όπως εξηγεί, οι άνθρωποι συχνά φτάνουν σε επαγγελματικό τέλμα επειδή κυνηγούν εντυπωσιακούς τίτλους, αντί να επικεντρώνονται στο πραγματικό περιεχόμενο της δουλειάς που μπορεί να τους ενεργοποιήσει. Μπερδεύονται και τελικά συνειδητοποιούν ότι δεν ξέρουν τι θέλουν πραγματικά να κάνουν.
Αυτό, λέει η ίδια, μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια απλή άσκηση, την οποία μπορεί κανείς να δοκιμάζει κάθε φορά που δεν μπορεί να αποφασίσει τι θέλει να κάνει στην καριέρα ή τη ζωή του.
Η άσκηση για να καταλάβεις τι θέλεις να κάνεις ξεκινά με 3 λευκές κόλλες χαρτί
«Όταν δεν μπορείς να αποφασίσεις τι θέλεις να κάνεις, πάρε μια λευκή κόλλα χαρτί, κοίτα όλες τις εμπειρίες σου και πες: Τι μου άρεσε σε όλα αυτά που έκανα; Υπήρχε κάτι, σε όλους αυτούς τους ρόλους, που μου άρεσε πολύ; Για παράδειγμα, μου άρεσε που μιλούσα άμεσα με άλλους ανθρώπους; Που δούλευα σε ομάδα; Που δούλευα μόνος μου; Το ότι δημιουργούσα κάτι από το τίποτα; Το ότι είχα έναν εκτελεστικό ρόλο;
»Όταν διαπιστώσεις τι είναι αυτό που πραγματικά σου άρεσε και το γράψεις, πάρε ένα δεύτερο φύλλο χαρτί. Σε αυτό θα γράψεις με τι είδος ανθρώπων σου άρεσε να δουλεύεις. Ήταν άνθρωποι πιο έξυπνοι ίσως από εσένα; Μήπως ήθελες να είσαι εσύ το πιο έξυπνο άτομο στην ομάδα; Με τον τρόπο αυτό καταλαβαίνεις τι σου άρεσε στο γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δούλευες – ήταν κάτι που απολάμβανες ή απλά απορροφούσες;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΟΧΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ.
»Τέλος, πάρε ένα τρίτο φύλλο χαρτί και εκεί σχεδίασε μια δουλειά. Τώρα που ξέρεις τι σου αρέσει να κάνεις, ξέρεις το πλαίσιο μέσα στο οποίο θέλεις να δουλεύεις και το είδος των ανθρώπων με τους οποίους θέλεις να συνεργάζεσαι, ξέρεις λίγα παραπάνω πράγματα για τον εαυτό σου – πού «ανθίζεις» και πού όχι. Βγάλε από το μυαλό σου τα χρήματα ως παράγοντα – σκέψου ότι δεν είναι ζήτημα που σε απασχολεί, ότι αυτό που θέλεις θα σε πληρώσει αυτά που θα σε ικανοποιούν. Και κάτσε με έναν φίλο ή έναν μέντορα και πες του: Δεν ξέρω ακριβώς ποια δουλειά θα είναι αυτή, όμως αυτό είναι το υλικό της. Αυτό είναι το περιεχόμενό της. Γιατί αυτό είναι που θα πρέπει να μας απασχολεί. Το περιεχόμενο της δουλειάς μας. Όχι ο τίτλος της».
Υπάρχουν διάφοροι δρόμοι για να φτάσεις σε έναν επαγγελματικό τίτλο. Για να βρεις τον δικό σου πρέπει να ασχοληθείς με το πραγματικό περιεχόμενο της δουλειάς σου – πρέπει να ασχοληθείς με το τι είναι αυτό που πραγματικά απολαμβάνεις. Όταν το καταλάβεις, θα μπορέσεις και να το σχεδιάσεις.
Για παράδειγμα, όπως λέει η Robbins, πολλά νέα παιδιά προσηλώνονται στο «θέλω να γίνω γιατρός». Τι πραγματικά αγαπούν στο επάγγελμα αυτό; Γιατί αν είναι η φροντίδα του ανθρώπου, μπορείς να γίνεις και νοσηλευτής. Μπορείς να γίνεις βοηθός γιατρού. Μπορείς να δουλεύεις σε ένα νοσοκομείο ή σε ένα γηροκομείο και να νιώθεις καλά που βρίσκεσαι εκεί και βοηθάς τους άλλους. Υπάρχουν, δηλαδή, πολλοί τρόποι να βρίσκεσαι μέσα στο πλαίσιο που απολαμβάνεις, αντί να επικεντρώνεσαι εμμονικά σε έναν συγκεκριμένο τίτλο.