ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΧΕΣΗ

Η αλήθεια είναι ότι όλοι μπορεί να ενοχληθούμε από κάποιο χαρακτηριστικό ή ατόπημα του ανθρώπου με τον οποίο βγαίνουμε, αλλά, όταν αυτό μας συμβαίνει συστηματικά με πολλούς πιθανούς συντρόφους, ίσως πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως τελικά φταίμε περισσότερο εμείς παρά οι άλλοι.

Οι συζητήσεις για αποτυχημένα ραντεβού, γνωριμίες που δεν οδήγησαν πουθενά και σχέσεις που τελείωσαν πριν καν αρχίσουν ουσιαστικά είναι πολύ συνηθισμένες, ειδικά ανάμεσα σε γυναίκες. Οι αιτιολογίες πίσω από όλες αυτές τις ιστορίες αποτυχίας κυμαίνονται από πολύ σοβαρές έως ευτράπελες. Μάλιστα, πολλές φορές οι ασήμαντοι και αστείοι λόγοι υπερτερούν των σοβαρών.

Πρόσφατα, μια φίλη μάς περιέγραφε πώς έκανε ghosting στον άντρα με τον οποίο είχε βγει ραντεβού επειδή δεν ήξερε τον Kandinsky, για να ακούσει εμένα να περιγράφω πώς χώρισα από την τελευταία μου σχέση, όταν ο άντρας με τον οποίο έβγαινα για περίπου τρεις μήνες με ρώτησε αν ήξερα τι έπαιζαν οι «σινεμάδες»! Δεν είμαστε όμως οι μόνες.

Σε συζητήσεις μεταξύ γυναικών δεν είναι σπάνιο να ακούσει κανείς ιστορίες για το πώς κάποια απογοητεύτηκε από κάτι απλό, όπως η μπλούζα του συντρόφου τους, το γεγονός ότι δεν τους κράτησε την πόρτα του ασανσέρ ή ότι βρήκε αστείο το όνομα του σκύλου τους…

Γίνεται μία σχέση να τελειώσει ή να μην έχει μια δεύτερη ευκαιρία εξαιτίας ενός τόσο απλού ατοπήματος, μιας ατυχούς στιγμής ή μιας απλής διαφωνίας; Μήπως τελικά όλη αυτή η κριτική διάθεση είναι που μας εμποδίζει να δημιουργήσουμε μια καλή σχέση; Ας μην ξεχνάμε ότι η αναζήτηση του τέλειου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ολόκληρη τη ζωή μας και να αποτελέσει τεράστιο εμπόδιο στις σχέσεις μας.

Μπορεί να μας κάνει να μην ικανοποιούμαστε ποτέ με το «αρκετά καλό», αλλά να αναζητάμε αενάως κάτι παραπάνω. Έτσι, καταλήγουμε να μην ολοκληρώνουμε τίποτε και να γινόμαστε αναβλητικοί και δυσαρεστημένοι.

Το σύγχρονο dating μάς κάνει πιο τελειομανείς

Ζούμε σε μια εποχή που η κριτική για οτιδήποτε βλέπουμε ή συμβαίνει γύρω μας είναι εύκολη και πολύ συνηθισμένη. Η τελειομανία –ειδικά όσον αφορά έναν πιθανό ερωτικό σύντροφο– φαίνεται να ενισχύεται. Οι αφηγήσεις και οι συζητήσεις για τα ραντεβού και τις σχέσεις, που παρουσιάζονται και σχολιάζονται από διάφορους influencers, κωμικούς και παντός είδους «ειδικούς» στα κοινωνικά δίκτυα, μας ενθαρρύνουν ενεργά να είμαστε υπερβολικά επικριτικοί απέναντι στους πιθανούς συντρόφους, ενώ παράλληλα μας δίνουν την εντύπωση ότι η ιδιωτική ζωή των τρίτων, τους οποίους δεν γνωρίζουμε καλά, είναι πιο ρομαντική, πιο ειδυλλιακή, πιο ξεχωριστή από τη δική μας.

ΤΟ ΝΑ ΕΚΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΜΕΝΟΥΜΕ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΒΟΥΚΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ.

Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο έχουν αλλάξει οι γνωριμίες δεν βοηθά στο να επενδύουμε στις σχέσεις μας και να τους δίνουμε χρόνο. Στις εφαρμογές γνωριμιών λειτουργούμε συχνά σαν να διαλέγουμε σύντροφο από έναν ονλάιν κατάλογο: πρέπει να αποφασίσουμε μέσα σε μια στιγμή αν μας αρέσει ή όχι το «εμπόρευμα», έχοντας παράλληλα την αίσθηση ότι εκεί έξω μας περιμένουν δεκάδες άλλες ενδιαφέρουσες επιλογές.

Έτσι, θεωρούμε ότι η λύση είναι να είμαστε πολύ «επιλεκτικοί», ενώ στην πραγματικότητα διοχετεύουμε την ενέργειά μας στο να βρίσκουμε ψεγάδια στους άλλους, μικρότερα ή μεγαλύτερα κάθε φορά. Αντί να είμαστε επιλεκτικοί, γινόμαστε αρνητικοί και επικριτικοί.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Το «αρκετά καλό» δεν είναι ποτέ αρκετό και, ακόμα κι όταν μια γνωριμία φαίνεται να πηγαίνει καλά για έναν ή και τρεις μήνες, έχουμε την τάση να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και καταλήγουμε να χωρίζουμε από κάποιον μόλις τελειώσει η περίοδος του μέλιτος και αρχίσουν να φαίνονται οι παραμικρές ρωγμές. Έτσι, μπορεί να καταλήγουμε να καταδικάζουμε κάθε σχέση πριν προλάβει να εξελιχθεί.

Η τελειομανία ως αυτοπροστασία

Οι γυναίκες έχουμε σήμερα μεγαλύτερη ανεξαρτησία και αυτονομία, κάτι που μας επιτρέπει να είμαστε πιο επιλεκτικές ως προς τον σύντροφό μας – και αυτό είναι προφανώς θετικό. Όμως, φοβισμένες από τα όσα έχουμε δει, ακούσει και ζήσει, τείνουμε να υιοθετούμε μια στρατηγική αυτοπροστασίας που εκφράζεται με την αναζήτηση του τέλειου. Ασυνείδητα, η απόρριψη των άλλων αποτελεί συχνά έναν τρόπο να προστατευτούμε από την πιθανότητα να απορριφθούμε εμείς οι ίδιοι.

Μερικές φορές αντί να πούμε «Δεν μπορώ να βρω σχέση», αλλάζουμε το αφήγημα και λέμε «Κανείς δεν είναι αρκετά καλός για μένα» – χωρίς τις περισσότερες φορές να συνειδητοποιούμε καν ότι το κάνουμε. Όμως, μας εμποδίζει να δημιουργήσουμε οικειότητα και ουσιαστική σύνδεση.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΙΘΑΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΠΛΗΡΟΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΛΗΡΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΥΤΕ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ.

Το να εκθέτουμε τον εαυτό μας μπορεί να είναι αρκετά τρομακτικό, αλλά το να απορρίπτουμε τους άλλους και να μένουμε κλεισμένοι σε ένα καβούκι είναι στην πραγματικότητα ένας διαστρεβλωμένος τρόπος να ανακτήσουμε τον έλεγχο. Τείνουμε έτσι να αξιολογούμε τους άντρες που συναντάμε μέσα από ένα μάλλον παράλογο, επικριτικό και υπερβολικά τελειομανές φίλτρο, με αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε να δημιουργήσουμε ευτυχισμένες, ασφαλείς και ισότιμες σχέσεις.

Πώς θα απαλλαγούμε από την τελειομανία

Δίνουμε χρόνο

Είναι σημαντικό να δώσουμε χρόνο τόσο στον εαυτό μας όσο και στη σχέση, χωρίς να βιαζόμαστε. Με τον χρόνο, καθώς χαλαρώνουμε μέσα σε μια σχέση, δείχνουμε πιο καθαρά ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.

Συναντιόμαστε σύντομα από κοντά

Είναι συνηθισμένο όταν γνωρίζουμε κάποιον μέσω μίας εφαρμογής γνωριμιών να ανταλλάσσουμε μηνύματα για εβδομάδες πριν αποφασίσουμε ότι θέλουμε να τον συναντήσουμε. Είναι όμως πολύ καλύτερο να περάσουμε από τον ψηφιακό στον πραγματικό κόσμο και να βγούμε άμεσα για έναν γρήγορο καφέ, ώστε μέσα από την άμεση επαφή να καταλάβουμε καλύτερα αν ταιριάζουμε ή όχι και αν μας ενδιαφέρει τελικά να γνωριστούμε καλύτερα.

Λέμε «ναι» σε ένα δεύτερο ραντεβού

Εκτός αν συμβεί κάτι εξαιρετικά αρνητικό στο πρώτο ραντεβού, είναι σκόπιμο να συναντηθούμε τουλάχιστον δύο φορές, πριν αποφασίσουμε αν μας ενδιαφέρει ή όχι κάποιο άτομο. Η χημεία δεν είναι πάντα άμεση και μπορεί να προκύψει μέσω της διασκέδασης, της χαράς ή της σύνδεσης. Αυτό που έχει σημασία είναι να έχουμε την ίδια ηθική βάση και να μοιραζόμαστε παρόμοιους στόχους, κάτι που χρειάζεται περισσότερο από ένα ποτό για να το ανακαλύψουμε.

Αν είμαστε τελειομανείς, έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε υπερβολικά τα πάντα, αλλά συχνά καταλήγουμε να χρονοτριβούμε, αντί να διακινδυνεύσουμε να πάρουμε τη «λάθος» απόφαση. Επιπλέον, το να έχουμε ήδη αποφασίσει να συναντήσουμε κάποιον δύο φορές πριν καν το πρώτο ραντεβού αφαιρεί την πίεση από την αρχική συνάντηση.

Συνειδητοποιούμε τι μας ενοχλεί

Είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωση των πραγμάτων στα οποία τείνουμε να εστιάζουμε υπερβολικά, είτε πρόκειται για το ντύσιμο είτε για τον τρόπο που μιλάει ο άλλος είτε για τα μέρη όπου συχνάζει. Χρειάζεται να προσπαθήσουμε συνειδητά να είμαστε λιγότερο επικριτικοί σε αυτά τα θέματα.

Δεν ντρεπόμαστε για τις επιλογές του συντρόφου μας

Όταν μας προκαλεί αμηχανία η ενδυμασία, ο τρόπος ομιλίας ή η γραμματική κάποιου, αυτό συμβαίνει επειδή πιστεύουμε ότι οι επιλογές του θα μας εκθέσουν αρνητικά, καθώς βλέπουμε τους συντρόφους μας ως προέκταση του εαυτού μας. Όμως, είναι ξεχωριστά άτομα με τις δικές τους σκέψεις, ζωές και νοοτροπίες, και πρέπει να το θυμόμαστε αυτό.

Αναγνωρίζουμε τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες μας

Οι τελειομανείς τείνουμε να έχουμε στο μυαλό μας μια λίστα με τα επιθυμητά –ή μη– χαρακτηριστικά ενός συντρόφου, δίνοντας μεγάλη σημασία στο πόσο επιτυχημένοι ή καταξιωμένοι είναι. Ένας καλός τρόπος για να διαπιστώσουμε αν είναι ή όχι λογικό να έχουμε αυτές τις προσδοκίες από έναν ερωτικό σύντροφο είναι να ελέγξουμε πρώτα κατά πόσο εμείς ή οι φίλοι μας πληρούμε αυτά τα κριτήρια. Δεν μπορούμε να απορρίπτουμε έναν πιθανό σύντροφο επειδή δεν πληροί κριτήρια που δεν πληρούμε ούτε εμείς ούτε οι φίλοι μας.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τη Δρ. Ναταλία Κουτρούλη, ψυχολόγο με εκπαίδευση στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία και τη Συμβουλευτική.