ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΝΑ «ΔΕΝΕΣΑΙ» ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟ; 3 ΕΡΕΥΝΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μπορεί η σχέση ενός ανθρώπου με το κατοικίδιό του να είναι η πιο σημαντική; Την απάντηση δίνουν τρεις έρευνες για τον δεσμό σκύλου και ανθρώπου.

Ό,τι και αν πω για όσα μου έχουν προσφέρει οι σκύλοι μου, δεν θα καταφέρω να γίνω κατανοητή σε εκείνους που δεν έχουν μοιραστεί τη ζωή τους με τετράποδα. Eν ολίγοις θα πω ότι μου έδωσαν το αίσθημα του ανήκειν σε μια περίοδο που ένιωθα σαν φύλλο στον άνεμο, δίχως ρίζες. Έγιναν ο λόγος να αναλάβω την ευθύνη του εαυτού μου, ώστε να μπορώ να τους φροντίσω όπως τους αξίζει.

Παλιότερα, ήταν πολλοί εκείνοι που με τα σχόλιά τους είχαν καταφέρει να με κάνουν να αισθάνομαι έως και άσχημα για την επιλογή μου να συνάψω τον πιο ισχυρό συναισθηματικό μου δεσμό με τους σκύλους μου. Ευτυχώς, σύντομα κατέληξα στο ότι είναι δική μου η ζωή, άρα είναι δικές μου και οι επιλογές για το πώς θα τη ζήσω.

Τώρα που το σκέφτομαι, θα έπρεπε να τους έχω πει: «Μάλλον πρέπει να ψάξω τον τρόπο που απέτυχα να έχω την ίδια σύνδεση και με εσάς κι εσείς με εμένα». Όσοι σκέφτεστε πως δεν τα κατάφερα γιατί δεν άντεχα όσα μου έλεγαν, εξ ου και προτίμησα τους σκύλους γιατί δεν μιλούν, δεδομένα δεν έχετε ιδέα για αυτά τα πλάσματα που εκφράζονται διαρκώς.

Τα ζώα επικοινωνούν με έναν μοναδικό τρόπο

Ξέρετε όμως, ποια είναι η διαφορά τους από εμάς; Επικοινωνούν χωρίς διπλά μηνύματα ή προσποίηση, δεν κρίνουν, δεν κρατούν κακίες και δεν θέτουν όρους για την αγάπη τους. Η αυθεντικότητά τους γίνεται η βάση για μια σχέση ουσιαστικής εμπιστοσύνης.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Δεν χρειάζεται να μιλήσεις για να καταλάβουν όσα νιώθεις (τα βάρη ή τη χαρά που κουβαλάς) και να ανταποκριθούν αναλόγως. Δεν έχω αισθανθεί από άνθρωπο να μιλάει στην ψυχή μου, απλώς κοιτώντας με στα μάτια. Το έχω αισθανθεί όμως, με όλους μου τους σκύλους.

Να καταθέσω εδώ και τα επιστημονικά δεδομένα που αναφέρουν ότι η αλληλεπίδραση και η σωματική επαφή με ένα ζώο απελευθερώνουν ωκυτοκίνη (την ορμόνη της αγάπης και της σύνδεσης) και μειώνουν την κορτιζόλη (την ορμόνη του στρες), με συνέπεια να δημιουργείται βιολογική, συναισθηματική ανακούφιση.

ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΣΚΥΛΟΥΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΕΣ, ΚΑΘΩΣ Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΕΣ ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ ΑΙΣΘΗΤΑ.

Τι έδειξαν 3 έρευνες για τον δεσμό σκύλου και ανθρώπου;

1. Ευρήματα πρόσφατης μελέτης σε νεαρούς ενήλικες έδειξαν ότι η ισχυρή συναισθηματική προσκόλληση σε ένα ζώο ενισχύει άμεσα την ψυχική ανθεκτικότητα, την αποδοχή του εαυτού και τη διαχείριση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα σε περιόδους έντονων μεταβάσεων ή κοινωνικής απομόνωσης.
2. Προηγούμενη έρευνα πάνω στην ασφαλή προσκόλληση, η οποία εξέτασε τους μηχανισμούς ψυχικής υγείας και τη συναισθηματική προσκόλληση σε ζώα συντροφιάς, επιβεβαίωσε ότι τα κατοικίδια λειτουργούν συχνά ως αντισταθμιστικός μηχανισμός. Όταν δηλαδή, σε ανθρώπους με τραύμα, οι σχέσεις με άλλους ανθρώπους προκαλούν άγχος ή φόβο απόρριψης, στρέφονται στα ζώα «όχι από αδυναμία, αλλά επειδή το νευρικό σύστημα αναζητά μια ασφαλή βάση, απαλλαγμένη από κοινωνικό ρίσκο», αναφέρουν οι ερευνητές.
3. Σημειώστε επιπλέον, ότι αναλύσεις από ειδικούς της ψυχικής υγείας και ερευνητές του τραύματος επιβεβαιώνουν κάτι αντίστοιχο. Μελέτη με επικεφαλής την ερευνήτρια Marguerite O'Haire, καθηγήτρια και αναπληρώτρια κοσμήτορας Έρευνας στο Κολλέγιο Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, η οποία περιλάμβανε μια κλινική δοκιμή με 245 συμμετέχοντες το 2024, έδειξε τα εξής: Οι βετεράνοι που συνεργάστηκαν με σκύλους υπηρεσίας, παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερα συμπτώματα μετατραυματικού στρες, καθώς η βιολογική τους απόκριση στο στρες (μετρημένη μέσω κορτιζόλης) βελτιώθηκε αισθητά.

ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΔΙΠΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ Ή ΠΡΟΣΠΟΙΗΣΗ, ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΥΝ, ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΚΑΚΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΤΟΥΝ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ.

Μια θεραπευτική σχέση που επιστρέφει στην ανθρώπινη κοινότητα

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι ερευνητές τονίζουν πως ο δεσμός με ένα ζώο λειτουργεί ως ορμητήριο: Το νευρικό σύστημα προπονείται στη συναισθηματική εγγύτητα χωρίς απειλή. Έτσι, ο δεσμός αυτός συχνά δεν απομονώνει τον άνθρωπο, αλλά του επιτρέπει σταδιακά να εμπιστευτεί ξανά και τους ανθρώπους.

Και ξέρεις κάτι; Μπορώ να προσυπογράψω και τα τρία, με πρώτο το τελευταίο. Όταν βρήκα την Κάρμα, ξανανοίχτηκα στον κόσμο. Χάρη σε εκείνη, ανακάλεσα την απόφαση μου να μην ξαναδεθώ ποτέ με κανέναν, γιατί δεν άντεχα τον πόνο άλλου θανάτου.

Πού καταλήγει η σύγχρονη ψυχολογία; Στο ότι η συγκεκριμένη σύνδεση δεν είναι παθολογία ή αποτυχία, αλλά μια λειτουργική και θεραπευτική προσαρμογή του ανθρώπου που θέλει να βιώσει ασφαλή, ανιδιοτελή αγάπη.