ΤΟ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Μπορεί να φοβάσαι να πας κόντρα στις κοινωνικές προσδοκίες και να ακολουθήσεις το δικό σου, διαφορετικό μονοπάτι στη ζωή, και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Αν όμως τελικά υπερνικήσεις τους φόβους και ακούσεις την αλήθεια σου, έχεις να κερδίσεις πολλά.

Έχετε σκεφτεί ποια είναι η σχέση σας με την εικόνα και πόσο σας επηρεάζει; Η ερώτηση της θεραπεύτριάς μου σε κάποια συνεδρία με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Γιατί με ρωτούσε κάτι τέτοιο; Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί –όσο κι αν θέλει ή χρειάζεται μερικές φορές– να προσποιηθεί.

Απεχθάνομαι καθετί στημένο και κάθε ψεύτικη «ομορφιά», δεν με αφορούν οι αισθητικές επεμβάσεις και αδιαφορώ για το φαίνεσθαι σε αντίθεση με την ουσία των πραγμάτων. Πόση σημασία μπορεί να δίνει ένας τέτοιος άνθρωπος στην εικόνα;

Της απάντησα κάτι παρεμφερές, αλλά δεν σταμάτησα να αναρωτιέμαι πολύ καιρό μετά τη συνεδρία. Τι εννοούσε; Τι σημαίνει τελικά αυτο-εικόνα και πόσο απελευθερωμένοι είμαστε στ' αλήθεια από αυτήν; Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί το ερώτημα με ξεκάθαρο τρόπο, καθώς η σχέση μας με την εικόνα μας είναι βαθιά εξαρτώμενη από τον χαρακτήρα και τις κοινωνικές προσδοκίες και συμβάσεις.

Έτσι, μετά από αρκετό καιρό εσωτερικής αναζήτησης, κατέληξα ότι ναι μεν μεγαλώνοντας έχω κάνει γενναία βήματα απαγκίστρωσης από την καταπίεση της αυτο-εικόνας, στην πραγματικότητα όμως, έχω και μια μεγάλη δυσκολία να παραβιάσω τις κοινωνικές νόρμες και να πάω κόντρα σε αυτό που λέμε «ρεύμα».

Είναι γεγονός για τους περισσότερους: Το να πηγαίνεις κόντρα στις κοινωνικές νόρμες προκαλεί φόβο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι έχουν μια βαθιά ριζωμένη, ψυχολογική ανάγκη να ανήκουν κάπου. Μάλιστα, έρευνες δείχνουν ότι η ανάγκη του «ανήκειν» έρχεται αμέσως μετά την ανάγκη για ασφάλεια και φαγητό. Ωστόσο, η απόφαση να χαράξεις τον δικό σου δρόμο, αν και δύσκολη, μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο αυθεντική, ειρηνική και ουσιαστική ζωή.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Έχεις άραγε σκεφτεί τι σε φοβίζει και πόσο θα σε απελευθέρωνε μια διαφορετική προσέγγιση;

Κοινωνικές προσδοκίες: Φοβάσαι την κριτική;

Συχνά ακούμε τη συμβουλή: Νιώσε τον φόβο και κάν' το ούτως ή άλλως. Όμως, όταν ο φόβος αφορά την κοινωνική κριτική ή την απόρριψη, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Ο φόβος αυτός είναι απολύτως ανθρώπινος και αναμενόμενος, ειδικά για άτομα από περιθωριοποιημένες ομάδες, όπου το να σπάνε το «καλούπι» μπορεί να έχει πραγματικές κοινωνικές, οικονομικές ή επαγγελματικές συνέπειες.

Σκέψου όμως πόσο επιβαρυντικό είναι γι' αυτούς τους ανθρώπους να καταπιέζονται σε μια ζωή που δεν τους ανήκει, μόνο και μόνο για να είναι συμβατοί με τις κοινωνικές προσδοκίες. Σκέψου τώρα τι θα τους συμβούλευες και πόσο απελευθερωτικό είναι για όσους το έχουν τολμήσει. Τώρα ξανασκέψου εσένα. Αξίζει να ζεις όπως περιμένουν οι άλλοι, επειδή φοβάσαι την κριτική τους; Και πόσο σημαντική είναι πραγματικά αυτή η κριτική;

Καθόλου παράλογο κι αυτό, μήπως όμως να εστιάσεις πρώτα στην ταυτότητα, τις αξίες και τον σκοπό σου;

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΧΑΡΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΔΡΟΜΟ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΙΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ, ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ.

Αντί να φοβάσαι την απομόνωση, εμπιστεύσου το ένστικτό σου

Πολλές φορές, το άγχος και η δυσφορία που νιώθουμε είναι απλώς ένα σημάδι ότι προσπαθούμε με το ζόρι να χωρέσουμε σε ρόλους και προσδοκίες που δεν μας ταιριάζουν πια.

Είναι κρίσιμο να μάθεις να χαμηλώνεις την ένταση των αρνητικών εσωτερικών φωνών που σε σαμποτάρουν και να ενδυναμώσεις την εσωτερική σου σοφία. Ο καθένας μπορεί να βρει τον δικό του τρόπο για να το πετύχει αυτό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εξάλλου δεν είναι η ίδια η κοινωνική κριτική, αλλά το πόσο την εσωτερικεύουμε. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε «χαλασμένοι» επειδή διαφέρουμε –και ποιος δεν διαφέρει τελικά;– το βάρος φεύγει και νιώθουμε μια τεράστια ανακούφιση.

Τι έχεις να χάσεις αν αδιαφορήσεις για τις κοινωνικές προσδοκίες;

Σε αντίθεση με τα βιβλία αυτοβελτίωσης, που συχνά παρουσιάζουν την εύρεση του πραγματικού μας εαυτού ως κάτι εύκολο και διασκεδαστικό, η πραγματικότητα διαφέρει. Η επιλογή της αυθεντικότητας μπορεί να φέρει απώλειες. Όταν αρχίζεις να ζεις με τους δικούς σου όρους (π.χ. κόβοντας το αλκοόλ, επιλέγοντας συνειδητά να μην κάνεις παιδιά, παίρνοντας διαζύγιο), ο κοινωνικός σου κύκλος θα στενέψει. Αρκετοί θα σου γυρίσουν την πλάτη και ίσως πρόσκαιρα νιώσεις μοναξιά.

ΤO MEΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΨΗΦΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΥΟΥΜΕ.

Τι θα κερδίσεις

Παρά τις δυσκολίες, η μεγάλη απόφαση να ακολουθήσεις το δικό σου διαφορετικό μονοπάτι, αγνοώντας τις κοινωνικές επιταγές, έχει ένα μεγάλο κέρδος: τη σχέση με τον ίδιο σου τον εαυτό, η οποία γίνεται ακλόνητη. Με απλά λόγια, βιώνεις λιγότερη εσωτερική σύγκρουση, καθώς δεν πηγαίνεις πια με το ρεύμα αγνοώντας τις ανάγκες σου. Με τον καιρό και με εξάσκηση, το να επιλέγεις τον δικό σου δρόμο παύει να μοιάζει με φόβο και αρχίζει να μοιάζει με γαλήνη. Όχι επειδή η ζωή γίνεται πιο εύκολη, αλλά επειδή σταματάς να πολεμάς την αλήθεια του ποιος πραγματικά είσαι.