ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΕΠΙ 28 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

Ο Karl Bushby ολοκλήρωσε ένα συγκλονιστικό κατόρθωμα: μέσα σε 28 χρόνια περπάτησε (και κολύμπησε) μια συνεχή διαδρομή 50.000 χιλιομέτρων σε όλο τον κόσμο. Τι τον κινητοποίησε;

Σταμάτα μια στιγμή ό,τι κάνεις και θυμήσου: τι έκανες την 1η Νοεμβρίου του 1998; Ήταν μια φθινοπωρινή Κυριακή, οπότε την ώρα που οι περισσότεροι από εμάς (όσοι είχαμε γεννηθεί τουλάχιστον τότε) μάλλον χαλαρώναμε, ο Karl Bushby ξεκινούσε ένα από τα πιο αξιοσημείωτα κατορθώματα ανθρώπινης αντοχής στη σύγχρονη ιστορία. Ίσως και ο ίδιος να μην το περίμενε τότε, πάντως με αφετηρία την Πούντα Αρένας στη Χιλή θα επιχειρούσε να διασχίσει τον πλανήτη χωρίς τη χρήση μηχανοκίνητων μέσων μεταφοράς, σε ένα ταξίδι που διήρκησε 28 χρόνια, διανύοντας μια απόσταση περίπου 58.000 χιλιομέτρων.

Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, στα 57 του χρόνια, μετά από 29 χώρες, έφτασε στο κατώφλι του σπιτιού της μητέρας του, στο Χαλ της βορειοανατολικής Αγγλίας, όπου τον περίμενε πλήθος κόσμου με επευφημίες και ένα πανό που έγραφε: «Καλώς όρισες σπίτι, Karl!»

Ο μεγάλος περίπατος του Karl: Η ιδέα και η αφορμή

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο Karl Bushby, ο οποίος υπήρξε αλεξιπτωτιστής του βρετανικού στρατού, έλαβε μια κάρτα γενεθλίων από τον πατέρα του, στην οποία του περιέγραφε μια συζήτηση μεταξύ δύο μελών των βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων, σχετικά με το αν ήταν σωματικά εφικτό να διανύσει κανείς με τα πόδια τη διαδρομή από το Λονδίνο έως τη Νέα Υόρκη, περνώντας μέσα από τον παγωμένο Βερίγγειο Πορθμό. Η σπίθα μέσα του είχε μόλις ανάψει.

AP Photo Jon Super

Το 1998 ξεκίνησε δύσκολα για τον 29χρονο τότε άντρα. Είχε αποχωρήσει από τον στρατό, ο γάμος του είχε διαλυθεί και η γυναίκα του είχε πάρει τον 8χρονο γιο τους και ζούσαν στην πατρίδα της, τη Β. Ιρλανδία. Βιώνοντας μια βαθιά κρίση ταυτότητας, νιώθοντας ανικανοποίητος από τη ζωή, αποφάσισε πως δεν είχε τίποτα να χάσει και επέλεξε να διοχετεύσει την εντατική στρατιωτική του εκπαίδευση στην επίτευξη ενός ακραίου στόχου: να γυρίσει ολόκληρο τον κόσμο με τα πόδια.

Ο KARL BUSHBY ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΤΟΜΟ, ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΟ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ ΠΕΖΗ.

Όπως ανέφερε ο ίδιος στο τέλος του ταξιδιού του, ήταν και άλλοι παράγοντες που τον ώθησαν: Κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας, για παράδειγμα, ο Bushby αντιμετώπισε σοβαρή δυσλεξία, γεγονός που δυσκόλεψε πολύ τα μαθητικά του χρόνια. Πέρασε έτσι αμέτρητες ώρες περιπλανώμενος εκτός σχολικής αίθουσας – μια μνήμη που καταγράφηκε και συνδέθηκε άρρηκτα με την ανάγκη του να υπερβεί εκείνες τις ανασφάλειες. «Σκοπός αυτής της διαδρομής ήταν να αποδείξω ότι είμαι ικανός για περισσότερα από όσα πιστεύω και να δείξω ότι ο καθένας μπορεί να επιτύχει το αδιανόητο, αρκεί να διαθέτει αρκετή αποφασιστικότητα», είπε χαρακτηριστικά.

AP Photo Jon Super

Την ίδια ώρα, το εγχείρημα αυτό ήταν και μια υπόκωφη κραυγή για σύνδεση. Μιλώντας κατά καιρούς στα μέσα, έχει συχνά περιγράψει τους εξερευνητές ως έναν «μηχανισμό επιβίωσης» της ανθρωπότητας, παρομοιάζοντάς τους με σπόρους πικραλίδας, οι οποίοι είναι φτιαγμένοι για να ανακαλύψουν πόσο μακριά μπορούν να εξαπλωθούν.

Εξάλλου, με το ταξίδι του αυτό απέδειξε ότι ένα και μόνο άτομο, βασιζόμενο κυρίως στην καλοσύνη απλών αγνώστων σε διάφορα σημεία του πλανήτη, μπορεί να διασχίσει με επιτυχία και ασφάλεια την υφήλιο πεζή.

«Το να αφήσω πίσω τον γιο μου ήταν μια καθαρά εγωιστική πράξη»

Αξιοθαύμαστα όλα τα παραπάνω, ωστόσο αξίζει να μείνει κανείς στο γεγονός ότι ο Bushby δεν ήταν μόνος στον κόσμο. Το παιδάκι που το 1998 άφηνε πίσω είναι σήμερα 36 ετών και έχει αποκτήσει μια 12χρονη κόρη. Η σχέση τους, λοιπόν, μετρά πολλά κύματα…

Μιλώντας στον Telegraph ο 57χρονος θα παραδεχτεί ότι το να αφήσει πίσω τον γιο του για να ακολουθήσει την πεζοπορική του διαδρομή ήταν μια πράξη «καθαρά εγωιστική» και ένα εγχείρημα απόλυτα «επικεντρωμένο στον εαυτό του». Αναγνωρίζοντας τις τεράστιες προσωπικές θυσίες που αυτό το ταξίδι συνεπαγόταν, συνειδητοποιεί σήμερα ότι η μεγαλύτερη ίσως είναι πως έχασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής ηλικίας του Adam.

Βέβαια, ο μικρός είχε ήδη απομακρυνθεί «βίαια» από κοντά του, μετά το επίπονο διαζύγιο των γονιών του. Και επειδή ο Karl ήταν Βρετανός στρατιώτης, η υπηρεσία δεν του επέτρεπε να επισκεφθεί τη Βόρεια Ιρλανδία όπου ζούσε το παιδί. Η επαφή τους, λοιπόν, ήταν έτσι κι αλλιώς δύσκολη, με αποτέλεσμα να συναντηθούν όλα αυτά τα χρόνια μόνο λίγες φορές – μία εκ των οποίων περιλάμβανε ένα διάστημα μερικών ημερών, όταν ο Adam ταξίδεψε για να βρει τον πατέρα του στην Αμερική.

Απαντώντας, πάντως, στα σχόλια της κοινής γνώμης για την απουσία του από τη ζωή του παιδιού του, ο Bushby λέει: «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε καλύτερη κατάσταση από τις περισσότερες οικογένειες». Όπως τόνισε, οι δυο τους διατηρούσαν επαφή καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας και έτσι ανέπτυξαν μια μοναδική, αμοιβαία κατανόηση.

Η ζωή του Karl Bushby σε ντοκιμαντέρ

Ο 57χρονος έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο αφού διέσχισε κολυμπώντας τη Μάγχη από τη βόρεια Γαλλία. Στην παραλία του Ντόβερ, στη νότια Αγγλία, τον υποδέχθηκε μία μικρή ομάδα φίλων και μελών της οικογένειάς του, ανάμεσά τους και ο πατέρας του.

Πριν από αυτό διέσχιζε την Ευρώπη, κουβαλώντας μόνο ένα καρότσι με λίγα υπάρχοντά του. Και πιο πριν περπάτησε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, το Στενό του Μπέρινγκ στην Αλάσκα κατευθυνόμενος προς τη Ρωσία, συνέχισε προς την κεντρική Ασία... Μπήκε σε ζούγκλες, σε βουνά, σε ερήμους, σε παγωμένες θάλασσες. Φυλακίστηκε το 2001 στον Παναμά λόγω έλλειψης σωστών ταξιδιωτικών εγγράφων, έδωσε για 10 χρόνια «μάχη» με τη ρωσική γραφειοκρατία για να πάρει βίζα, κολυμπούσε για 31 ημέρες στην Κασπία θάλασσα (έγινε ο πρώτος άνθρωπος που κολύμπησε περίπου 290 χιλιόμετρα από το Καζακστάν έως το Αζερμπαϊτζάν, ενώ για να ξεκουραστεί ανέβαινε σε σκάφος που τον ακολουθούσε) και όταν διέσχισε τη Γέφυρα του Βοσπόρου, τον Μάιο του 2025, κατάλαβε ότι έμπαινε πλέον στην Ευρώπη και στην τελική ευθεία για την πατρίδα του.

AP Photo Brian Melley

Ξεκίνησε έχοντας μόλις 500 δολάρια στην τσέπη του, όμως επιβίωσε όλα αυτά τα χρόνια αφενός χάρη στην ακραία λιτότητα με την οποία ζούσε, αφετέρου χάρη στη συμβολή εταιρικών χορηγιών και ιδιωτών. Επιπλέον, το 2007 εξέδωσε το βιβλίο με τίτλο «Giant Steps», στο οποίο περιγράφει το πρώτο μισό του ταξιδιού του, ενώ έκανε και πολλές δημόσιες ομιλίες που του εξασφάλισαν κάποια χρήματα.

Στο ταξίδι του, πάντως, δεν ήταν πάντα μόνος. Όπως λέει, η επιτυχία της αποστολής βασίστηκε σε συνοδοιπόρους, μια ομάδα υποστήριξης και την απίστευτη καλοσύνη των ξένων. Kατά τη διάρκεια της πορείας του στη Νότια Αμερική, γνώρισε την Catalina Estrada, που έγινε σύντροφός του και τον στήριξε σε ένα μεγάλο μέρος της μετέπειτα διαδρομής, ενώ αργότερα σύντροφός του υπήρξε μια γυναίκα από την Ιαπωνία. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, ταξίδευε μαζί με την Αμερικανίδα εξερευνήτρια Angela Maxwell.

Όσα βίωσε σε 28 χρόνια είναι αδύνατον να συμπεριληφθούν σε ένα μόνο άρθρο (ή και σε πολλά). Ωστόσο, σε μερικούς μήνες αναμένεται να κυκλοφορήσει το ντοκιμαντέρ «Walk of Life», το οποίο βασίζεται σε οπτικοακουστικό υλικό που συγκεντρώθηκε σε διάστημα 16 ετών. Μέρος του υλικού κατέγραψε ο ίδιος ο Bushby τα πρώτα χρόνια του ταξιδιού του, ενώ στη συνέχεια συνέβαλαν φίλοι και εθελοντές που τον ακολούθησαν κατά διαστήματα. Στο υλικό περιλαμβάνονται επίσης πλάνα του National Geographic, που έχει ήδη κυκλοφορήσει το ντοκιμαντέρ «The Walk», καθώς και συνεργείου του σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτζογκ, το οποίο κατέγραψε τα τελευταία δύο χρόνια της πορείας του.

Παράλληλα, ο Bushby ετοιμάζει το δεύτερο βιβλίο του και προγραμματίζει μια σειρά ομιλιών που θα ξεκινήσουν σύντομα στην Αγγλία.