ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΛΟΣ: ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΝΗΣΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ
Περιήγηση στα μυστικά δύο μικρών, άνυδρων νησιών, της Τήλου και της Αντίπαρου, με τη βοήθεια δύο ανθρώπων που εργάζονται εκεί κάθε καλοκαίρι.
Τα μικρά νησιά λάμπουν σαν διαμάντια στο ελληνικό Αιγαίο. Δεν το λέμε για λόγους πατριωτικής υπερηφάνειας, αλλά επειδή είναι πραγματικά πανέμορφα, γραφικά και κρύβουν τα δικά τους μυστικά που θες να ανακαλύπτεις συνεχώς. Σε ένα τέτοιο small island hoping, στεκόμαστε στη μακρινή και άγρια όμορφη Τήλο (που βρίσκεται πολύ κοντά στη Ρόδο) και στην περισσότερο δημοφιλή τα τελευταία χρόνια Αντίπαρο, που διαθέτει και μια κοσμική πλευρά.
Δύο άνθρωποι που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά τους καλοκαιρινούς μήνες εκεί, ο Μάρκος Χατζηγεωργίου με δωμάτια στην Τήλο και η Μαριλίζα Δημακού με fashion boutiques στην Αντίπαρο, μας ξεναγούν στα «δικά» τους νησιά, δύο τόπους που αξίζει να γνωρίσεις εκ των έσω.
Η άγνωστη Τήλος αποκαλύπτεται
Από τον Μάρκο Χατζηγεωργίου
Ο πατέρας μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τήλο κι έτσι εγώ, αν και μέναμε μόνιμα στη Ρόδο, επισκεπτόμουν συχνά το νησί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η Τήλος από τότε έχει μια ραγδαία εξέλιξη και αυτό το λέω για καλό. Σήμερα, περνάω κάθε καλοκαίρι εκεί και ως ημιμόνιμος κάτοικος προσπαθώ μαζί με τους υπόλοιπους να διατηρήσουμε τα τοπικά χαρακτηριστικά καθώς και την βιοποικιλομορφία του τόπου.
Η Τήλος έχει 18 χλμ. καταγεγραμμένα μονοπάτια σε δημοφιλείς περιπατητικές εφαρμογές. Τα μονοπάτια στην πλειοψηφία τους περνάνε μέσα από τους ορεινούς όγκους του νησιού και είναι πραγματικά εντυπωσιακά χάρη στη θέα που προσφέρουν. Ένα από τα αγαπημένα μου είναι το μονοπάτι προς την κορυφή του Προφήτη Ηλία, που αποτελεί το υψηλότερο σημείο της Τήλου, αγγίζοντας περίπου τα 654 μέτρα υψόμετρο.
Λόγω της στρατηγικής της θέσης, με ανεμπόδιστη θέα στο Καρπάθιο πέλαγος και στα γύρω νησιά των Δωδεκανήσων, η τοποθεσία αυτή συνδέεται στενά με τα αρχαία και μεσαιωνικά δίκτυα οπτικής επικοινωνίας. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο και την εποχή που τα Δωδεκάνησα ελέγχονταν από τους Ιωαννίτες Ιππότες, οι ψηλές κορυφές των νησιών λειτουργούσαν ως βίγλες (παρατηρητήρια).
Οι βιγλάτορες (φρουροί) χρησιμοποιούσαν καλά γυαλισμένες μεταλλικές επιφάνειες, όπως χάλκινες ασπίδες ή αργότερα μεταλλικούς καθρέφτες, για να στείλουν αναλαμπές φωτός. Με έναν προσυμφωνημένο κώδικα (αριθμός ή διάρκεια αναλαμπών), μετέφεραν συγκεκριμένα μηνύματα. Απομεινάρια αυτών των κατασκευών μπορεί κανείς να δει εδώ. Άλλα σημεία που ξεχωρίζω είναι:
Το μονοπάτι προς τον οικισμό της Γεράς
Ένα ιστορικό αλλά και εντυπωσιακό ταυτόχρονα πέτρινο μονοπάτι, σκαρφαλωμένο πάνω σε απότομους γκρεμούς καλυμμένους με μακία βλάστηση, δηλαδή πυκνή μεσογειακή θαμνώδης βλάστηση, με θέα στο απέραντο γαλάζιο. Η Γερά είναι ένας εγκαταλελειμμένος αγροτικός οικισμός, με ρίζες που πιθανόν φτάνουν στα βυζαντινά χρόνια, τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες για τις γεωργικές τους εργασίες και την κτηνοτροφία. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 1μιση ώρα και ξεκινάει από τα Λιβάδια, το λιμάνι του νησιού. Καλό είναι να αποφύγετε τις μεσημεριανές ώρες, καθώς δεν υπάρχει σκιά, να φορέσετε αθλητικά παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό.
Η ΤΗΛΟΣ ΕΧΕΙ 18 ΧΛΜ. ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΣΕ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ. ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΝΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΧΑΡΗ ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥΣ.
Το Μικρό Χωριό
Ένα από τα πιο ξεχωριστά, μυστηριώδη και πολυφωτογραφημένα σημεία της Τήλου. Πρόκειται για έναν οικισμό-φάντασμα, χτισμένο αμφιθεατρικά σε μια πλαγιά πάνω από τον κόλπο των Λιβαδιών, που αξίζει να περπατήσετε. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ένα από τα παλιά, αναστηλωμένα κτίσματα λειτουργεί ως μπαρ.
Το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα
Ένας παράδεισος μέσα στη βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά, χτισμένος μέσα σε μια απότομη χαράδρα. Εξωτερικά το μοναστήρι διαμορφώνεται σαν φρούριο με πετρόκτιστο περίβολο και τριώροφο πύργο. Είναι ίσως το σημαντικότερο θρησκευτικό, ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο της Τήλου και, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε το 1470 από τον μοναχό Ιωνά.
Η παραλία του Αγίου Σέργιου
Για τους πιο τολμηρούς περιπατητές, η παραλία του Αγίου Σέργιου με τα κρυστάλλινα νερά της σε ανταμείβει για τη δυσκολία της διαδρομής. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο μικρό εκκλησάκι που δεσπόζει στην περιοχή. Για να φτάσετε εκεί, θα χρειαστεί να διασχίσετε έναν χωματόδρομο που ξεκινάει από την περιοχή των Λιβαδιών. Ο δρόμος είναι αρκετά βατός στην αρχή, αλλά στη συνέχεια γίνεται πιο δύσκολος και πετρώδης. Αν αναζητάτε την απόλυτη ηρεμία μακριά από τον πολιτισμό και την πολυκοσμία, είναι ο ιδανικός προορισμός.
Το ηλιοβασίλεμα από τον οικισμό του Αγίου Αντωνίου
Το βραδάκι, το ηλιοβασίλεμα από τον οικισμό του Αγίου Αντωνίου είναι απλά θεαματικό. Ο Άγιος Αντώνιος είναι ένα εξαιρετικά μικρό και ήσυχο ψαροχώρι. Σε αντίθεση με άλλα γνωστά ηλιοβασιλέματα στα νησιά που προσελκύουν πλήθη, εδώ θα απολαύσετε τη στιγμή με απόλυτη ησυχία, ακούγοντας σχεδόν μόνο τον ήχο του κύματος.
Αντίπαρος: κάθε γωνιά, μια πινελιά
Από τη Μαριλίζα Δημακού
Το νησί σε αγκαλιάζει, είναι μικρό και κάθε γωνιά είναι μια πινελιά. Βρέθηκα εδώ πριν καν γεννηθώ, όταν η γιαγιά μου έκανε διακοπές στο νησί από την εποχή της περίφημης Μανταλένας. Πλέον, είμαι ένα «παιδί της πόλης» που ζει 6 μήνες στο νησί, αφού τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιούμαι (από επιλογή) επαγγελματικά με 3 διαφορετικά fashion boutiques (Mariliza, Fildisi, Anemi) στον τόπο που αγαπώ και με κέρδισε.
Στην Αντίπαρο αισθάνομαι σα να έχω γεννηθεί εδώ. Κάθε μέρα θαυμάζεις τις μικρές διαδρομές, τα μονοπάτια, τις βουκαμβίλιες. Αν θα έπρεπε να σας μιλήσω για 5 σημεία ή εμπειρίες που πρέπει να ζήσετε στην Αντίπαρο, αυτά θα ήταν:
- Ο Σιφνέικος γιαλός. Το σημείο του νησιού που ξεχνάς τα πάντα και βυθίζεσαι στο ηλιοβασίλεμα.
- Η μικρή παραλία camping. Ένα μικρό κολπάκι με άμμο σαν πούδρα και κρυστάλλινα νερά.
- Η θέα από το λόφο στο Σπήλαιο της Αντιπάρου.
- Το Δεσποτικό. Μια θαλάσσια βόλτα με το καΐκι του μοναδικού Σαργού, όπου, αν είμαστε τυχεροί, θα συναντήσουμε δελφίνια.
- Οι γιορτές του Οκτωβρίου στα καζάνια του τσίπουρου. Μουσική, χορός και κερασμένα τσίπουρα.