ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ;

Σύμφωνα με τον Αλέν ντε Μποτόν, το πιο ρομαντικό πράγμα που μπορείς να πεις σε κάποιον δεν έχει καμία σχέση με ό,τι μπορεί να φαντάζεσαι.

Ως φύσει ρομαντική ψυχή, θα με ακούσεις πολύ συχνά να αναφωνώ «ωωω» παρακολουθώντας ταινίες rom com στις οποίες οι πρωταγωνιστές ανοίγουν την καρδιά τους με ατάκες του στιλ «Everything I've done, I did for you!» – όπως λέει ο Νόα στην Άλυ, στο «Ημερολόγιο». Ή με το θρυλικό «To me you are perfect», από το «Love Actually». Δεν θα κρύψω, όσο ανόητα ανώριμο κι αν ακουστεί, ότι μου κρυφοαρέσουν και στίχοι όπως «Δες απ’ τα μάτια μου, να δεις τι βλέπω: μια πριγκίπισσα…» (παρόλο που αναγνωρίζω το ανέμπνευστο του να χρησιμοποιείς το ίδιο ρήμα δύο φορές στην ίδια πρόταση).

Πάντως σίγουρα ανατριχιάζω με το «Μονόγραμμα» του Ελύτη:

Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς

Είναι, λοιπόν, το «σ’ αγαπώ» το πιο ρομαντικό πράγμα που μπορείς να πεις σε κάποιον;

Απάντηση σε αυτό επιχείρησε να δώσει ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, ψυχοθεραπευτές και σύγχρονους φιλοσόφους, ο Αλέν ντε Μποτόν, σε ένα βίντεο που ομολογώ πως μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Γιατί, ενώ όπως λέει υπάρχουν αμέτρητες φράσεις που συναγωνίζονται ως οι πιο ρομαντικές που μπορείς να πεις σε κάποιον, αν θέλουμε να ορίσουμε τον όρο ρομαντικός με μια πιο ουσιαστική έννοια, κάποια που να συμβάλλει στην επιβίωση και την ενίσχυση της αγάπης, τότε ίσως χρειαζόμαστε μια πολύ διαφορετική προσέγγιση.

Τότε ίσως χρειαζόμαστε μια φράση όπως: «Αν σταματήσεις ποτέ να μου φέρεσαι όμορφα, θα σε εγκαταλείψω άμεσα».

Απορείς κι εσύ; Ο ίδιος εξηγεί: «Μπορεί αυτή η φράση σε πρώτη ανάγνωση να ακούγεται σκληρή, πικρόχολη, ακόμα και κάπως… παρανοϊκή – σε κάθε περίπτωση, πολύ μακριά από ό,τι ξέρουμε ως ρομαντικό. Όμως, όποιος έχει απαίσιες εμπειρίες προηγούμενων σχέσεων, θα καταλάβει ότι αυτή είναι ακριβώς η φράση που χρειάζεται να πούμε –με καλοσυνάτη μα γεμάτη αυτοπεποίθηση φωνή– αν δεν θέλουμε οι πρώτες στιγμές τρυφερότητας, ενδιαφέροντος και ευγένειας μιας νέας σχέσης να εξελιχθούν αργότερα σε γκρίνια, νεύρα και παραμέληση».

Μια πικρή αλήθεια, συνεχίζει ο ίδιος, είναι ότι οι άλλοι μας φέρονται λίγο-πολύ όπως υπονοούμε ότι αντέχουμε να μας φέρονται. Αν λοιπόν το μήνυμα που μεταφέρουμε με τη στάση μας σε μια σχέση είναι ότι ανεχόμαστε τα μισόλογα, τις κατηγορίες, την έλλειψη προσπάθειας, τα πλάνα που κάθε τόσο ακυρώνονται, αυτή ακριβώς τη συμπεριφορά θα δεχτούμε.

Η ΑΓΑΠΗ ΑΝΘΙΖΕΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.

«Όπως γνωρίζουν καλά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που καταφέρνουν να έχουν μαθητές με άψογη συμπεριφορά, το κοινό προσαρμόζεται στις όποιες προσδοκίες έχουν οριστεί. Όσοι εκπαιδευτικοί ξεκαθαρίζουν από νωρίς βαριές συνέπειες για την κακή συμπεριφορά, σπάνια πρέπει να τις εφαρμόσουν», λέει.

Περιέργως, αν και τέτοιες προθέσεις ακούγονται σκληρές, στην πραγματικότητα δεν ενοχλούν τόσο – ειδικά όταν λέγονται σε ένα πλαίσιο αγάπης.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

Αντίθετα, ορισμένοι αισθάνονται ακόμα και ανακούφιση με την παρουσία ανθρώπων που τους οριοθετούν. Που φρενάρουν τις παρορμήσεις τους, που περιορίζουν τους πειρασμούς στις στιγμές αδυναμίας και που γίνονται απαιτητικοί προκειμένου να βγει ο καλύτερος εαυτός τους. Σε κανένα παιδί δεν αρέσει πραγματικά να έχει δίπλα του έναν ενήλικα που του επιτρέπει να κάνει οτιδήποτε – ενώ το ίδιο ισχύει για τους εραστές.

Ο Ντε Μποτόν συνεχίζει λέγοντας πως οι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε ένα προστατευτικό περιβάλλον, από γονείς που τους δημιούργησαν συναισθηματική ασφάλεια, γνωρίζουν καλά πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους αργότερα στις σχέσεις τους. Τα παιδιά με δύσκολα παιδικά χρόνια, όμως, υποφέρουν δύο φορές: Πρώτα όταν ήταν μικρά κι έπειτα στις ενήλικες σχέσεις, από τις σιωπηλές προσδοκίες της κακής μεταχείρισης.

Έτσι, καταλήγει, στην επόμενη σχέση μας χρειάζεται να είμαι εξαιρετικά καλοί. Φυσικά θα ακούμε τι έχει ανάγκη ο άλλος, φυσικά θα του λέμε αυτά που αισθανόμαστε, θα είμαστε συνεπείς, θα θυμόμαστε τις σημαντικές ημερομηνίες, θα στέλνουμε τρυφερά μηνύματα. Αλλά το κυριότερο που έχουμε να κάνουμε είναι να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας απέναντι σε κάθε δείγμα κακής συμπεριφοράς – τόσο του άλλου, όσο και δικής μας. Μόνο έτσι θα δώσουμε πραγματικά την ευκαιρία στην αγάπη να ανθίσει: Επιμένοντας πολύ τρυφερά, από πολύ νωρίς, ότι απλά δεν θα ανεχθούμε κάτι διαφορετικό.