ΓΙΑΤΙ Η ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ

Ένας ειδικός εξηγεί πόσο σημαντική για ολόκληρο το σώμα είναι η φαινομενικά απλή κίνηση της έκτασης του χεριού.

Η ικανότητα να εκτείνουμε τα χέρια και να πιάνουμε αντικείμενα που βρίσκονται πάνω από το ύψος του κεφαλιού μας είναι μία από τις πιο θεμελιώδεις και κρίσιμες λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος.

Αυτή η φαινομενικά απλή κίνηση δεν είναι μόνο ένα πρακτικό εργαλείο επιβίωσης, αλλά αποτελεί τον πυρήνα της κινητικής μας ανάπτυξης, της βιομηχανικής μας ισορροπίας και της ανθεκτικότητάς μας ενάντια στους χρόνιους μυοσκελετικούς πόνους.

Η έκταση του χεριού προηγείται του «μπουσουλίσματος» και της «έρπυσης», υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για ένα από τα πιο θεμελιώδη μοτίβα κίνησης στο ανθρώπινο κινητικό ρεπερτόριο. Επίσης, αποτελεί βασικό αναπτυξιακό ορόσημο, όπου συντονίζεται το χέρι με το μάτι και κατ’ επέκταση ολόκληρο το πάνω μέρος του σώματος.

Η αίσθηση του αγγίγματος είναι σημαντική για την ανθρώπινη λειτουργία και ένας από τους ευκολότερους τρόπους να προκαλέσουμε τον συντονισμό ολόκληρου του σώματος. Το χέρι λειτουργεί σαν τη μπαγκέτα του μαέστρου, οργανώνοντας τα απομακρυσμένα μέρη του σώματος σε μία ενιαία δράση.

Η οργάνωση της σπονδυλικής στήλης

Η κίνηση του χεριού δεν είναι ποτέ μια μεμονωμένη ενέργεια του ώμου. Ανάλογα με την κατεύθυνσή του, ακολουθεί το υπόλοιπο σώμα, το οποίο αναγκάζεται να κάνει κάμψη, έκταση, πλευρική κάμψη ή περιστροφή προκειμένου να στηρίξει την κίνηση αυτή.

iStock

Η συγκεκριμένη λειτουργία αποτελεί έναν από τους απλούστερους τρόπους να αναπτύξουμε τη συντονισμένη κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης, ιδιαίτερα στις εκτεταμένες θέσεις που χαρακτηρίζουν την όρθια στάση.

Η συγκεκριμένη ικανότητα είναι ζωτικής σημασίας, όχι μόνο για την κινητικότητα, αλλά και για τη μεταβλητότητα και την προσαρμοστικότητα του ανθρώπινου σώματος. Σε αντίθεση με αρθρώσεις όπως το γόνατο ή ο αγκώνας, το σύμπλεγμα του ώμου είναι ικανό για χιλιάδες διαφορετικούς συνδυασμούς κινήσεων. Το νευρικό σύστημα δίνει προτεραιότητα στην έκταση του χεριού περισσότερο από σχεδόν κάθε άλλη δεξιότητα κίνησης.

Γιατί; Γιατί αυτή η κινητική ποικιλομορφία το διδάσκει πώς διαφορετικά τμήματα του σώματος πρέπει να συντονιστούν για να εκτελέσουν μία απλή κίνηση. Όταν ένα άτομο απλώνει τα χέρια του προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, αναγκάζει τη σπονδυλική στήλη και τους γοφούς σε έκταση, ενώ αν τα χέρια επεκταθούν στα πλάγια, τότε άμεσα το σώμα προσαρμόζεται ώστε να μπορέσει να εκτελέσει διαγώνιες και περιστροφικές κινήσεις, καθώς και πλευρική κάμψη.

iStock

Η σύγχρονη καθημερινότητα

Έχουμε σχεδιάσει το σύγχρονο περιβάλλον με τρόπο τέτοιο, ώστε να έχουμε τα πάντα σε εύκολη πρόσβαση. Η μόνη κίνηση που κάνουμε με τα χέρια μας είναι προς τα μπροστά (πληκτρολόγιο, κινητό, φαγητό).

Αυτή η χρόνια πρακτική οδηγεί σε μία μόνιμη κλίση του κεφαλιού και των ώμων προς τα εμπρός, η οποία συμπιέζει το στήθος και αλλοιώνει όλη τη βιομηχανική του ανθρώπινου σώματος. Η παρατεταμένη κακή στάση αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες εμφάνισης χρόνιων μυοσκελετικών πόνων, ιδιαίτερα στον αυχένα και την πλάτη.

Ο σχεδιασμός του ώμου

Το ανθρώπινο σώμα είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να του επιτρέπεται να κινείται σε πολλές κατευθύνσεις. Η άρθρωση του ώμου είναι κατασκευασμένη με τρόπο που ενισχύει την ελευθερία κινήσεων. Επιπλέον, ο σχεδιασμός της ωμοπλάτης δίνει μεγαλύτερο εύρος στην ανύψωση του χεριού και συμμετέχει στην άνω περιστροφή και οπίσθια κλίση του χεριού.

iStock

Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, αυτές οι λειτουργίες επηρεάζουν τη σπονδυλική στήλη και τις αρθρώσεις του ισχίου. Τις βοηθούν να έχουν ένα φυσιολογικό εύρος κίνησης κατά την έκταση και την περιστροφή, ενισχύοντας περαιτέρω την κινητικότητα του χεριού και κατ' επέκταση ολόκληρου του σώματος.

Επιστρέφοντας στην έκταση του χεριού

Ο ευκολότερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την κακή συνήθεια της πρόσθιας κλίσης είναι να βάλουμε στην καθημερινότητά μας κινητικά μοτίβα που μας αναγκάζουν να κάνουμε κινήσεις με τα χέρια μας πάνω από το κεφάλι, προς τα πλάγια και προς τα πίσω.

Επαναφέροντας την πλήρη λειτουργικότητα της άρθρωσης του ώμου και της ωμοπλάτης, αναγκάζουμε τον κορμό και τη σπονδυλική στήλη να επανέλθουν στη φυσιολογική τους στάση. Με αυτόν τον τρόπο, αποσυμπιέζουμε το στήθος και τον αυχένα, αποκαθιστώντας τη σωστή βιομηχανική και θωρακίζοντας τον οργανισμό ενάντια στον χρόνιο πόνο.

Με λίγα λόγια, η έκταση του χεριού είναι η αρχή της σωστής οργάνωσης ολόκληρου του σώματος.

Ο Νικόλαος Παγούνης είναι Κινησιολόγος, Κινησιοθεραπευτής, Σύμβουλος Χρόνιου Μυοσκελετικού Πόνου με εξειδίκευση στην Ιατρική της Άσκησης και στην Αθλητική Φυσικοθεραπεία.