ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΙΑ ΤΟΝ/ΤΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΟΥ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ;

Τι γίνεται όταν έρχεται η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν νιώθεις πια καμία σεξουαλική έλξη για τον/τη σύντροφό σου, που κατά τα άλλα αγαπάς; Είναι μια φάση που θα περάσει ή έχει έρθει το τέλος; Η κλινική σεξολόγος Χρυσούλα Ηλιοπούλου μιλά στο OW.

Το να συνειδητοποιείς ότι δεν νιώθεις πια σεξουαλική έλξη για τον/τη σύντροφό σου δεν είναι εύκολο συναίσθημα. Σε θέτει προ ευθυνών που δεν είχες προβλέψει και δεν θες πραγματικά να αντιμετωπίσεις. Όταν, μάλιστα, αποφασίσεις να επικοινωνήσεις αυτό που σου συμβαίνει –απόφαση τίμια μεν, αλλά με μεγάλο ρίσκο– έχεις ένα επιπλέον «βάρος» να σηκώσεις: αυτό των ενοχών που ενδεχομένως εμφανιστούν για το πώς νιώθει εξαιτίας σου ο άλλος.

Ένας ψυχοθεραπευτής πιθανότατα θα σου πει ότι αυτή είναι μία σκέψη που δεν θα πρέπει να βαρύνει μόνο εσένα – μερίδιο ευθύνης στο πώς νιώθουμε φέρει κατά κανόνα κι ο άλλος, σωστά; Όμως, σε μια μακροχρόνια σχέση που νοιάζεσαι ειλικρινά για τον άνθρωπό σου αυτό είναι δύσκολο – ειδικά αν η άλλη πλευρά δεν έχει χάσει την ερωτική επιθυμία απέναντί σου.

Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Τι μπορεί να συνέβαλλε στο να μη νιώθεις πια ερωτικά και τι χρειάζεται να σκεφτείς από εδώ και πέρα; Το συζήτησα με την κλινική σεξολόγο Χρυσούλα Ηλιοπούλου, η οποία έδωσε τις απαντήσεις και τις συμβουλές της.

Πώς φτάνεις να μη βλέπεις πια σεξουαλικά τον άνθρωπό σου;

Κι όμως, συμβαίνει ο άνθρωπος που κάποτε έβλεπες σαν ιδανικό εραστή, μερικά χρόνια μετά να μη σου ξυπνά καμία ερωτική διάθεση. Και πρόκειται για μια δύσκολη συνειδητοποίηση που σε κάνει να αναρωτιέσαι: Πού πήγε όλο αυτό το πάθος και τα βεγγαλικά; Πού πήγε όλη αυτή η βαθιά επιθυμία να είστε συνέχεια μαζί και να μην μπορείς να πάρεις τα χέρια σου από πάνω του/της;

iStock

«Ζούμε σε μια εποχή που περισσότερο από ποτέ οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες που έχουμε από τους ερωτικούς μας συντρόφους είναι αγχωτικά υψηλές. Θέλουμε να καλύπτουν πολλές ή ιδανικά όλες μας τις ανάγκες, γιατί η έλλειψη χρόνου και η εργασιακή πραγματικότητα των ημερών μας κάνει πολύ δύσκολη τη διατήρηση άλλων στενών σχέσεων, φιλικών, οικογενειακών ή επαγγελματικών. Σε αυτό το πλαίσιο ένας άνθρωπος καλείται να παίξει πολλαπλούς ρόλους: του φίλου, της οικογένειας του συνεργάτη, του συν-γονέα. Και πολλοί από αυτούς τους ρόλους είναι ανταγωνιστικοί ή και απαγορευτικοί προς τη σεξουαλική επιθυμία», λέει η κ. Ηλιοπούλου.

ΟΤΑΝ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ, ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ, ΤΟΥ ΣΥΝ-ΓΟΝΕΑ, ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ, Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ.

«Σε κάποιες σχέσεις υπάρχει και αυτό το cuteness, η παιδική απεύθυνση προς τον/τη σύντροφο, δηλαδή τα υποκοριστικά τύπου αγαπάκι μου, μωράκι μου, καρδουλίτσα μου κ.λπ., που εξουδετερώνει τη σεξουαλική επιθυμία», συνεχίζει η ίδια. «Κι αν αυτό κρατήσει για χρόνια, έρχεται κάποια στιγμή που λες: Δεν μπορώ να σε δω πια σεξουαλικά».

Η κλινική ψυχολόγος  Sabrina Romanoff λέει πως η σεξουαλική έλξη σε μια μακροχρόνια σχέση μπορεί να μειωθεί για έναν σωρό ακόμα λόγους, όπως:

• Η προβλεψιμότητα που οδηγεί στη βαρεμάρα. Η έλλειψη καινοτομίας στο σεξ μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον.
• Η απώλεια της γοητείας του άλλου. Με τα χρόνια, και ειδικά αν χαθεί η χημεία, μπορεί να σταματήσεις να βλέπεις τον/τη σύντροφό σου ως ελκυστικό.
• Οι σοβαροί τσακωμοί. Αν υπάρχουν συχνοί, σοβαροί καβγάδες, μπορεί να οδηγήσουν σε θυμό, απέχθεια, κακή επικοινωνία και απόσταση. Πώς να έχεις όρεξη μετά για σεξ;

Τι γίνεται από εδώ και πέρα;

Έρχεται η στιγμή που η σεξουαλική σου απόσυρση γίνεται αντικείμενο συζήτησης κι εσύ φτάνεις να πεις λόγια που δεν φανταζόσουν ποτέ, όπως π.χ. «έχω φτάσει σε ένα σημείο που δεν σε βλέπω πια σεξουαλικά. Είσαι ο άνθρωπός μου, είσαι ο γονιός των παιδιών μου, περνάω καλά μαζί σου, η ζωή που έχουμε φτιάξει μου αρέσει, αλλά δεν μπορώ να δω το σώμα σου, την υπόστασή σου σαν σεξουαλική», περιγράφει η κ. Ηλιοπούλου.

Σϋμφωνα με την ίδια, αυτό που έχει νόημα να σκεφτείς αν διαπιστώνεις πως εδώ και καιρό το σεξ με τον/τη σύντροφό σου αποτελεί για εσένα μια διεκπεραιωτική υπόθεση, ή ακόμα σου προκαλεί αποστροφή, είναι καταρχάς πόσο σημαντικό ήταν ανέκαθεν το σεξ για σένα.

iStock

«Αν το άτομο που κάνει αυτή τη δήλωση συνειδητοποιεί ότι το σεξ δεν ήταν ποτέ το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του και έτσι σταδιακά η ανάγκη γι’ αυτό έφθινε όλο και περισσότερο, ίσως τώρα να βρίσκεται σε μια φάση αναπροσδιορισμού της σεξουαλικής του ταυτότητας. Μπορεί επίσης η προτεραιοποίηση του σεξ να έχει αλλάξει με τα χρόνια για κάποιο από τα μέλη της σχέσης και να μην είναι πλέον σημαντική η σεξουαλική επαφή, τουλάχιστον με τη συχνότητα που ήταν στο παρελθόν», λέει η ειδικός.

«Το δεύτερο που έχει νόημα να αναρωτηθεί το άτομο αυτό είναι: Έχω σεξουαλική επιθυμία για άλλους ανθρώπους;» προσθέτει. «Γιατί στην περίπτωση αυτή δεν τίθεται θέμα σεξουαλικής ταυτότητας, αλλά έλλειψη επιθυμίας για το συγκεκριμένο άτομο με το οποίο έχει σχέση ή είναι παντρεμένο».

Απαντώντας με ειλικρίνεια στα παραπάνω, η συζήτηση θα μπορέσει να οδηγηθεί στα βήματα που έχει νόημα να ακολουθήσετε. Κι αν δυσκολεύεστε να πάρετε μια απόφαση για το τι θέλετε ή πρέπει να κάνετε, μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά το να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.