ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ;

Οι ειδικοί εξηγούν πού οφείλεται αυτό το παράδοξο φαινόμενο και τι να κάνουμε για να μη χάσουμε κάποιο από τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα στις ανθρώπινες σχέσεις είναι το γεγονός ότι πολλοί από εμάς τείνουμε να είμαστε εξαιρετικά καλοί και υπομονετικοί με τους φίλους μας, ενώ μπορεί να γίνουμε πολύ σκληροί με τους συντρόφους μας. Το έχεις παρατηρήσει κι εσύ; Ειδικά στο πλαίσιο των μακροχρόνιων σχέσεων, έρχεται κάποια στιγμή που δείχνουμε να μην αντέχουμε την παρουσία του άλλου δίπλα μας: θυμώνουμε παράλογα όταν διαφωνεί μαζί μας, δεν ανεχόμαστε να μη μαζεύει τα ρούχα και τα πιάτα του, έχουμε την απαίτηση να ικανοποιεί κάθε μας ανάγκη.

Κι όμως, έχουμε όλη την υπομονή του κόσμου όταν κάποιος φίλος μας δεν είναι στα καλά του και δεν έχει όρεξη να μιλήσει, εξαφανίζεται, μιλά απότομα. Όταν δεν συμφωνεί με το μπαρ που λέμε να συναντηθούμε και ζητά να πάμε κάπου πιο κοντά του. Όταν αργεί σε κάποιο ραντεβού... Γιατί άραγε;

Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως υπάρχουν τουλάχιστον τρεις βασικοί λόγοι που λειτουργούμε έτσι.

1. Έχουμε την απαίτηση από τους συντρόφους μας να είναι τέλειοι

«Είναι σαν το να είσαι παντρεμένος σου δίνει την άδεια να θεωρείς τον άλλο δεδομένο. Ενώ με τους φίλους μας δεν ισχύει αυτό: προσπαθούμε για τη σχέση μας μαζί τους, θέλουμε να είμαστε ευγενικοί, καλόκαρδοι…» λέει ο φιλόσοφος και συγγραφέας Αλέν ντε Μποτόν.

Γιατί είμαστε τόσο ανεκτικοί με τους φίλους; «Επειδή τους συγχωρούμε που δεν είναι τα πάντα μας. Δεν μπαίνουμε σε μια φιλία με το ίδιο επίπεδο προσδοκιών όσο σε μια σχέση. Έτσι, όταν οι φίλοι μάς απογοητεύουν, κάτι που ρεαλιστικά μπορεί να συμβεί κάποια στιγμή, όταν π.χ. έχουμε μια έντονη διαφωνία πάνω σε ένα σοβαρό θέμα ή όταν μας στήσουν σε ένα ραντεβού, εμείς δεν εκνευριζόμαστε τόσο. Και ο λόγος είναι ότι δεν πιστεύουμε ότι οι φίλοι μας θα πρέπει να είναι τέλειοι».

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ Ή ΕΝΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ.

Ο Ντε Μποτόν συμβουλεύει πως ένα από τα πιο γενναιόδωρα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε με έναν φίλο ή σύντροφο είναι να μην περιμένουμε να είναι τα πάντα για εμάς. «Τη στιγμή που περιμένουμε ο άλλος να είναι τα πάντα μας, αρχίζουμε να γινόμαστε αδιάλλακτοι. Αντίθετα, η ανεκτικότητα δημιουργείται όταν αναγνωρίζουμε τους περιορισμούς των άλλων. Όσο περισσότερο αποδεχόμαστε αυτούς τους περιορισμούς, τόσο πιο συμπονετικοί γινόμαστε μαζί του. Όταν αποδεχόμαστε, δηλαδή, ότι κάποιος μπορεί να είναι κάπως βαρετός ή κάπως ενοχλητικός, τότε θέτουμε τις σωστές προϋποθέσεις για την τρυφερότητα που χρειαζόμαστε σε μια μακροχρόνια σχέση. Κατανοούμε ότι ο άλλος μπορεί να είναι ένας αξιαγάπητος ανόητος – όπως είμαστε όλοι μας! Και αυτή είναι η ουσία της αγάπης. Μια ανεκτική σχέση με την απόλυτα εκνευριστική πλευρά του άλλου. Την οποία δεν απαρνείσαι, απλά κοιτάζεις με κάποια συμπόνια».

Νιώθουμε την ασφάλεια ότι δεν θα μας εγκαταλείψουν ποτέ

Ο σύμβουλος γάμου Dr. Robert Solley αναφέρει σε άρθρο του πως όταν ρωτά ζευγάρια γιατί φέρονται έτσι, η απάντησή τους είναι πως είναι «ασφαλές» να βγάζουν τον θυμό τους στους αγαπημένους γιατί ξέρουν ότι δεν θα τους εγκαταλείψουν – ειδικά αν πρόκειται για παντρεμένα ζευγάρια. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που παρατηρείται επίσης στα μικρά παιδιά με τους γονείς τους: Μπορεί στο σχολείο να είναι ήσυχα και συνεργάσιμα, αλλά όταν επιστρέφουν στο σπίτι να βγαίνουν εκτός ορίων, γιατί εκεί ξέρουν ότι οι γονείς τους θα είναι πιο ανεκτικοί.

ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.

Ωστόσο, ο Dr. Solley σημειώνει: «Πιστεύω ότι υπάρχουν και πιο σύνθετοι παράγοντες που παίζουν ρόλο: ίσως το πιο ισχυρό συναισθηματικό χαρακτηριστικό των στενών σχέσεων είναι ότι αναδημιουργούν ένα επίπεδο αλληλεξάρτησης που είναι σχεδόν αδύνατον να βιωθεί οπουδήποτε εκτός οικογένειας. Αυτό, με τη σειρά του, έχει ορισμένες κρίσιμες συνέπειες. Για παράδειγμα, σε μια στενή σχέση ανοίγουμε τον εαυτό μας στους συντρόφους μας περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Βλέπουν λοιπόν στενά τα ελαττώματα, τις ελλείψεις και τις αποτυχίες μας. Αυτή η ευαλωτότητα μπορεί να είναι επώδυνη.

Εικονογράφηση: Ελένη Καστρινογιάννη

»Εξάλλου, οι ερωτικές σχέσεις μας αναμοχλεύουν σε έναν βαθμό έντονα συναισθήματα από την παιδική ηλικία μας. Κάποια από αυτά μπορεί να είναι υπέροχα, όπως η αγάπη και η φροντίδα, ενώ άλλα μπορεί να είναι πιο δύσκολα, όπως η απογοήτευση, ο θυμός, η απελπισία. Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να έρχονται ξανά στην επιφάνεια σε μία συντροφική σχέση και, ακόμα κι αν ο σύντροφός μας διαφέρει εντελώς από τους γονείς μας και από όσα προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε, υποσυνείδητα έρχονται στο μυαλό μας παραλληλισμοί που αποδεικνύονται οδυνηροί και εξοργιστικοί. Καταλήγουμε, λοιπόν, να ξεσπάμε σε αυτόν επειδή δεν ξεσπάσαμε στους γονείς μας».

H καθημερινή τριβή και ρουτίνα συχνά προκαλούν φθορά

Σε μια μακροχρόνια σχέση υπάρχει πάντα η ρουτίνα, η οποία αποτελεί μεν ένα φυσιολογικό στάδιο εξέλιξης, όμως έχει και επιπτώσεις. Από τη μία μπορεί να οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα, όπως π.χ. η ασφάλεια και η σταθερότητα, από την άλλη ενδέχεται να φέρει και αρνητικά, όπως η βαρεμάρα, η έλλειψη πάθους και η απομάκρυνση.

Ο ψυχολόγος Dr. Steven Mahan-Taylor λέει πως η συναισθηματική απομάκρυνση προκύπτει όταν δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες των δύο συντρόφων, όταν δεν επιλύονται διαφωνίες, όταν προκύπτουν συγκρούσεις. Και τότε γεννιέται εκνευρισμός και θυμός που μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη της σχέσης».

ΣΥΧΝΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΠΑΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ.

Ένας γάμος συχνά εξαναγκάζει το ζευγάρι σε συγκεκριμένους ρόλους (να διαχειρίζονται π.χ. τα οικονομικά και τα παιδιά) και απαιτήσεις (ακόμα και σεξουαλικές). Όλα αυτά βάζουν φρένο στον αυθορμητισμό, τη χαρά και το παιχνίδι που πολλές φορές χαρακτηρίζει μια φιλική σχέση. Και, για έναν περίεργο λόγο, μας είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε για τα δύσκολα αυτά συναισθήματα με τους φίλους παρά με τους συντρόφους μας.

Αν, πάντως, διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει αυτό, συμβουλεύει ο ειδικός, ίσως έχει έρθει η ώρα να απευθυνθούμε σε έναν σύμβουλο γάμου που θα μας βοηθήσει να επιλύσουμε τα διάφορα ζητήματα και να ξαναδούμε τους συντρόφους μας πρώτ’ απ’ όλα σαν φίλους.

Βρείτε εδώ τα audio articles που είναι διαθέσιμα αυτή τη στιγμή.

Για να ακούτε τα άρθρα του OW που είναι διαθέσιμα σε ηχητική μορφή, μπορείτε να μας ακολουθήσετε σε Spotify και σε Apple Podcasts.