ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2026: ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ
Ανακάλυψε τι αξίζει να δεις στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: ταινίες, καλεσμένους, στέκια και στιγμές που δίνουν παλμό στο φεστιβαλικό δεκαήμερο.
Το ντοκιμαντέρ είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο παρεξηγημένα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά είδη. Δυστυχώς, έχει εντυπωθεί στη συνείδηση του κοινού ως «βαρετό» περιεχόμενο που συνήθως καταγράφει μια ιστορία από το μακρινό παρελθόν ή χρησιμοποιεί την κάμερα για να παρατηρήσει απλά την άγρια φύση. Οι παρωχημένες αντιλήψεις, όμως, πρέπει να αλλάζουν! Το ντοκιμαντέρ αποτελεί ένα είδος εξαιρετικά δυναμικό, επίκαιρο, αντισυμβατικό και απείθαρχο καλλιτεχνικά. Γι’ αυτό, όλα τα πολιτιστικά φώτα πέφτουν πάνω στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ένα από τα σημαντικότερα της Ευρώπης.
Εμείς φτιάξαμε έναν οδηγό που περιλαμβάνει όλους τους λόγους για τους οποίους πρέπει να παρακολουθήσεις από κοντά το φεστιβάλ, από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου 2026, ή έστω διαδικτυακά μέσω της πλατφόρμας online.filmfestival.gr, αν δεν καταφέρεις να επισκεφθείς τη Θεσσαλονίκη.
Σαν τη φεστιβαλική Θεσσαλονίκη δεν έχει
Αναμφίβολα, οι δύο κινηματογραφικές διοργανώσεις που γίνονται στη Θεσσαλονίκη, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριο και το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο, αλλάζουν την ταυτότητα του κέντρου της πόλης. Εκατοντάδες επισκέπτες, καλεσμένοι, εργαζόμενοι, εθελοντές και θεατές δίνουν έντονο παλμό στα φεστιβαλικά στέκια.
Το Kitchen Bar στις Αποβάθρες (όπου προβάλλονται οι περισσότερες ταινίες), εκτός από ωραία γλυκά, υπέροχο brunch και πίτσα, προσφέρει υπέροχη θέα στον Θερμαϊκό και πολλές ευκαιρίες για κινηματογραφικές συζητήσεις.
Από τότε που άνοιξε στη Ναυάρχου Κουντουριώτου 11, το ΥΔΡΟ αποτελεί ορμητήριο όλων των φεστιβαλανθρώπων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, για διάλειμμα από τις προβολές, καφέ και συζήτηση. Λίγο πιο πάνω στη Δόξης, η Συν-τροφή και Το Χαρούπι αποτελούν ένα άχαστο γαστρονομικό ντουέτο σε κοντινή απόσταση από τις Αποβάθρες και με κορυφαία ποιότητα.
Ένα από τα πιο όμορφα μαγαζιά της πόλης και αδιαμφισβήτητο φεστιβαλικό στέκι είναι το art resto bar Ύψιλον στην Εδέσσης 5, ενώ το Bord de l'eau και το La Doze είναι τα bars που συγκεντρώνουν τους περισσότερους θεατές μετά τη λήξη των προβολών. Για τους λάτρεις των αυθεντικών, after και cult καταστάσεων, η Κονσέρβα αποτελεί μονόδρομο τις μικρές ώρες.
Δείτε από κοντά τη Ζιλιέτ Μπινός
Η Γαλλίδα σταρ επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά φορώντας το καπέλο της σκηνοθέτιδας και όχι της κορυφαίας ερμηνεύτριας.
Το ντοκιμαντέρ «Ιn-I In-Motion» καταγράφει τη συνεργασία της διάσημης ηθοποιού με τον εμβληματικό χορογράφο Άκραμ Καν στη θεατρική παράσταση «In I» του 2007 και όλες τις προκλήσεις που προέκυψαν από αυτή την καλλιτεχνική σύμπραξη. Ραντεβού, λοιπόν, με τη Ζιλιέτ Μπινός την Τρίτη 10 Μαρτίου, στις 19:15, στο στολίδι που λέγεται Ολύμπιον.
Η δύναμη της γυναίκας στις πολλαπλές της όψεις
Αν έπρεπε να διαλέξω το πιο σημαντικό πλεονέκτημα που έχει το είδος του ντοκιμαντέρ, θα έλεγα ότι είναι η αμεσότητα, η διαπεραστικότητα με την οποία καταγράφει πολυεπίπεδα ζητήματα. Στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης αρκετές ταινίες έχουν τη δύναμη της γυναίκας στο πυρήνα τους.
Για παράδειγμα, το ντοκιμαντέρ «Δεν κοστίζει τίποτα» της Ελληνίδας σκηνοθέτιδας Μαίρης Μπουλή έχει για πρωταγωνίστρια τη Δανάη, μια νεαρή κοπέλα που θέλει να γίνει χορεύτρια μπαλέτου, ενώ δουλεύει στο χώρο της εστίασης για να βγάλει προς το ζην.
Για να μπορέσει να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων, μπαίνοντας σε μια διαδικασία που μοιάζει αρχικά αθώα.
Η διάθεση του γενετικού υλικού για εμπορικούς σκοπούς, το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις για να ακολουθήσεις τα θέλω σου και τις αξίες σου αποτελούν μερικές μόνο από τις συζητήσεις που ανοίγει η ταινία.
Το γυναικείο σώμα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και στις «Φταίχτρες» της Καταλανής Μάρτα Ντουράν Λοσάνο, όπου η σκηνοθέτιδα μετατρέπει την προσωπική της ιστορία σε μια συλλογική αντιμετώπιση ενός διαχρονικού τραύματος.
Έχοντας κάνει άμβλωση στα εφηβικά της χρόνια, η Λοσάνο συγκεντρώνει μαρτυρίες γυναικών διαφορετικών ηλικιών που έχουν περάσει από την ίδια επίπονη διαδικασία. Η ταινία καταγράφει τα αρνητικά συναισθήματα, τη σιωπηλή ανθεκτικότητα και την ενοχή που κουβαλούν οι γυναίκες για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Με φόντο την πρόσφατη ανεύρεση των φωτογραφιών των 200 Ελλήνων που εκτελέστηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις στην Καισαριανή προβάλλεται το τρίτο μέρος της τριλογίας «Γυναίκες μαχήτριες», το οποίο αναφέρεται στην περίοδο 1960–1974. Ο Λεωνίδας Βαρδαρός αποτίνει κινηματογραφικό φόρο τιμής στις ανώνυμες γυναίκες που βασανίστηκαν αλύπητα στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ και της Γενικής Ασφάλειας.
Φεστιβάλ Νοτκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με Όσκαρ στη λήξη
Μια υποψήφια για Όσκαρ ταινία προβάλλεται μία ημέρα πριν ανακοινωθεί αν τελικά καταφέρει να σηκώσει το χρυσό αγαλματίδιο. Την Κυριακή 15 Μαρτίου, το «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν» του Ντέιβιντ Μπόρενσταϊν θα προβληθεί στο πλαίσιο του φεστιβάλ, αποτελώντας την ταινία λήξης.
Το φιλμ είναι φαβορί για την κατάκτηση του Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και περιγράφει τη ζωή του Πάσα, ενός δασκάλου σε κάποιο μικρό ρωσικό χωριό, ο οποίος αρνείται να γίνει προπαγανδιστής υπέρ του πολέμου στην Ουκρανία. Έχοντας αντιληφθεί ότι η στρατιωτικοποίηση έχει τρυπώσει ακόμη και στα σχολεία, αποφασίζει να καταγράψει τον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος αλλάζει την εκπαιδευτική διαδικασία. Μετά την προβολή του «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν», θα προβληθεί σε ζωντανή μετάδοση η τελετή απονομής των Όσκαρ σε ένα ολονύχτιο πάρτι στο Ολύμπιον!
Το ελληνικό ντοκιμαντέρ στα καλύτερά του
Οι Έλληνες ντοκιμαντερίστες βρίσκονται με το σπαθί τους στην ευρωπαϊκή κινηματογραφική ελίτ, έχοντας δείξει εξαιρετικά δείγματα γραφής τα τελευταία χρόνια. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αναφέρουμε και τις 57 ελληνικές ταινίες που προβάλλονται στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αλλά θα μιλήσουμε ενδεικτικά για δύο από τις πιο ενδιαφέρουσες.
Η πρώτη είναι το «Bugboy» του Λουκά Παλαιοκρασσά, μια ταινία που επιλέχτηκε να συμπεριληφθεί στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα και αποτελεί συμπαραγωγή Ελλάδας, Δανίας και Γαλλίας.
Πρωταγωνιστής είναι ο Γιώργος, ένας ντροπαλός έφηβος που δυσκολεύεται ιδιαίτερα στην κοινωνική του ζωή. Για να μπορέσει να βρει διέξοδο στον φαύλο κύκλο της μη επικοινωνίας, καταφεύγει στον κόσμο των εντόμων. Εκεί συνδέεται με έναν γρύλο, τον οποίο ονομάζει Ιζαμπέλα. Μέσα από αυτή τη σχέση προσπαθεί να βρει τη θέση του σε ένα σκληρό κόσμο που δεν τον καταλαβαίνει.
Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξανδρος Σκούρας φεύγει μακριά από την Ελλάδα και ταξιδεύει στην Γκάνα με το «Bitter Chocolate».
Εκεί, σε μια παραδοσιακή κοινότητα καλλιεργητών κακάο, θα καταγράψει τις συνέπειες που προκύπτουν μετά από ένα σχέδιο οργανικής καλλιέργειας που θα αλλάξει ισορροπίες δεκαετιών και θα δοκιμάσει κατά πόσο οι νέες ιδέες μπορούν να συνυπάρξουν με τις παλιές αντιλήψεις.
Η κλιματική αλλαγή και οι ισλανδικές ιστορίες της
Δύο ντοκιμαντέρ μιλούν για το πώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις ζωές των ανθρώπων στην Ισλανδία, μια χώρα που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον Βόρειο Πόλο και το οικολογικό δράμα που εξελίσσεται εκεί.
Το «La Pietà» των Ράφα Μολές και Πέπε Αντρέου μάς μεταφέρει στον μεγαλύτερο παγετώνα της Ευρώπης, όπου επτά αδέρφια απομονωμένα από τον υπόλοιπο κόσμο παρατηρούν τον πάγο να λιώνει και τη φύση να αλλάζει βίαια.
Η ταινία αποτελεί ένα ρέκβιεμ για τους παγετώνες που χάνονται και για την προσπάθεια του ανθρώπου να επέμβει αργοπορημένα στις ολέθριες συνέπειες που έχουν οι ίδιες οι δραστηριότητές του.
Το «Χρόνος και νερό» της Σάρα Ντόζα έχει ως πρωταγωνιστή τον Ισλανδό συγγραφέα και ποιητή Άντρι Σνερ Μάγκνασον, ο οποίος χρησιμοποιώντας το κινηματογραφικό μέσο φτιάχνει μια «χρονοκάψουλα» που θα διατηρήσει μια εικόνα μέσα στον χρόνο, προτού χαθούν όλα όσα αγαπά…